100 متن کوتاه شعر غمگین عاشقانه ۱۴۰۵ جدید 2026

بعد تو بر هر چه پیش آمد ، من استادانه خندیدم،
تو گفتی میروم ، اما منِ دیوانه خندیدم..

تمام خانه ی دل را بنا کردم برای تو
بیا تا خشت خشتش را بریزم زیر پای تو

هجوم غم که می گیرد دلم هر لحظه می بینم
در این شب های تنهایی چه خالی است جای تو

گویند دوای درد هجران خواب است
بیداریِ شب بزرگ ترین مرداب است
یک شب که رساند خیال تو جان بر لب
خوابیدم و آمدی به خوابم آن شب

نبودی در دلِ شب‌های قلبم
و پوچ و هیچ شد رویای قلبم
ز بس لرزیده دل، حسّی، نمانده
پر از خالی شده، دنیای قلبم

جانم را گرفتی

اما شکایتی نیست

چون در کنارِ تو

مرگ هم بوی زندگی می‌دهد

کلمه...
کلمه...
کلمه...
گاهی شعر نمی آید
بگذار سیر ببینمت...

.
پرواز،کردم بر فراز قله ی درد
حتی نگفت امشب نرو یا اینکه برگرد
دیگر برای بازگشتن علتی نیست
اینجا هوا عاشقی ها سرد شد سرد

.
پرواز،کردم بر فراز قله ی درد
حتی نگفت امشب نرو یا اینکه برگرد
دیگر برای بازگشتن علتی نیست
اینجا هوا عاشقی ها سرد شد سرد

بر من روزگاری رفت و عشقی‌ پا گرفت
عاقبت چرخ فلک این عشق را ازم گرفت
شادمانی بود و من بودم
تو بودی ،عشق بود
عشق و شادی با تو رفت
و غم مرا تنها گرفت

کشیدی بین‌مان دیوار سنگی
نکردی لحظه ای حتا درنگی
نشان کردی مرا با تیر مژگان
ولی کُشتی مرا با تیر جنگی.

دلم با برق چشمت شد هوایی
ندارد دیگر از دامت رهایی
کجایی تا ببینی التهابم
خدایی مرُدم از داغ جدایی.

رفتی و نگفتی چه شود بر سر دلدار!

گفتی که تو را عاشقم و تا به ابد یار!

آسان تو شکستی همه یِ قول و قرارت

دل تنگم و گریانم و حالی که شده زار..‌.

نقاشی نیمه‌کاره‌ام
خط‌هایی سردرگم
رنگ‌هایی نیمه‌جان
در حصار سنگین انتظار
نقشی که در سکوت می‌میرد
در تمنای لمس دست های تو

می دانی؟!
از روزی که نگاهت را بردی؛
دیگر هیچ آینه ای
حتی برای لحظه ای
زیبایی ام را باور نکرد!

من نباشم چه کسی دست کشد بر سر تو...
چه کسی نیمه شبان بوسه زند بر لب تو...
من نباشم چه کسی عشوه و نازت بخرد...
چه کسی جان بدهد واسه ی خندیدن تو...

בر هـــراســـم،
کـہ مباבا ز لبت بوسـہ نچینم و بمیرم یک בم.

بعـב تو من نـבهم בل بـہ בل چشم کسی.
بعـב تو بوسـہ نگیرم ز لب مست کسی.
چشم و בل بوسـہ ز لب نیز فـراوان باشـב.
بعـב تو عشق حرام باشد بر من نـفـسی.

پاییز قول داده بود که مرا مبتلا کند

نیمۀ آبان است من خسته ام از انتظار
انگار چیزی در هیچستان دلم کم است
وگرنه من آدم خانه نشینی نیستم

در نبودت
دوستت دارم ها
در تارهای صوتی ام گیر کرده اند
عنکبوتی
که هر روز زندان جدیدی می بافی
برگرد
و روی نعش صدایم
کاغذهایی از اشعار سپیدت را بیانداز

چقـבر بیهوבه جنگیـבم.
براے آنڪه سهم من نبوב،
حتـے בرون خواب.

من
میان بخارِ خاموشِ چای
به دنبال ردّی از دست‌های تو
می‌گردم...
اما تنها
سایه‌ای سرد
بر لبِ فنجان مانده است.

میرسـב روزے کـہ من בیگر בچارت نیستم.
محو בر چشم تو و غرق نگاهت نیستم.
میرسـב روزے کـہ از خاطرـہ هام محو شوی.
آنچناט کـہ בر خیالم با خیالت نیستم.

دوستت دارم
در حاشیه‌ی خواب‌هایی
که هیچ‌وقت تعبیر نشدند،
اما بیداری را
از تو لبریز کردند

فکرِ تو اَم
تو،
فکرِ همه؛
همهمه
فاصله انداخت
بینِ من و تو.
#آگرین_یوسفی

گفته بودم گر بمانی شاملویی میشوم از جنس زن

آیدایم باشی و من از نگاهت شعر میبافم به تن

رفتی اما تا بسوزم با غمت چون شهریار

نوش عشقت این همه رنجی که دادی یادگار

✍️هدی احمدی