متن کوتاه

میان این همه آوار دلتنگی،
کجـــا افتــاده آغــوشت...

که خیالش ترکـــ ما نکنــد.
مگـــر به وقتـــ مـــردن...

شبـــ که میشــود،
دلـم برای خیـال بافـی های آغوشتـــ لکــ میزند...

آهسته مـــرا ببــوس،
بگذار بوسه هایت
مرحمی باشد بر زخم های نبودنتـــ...

گـــر جــان بهــایِ وصــل توستـــ
جانــم بگیـر امـا مــرو با دگــری ...

تو که دنیا و دل از من ربودی
در این دنیا چرا همدل نبودی

هر شب خیالت را به آغوش میکشم،
ولی کافی نیست باید خودت باشی، باید...

تنهایی
دار مکافاتی ست
که حلق آویز شد
تا تو مرا در اغوش بگیری

در انتظار عشق مردن،
لذت بخش ترین و شیرین ترین انتظار دنیاست...

گمان نمیکردیم سخت جان دهیم،
برای دمی زندگی کردن...

به گریه گفتمش باری بگو از من تو بیزاری
بگفت در حین دلداری، زمانه بی وفاست آری

سعی بر آن است،
که بی نام و نشان ترک دنیا نکنیم...

بوسه فقط نیمه شبان.
از ســر عشــق،
از ته اعمــاق وجـــود...

تمــام شبــم،
انتظار بوسه های دم صبحت را میکشد...

فکر میکنی واسه خودت میخوانت بیچاره نه عروسکی فقط واسه تفریحی

نمی‌دانم فرشته‌ها پاک‌ترند
یا آن دخترکان
که آیینه‌ی خدایند بر روی زمین.

پنجره‌ای، رویای نسیم را
برای پروانه‌ای تعریف می‌کرد
که بر سر شانه‌هایم آرام نشسته بود.

شبـــ که میشــود،
دلـم برای خیـال بافـی های آغوشتـــ تنگــ میشود...

نمیدانی ولـی پیوستــه پیوسته،
دلــم در یــاد تـو غــرق استــ ...

تــــو نباشـی.
من جان دهم در ره رسیدن به چه کس...

این همه نبودنتــ را،
از کجـا آورده ای که تمامــی نــدارد...

به چشــم نمی آید چــرا
کس بهتر از تو در جهــان...

با
رفتنت
نامه ی
قتل
آرزوهای
مرا
امضا
کردی...

نـــــور
چشمان
توستـ
آغازگر
هـــر
صبح
مــن...