عاقبت حال دلم را به لبان عسل گونه اش میگویم با این بوسه یا به عشق می رسم یا میمیرم
قهر؟ باشد، یادگاری هایمان را پس دهیم بوسهٔ من را بیاور، بوسهٔ خود را بگیر! ارس آرامی
مرا با یک بوسه در دریای عشقت غرق کن بگذار گرمای احساست یخ قلب سردم را آب کند سوختم!سوختم از آتش عشقت بیا و شعله را خاموش کن و خاکستر سوختنم را به رود مقدس عشقت بسپار تا آنجا آرامش یابد .
شانه هایم را بر احساسِ تو خالی می کنم ، خاطراتم را به لطفت خوب وُ عالی می کنم ! لحظه ها را با شکوهِ بودن وُ آرامشت ، مثلِ تن پوشِ غرور و ُ تیز بالی می کنم ! با تو آن بانوی نارنج و تُرنجت می شوم ،...
برای تو که درس عشق نمیخوانی جریمه فقط بوسه می چسبید اگر ماندنت تا مجهولات نرسیدن را کنار میگذاشت مینا نیک خواه
با بوسه ای چهار میخ میکردم تن آرزوهایم را به آغوشت اگر دیواری میان ما نبود
خسته ام با دل زارم چه کنم شب مهتاب که شد با تو،نگارم،چه کنم... وقت صبح وقت اذان وعده یاران که رسید با در میکده و بوسه یارم چه کنم بوسه یار کجا عاشق دلدار کجا من دیوانه بدنبال نگارم چه کنم خسته ام با دل زارم چه کنم... خسته...
ای که گفتی بوسه جایش خالی در پی ام هایت بی تجربه می شود مگر از بوسه نوشت!؟ ارس آرامی
رو به رویم می نشینی دلبری ها میکنی بوسه می خواهم چرا این پا و آن پا می کنی
بعضی چیز ها تاوان دارد... بیچاره خیالت ...! این روزها دارد تاوانِ تمامِ بوسه هایِ نکرده اَت را به من پس می دهد...!!! ستاره ح
کی می رسد رستاخیز داغ لب هایت تا پوست تنم را در میان بغلگاه بوسه هایت بسوزانی ارس آرامی
بوسه ای از لعل لبت را به رقیبم دادی ای مرض قند بگیرد که دلم را خون کرد! ارس آرامی
نم نم بارانِ بی مانند پاییزت قشنگ ماه بانوی سخاوتمند پاییزت قشنگ غنچه ی لبهای مستت سیب سرخی آبدار بوسه از لبهای من دل کند پاییزت قشنگ برگهای خشک کوچک در خیابانهای خیس دسته جمعی یکصدا گفتند پاییزت قشنگ جای گیسو فرش زرین باف داری مهربان جای چشمت حبه های...
قهر؟ باشد، یادگاری هایمان را پس دهیم بوسهٔ من را بیاور، بوسهٔ خود را پس بگیر! ارس آرامی
لیوان چو لبت بوسد و بوسم لب لیوان پیداست ز تو بوسه بگیرم نه ز لیوان! لیوان به لب لعل تو لب داد به لبخند ما لب بگرفتیم به لبخند ز لیوان! لعل لب تو بوسه نمی داد به این لب آن بوسه گرفتیم ز لعل لب لیوان! لب بر...
هر زمان بی کس شدی تنها شدی یادم بکن هر زمان هم خانه با غم ها شدی یادم بکن روشنی هایت که هیچ اما اگر روزی عزیز خسته از تاریکی و شب ها شدی یادم بکن من که امشب می روم فردا دگر پیشت نِیَم گر شبی در حسرت فردا...
با دل دیوانه من یار باشی محشر است من بیایم خانه ات بیدار باشی محشر است کرده باشی خویش را پنهان کنار پنجره وای اگر مشتاق این دیدار باشی محشر است بوسه هی از من بگیری از سر شب تا سحر بشمری و غرق استغفار باشی محشر است پیش از...
آرزو دارم شبی با بوسه سلطانت شوم یا تو سلطانم شوی و من نگهبانت شوم آرزو دارم اگر یک لحظه با من سر کنی تا نفس دارم اسیر و بند زندانت شوم مهربانم من پریشان نگاهت مانده ام آرزو دارم همیشه تا پریشانت شوم همچو ماهی بر لب حوض نگاهم...
کافه بود و من و تو، مهر به چشمان تو بود فال دلدادگی ام در دل فنجان تو بود چشم تو فرضیه جاذبه را ریخت بهم شاخه ی سیب دلم دست به دامان تو بود هوس بوسه ز رخسار تو افتاد به سر لب گزیدم که لبم آفت ایمان تو...
در نگاهت عاشقی دیوانه را حس میکنم بوی پیوند توبا این خانه را حس میکنم تا لبت را بر لبانم میگذاری نازنین آتش این بوسه ی جانانه را حس میکنم می نشاند عشق تو آرامشی در جان من در کنارت لحظه ای مستانه را حس میکنم تو رهایی از حصار...
مستانه ترین بوسه بوسه ای که بر چال گونه ام جای رژ توست محمد عالمی
لب براق تو برقیست که بد میگیرد! هر لبی را که به یک بوسه رسانا بشود
عطر وجودت ، ضرب بوسه ای شیرین ، می شود گلاب قمصر کاشان ../× هرم داغِ نفس هایت ، به علاوه ی چشمانی ستاره باران ، مساویست با هوای گرم کویر ../+ جرعه ای ناب از احساست ، تقسیم لحظه های عریانی ، برابر با چشمه ای روانه ی صحرا...
خنده ، بخیه است . بوسه ، بخیه است . فراموشی ، بخیه است . مهربانی ، بخیه است . آدم بی بخیه متلاشی می شود ... آدم زخم است .