شعر عاشقانه

بهار که می آید
بنفشه ها کوچ میکنند
در نگاهت

ومن به انتظار معاشقه ای
سبز می پوشم
باغ تنهایی ام را.

تو زیبایی
زیباتر از همه زنانی که می شناسم
مهربانی
وچشم هایت طعم بلوط می دهد
رعناتر از همه زن هایی
و دلربا در آستانه میانسالی
ایستاده در برابر ویران کننده ترین
بادها و هجمه ها
تو مظلومانه زیبایی
و بی رحمانه عاشق
تو را دوست دارم
که هنوز عطر...

دوباره از تو سرودم نگو که بیزاری
از این نوشتن گل واژه های تکراری


تمام ، حرف دل است اینکه با تو می گویم
به حرمت قلمم دل بده به اقراری


خیال و واژه ی شعری ردیف حال منی
قسم به جان غزل حس وحال اشعاری

اگر چه خواب پریشان...

جمعه را با نفسِ گرم و خوشت میخواهم
جمعه را همره تو با قدمت میخواهم
می شود بهر خدا سوی دلم باز آیی
جمعه را شاد کنار نگهت میخواهم

دلتنگم
و خیالِ تو
پونه ای خشک است
در دستانم
که هرچه بیشتر
خُردش می کنم
عطرش بیشتر زندگی را بر می دارد

سقف عاشقانه هایم
چه زیبا فرو می ریزند
در دنج ترین جای ِ دنیا
بهشتِ آغوشت...
ای شیرین تر از صدای ِ باران
لهجه یِ خیس ِ چشمانت
ای از تبار ِ نوازش
ای فصل ِ ممنوعه
من به بلندایِ شعری از بوسه
"دوستت دارم"

تو همیشه شبیه طلوع آفتابی،
خورشید، تاب و توان به زمین می دهد و
تو هم به دل من...



شعر: سبزه برزنجی
برگردان: زانا کوردستانی

دلم میخواد الله گردنت بشه
گل های سرخ روی پیرهنت بشه
دل آن نیست که کنارش باشی
دل آن است که همیشه به یادش باشی ....
.
.
.
صیاد عزیزی 🦕

کمی آنطرف تر
بوسه هایم را به باد داده ام
خدا کند امشب مسیر باد
به سمت گونه های تو باشد
مصطفی فروتن

بهار مگر چیست ؟!
همین گلى ست
که به خیال ِ نوازش تو
بر سر انگشتان ِ من مى روید...

دوستت دارم
مثل عشق شب و ماه
یا که خورشید و پگاه
مثل شبنم برتن سبز ِ گیاه
یا که یک خرمن دلسوخته
ازشعله ی آه
دوستت دارم
مثل آتشکده محتاج حریق
یا که احساس نفس
برلب مُرده و بی جان غریق
مثل یک عشق عتیق
دوستت دارم
و "دانم...

صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام
چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی

گویی بدهم کامت و جانت بستانم
ترسم ندهی کامم و جانم بستانی


حافظ شیرازی
محمد عاشوری

دوباره تو پلک زدی و شبم یلدا شد
دوباره وعده ی دیدارمان به فردا شد
آه ما قرارمان وقت گرما بود
باز تو نیامدی و فصل سرما شد

محمد عاشوری

می آیی با تن پوشی از گل سرخ
و یک دامن شکوفه ی سیب
و سبدی پر از رازقی...
تبسم که میکنی " عشق "
از نگاهت سر می رود
و اتاق خالی ام پر می شود از
" بوی بهار "

هر روز
روز "زن" است
اگر شانه های "مرد"ی
تکیه گاه شباروز خستگی هایش باشد

با تو
هر روز
روز "من" است...

مرا زیبا به یاد بیاور
زیرا من تو را آن گونه که هستی
دوست داشتم
من، آخرین دوست تو
آخرین رازدار تو بودم که در آغوشم گریستی
و هیچ وقت، کاستی هایت را
به رویت نیاوردم
رنجیده خاطر شدم
اما سرزنشت نکردم...

تلخیِ تمامیِ قهوه هایِ دنیا را
میتوان به شیرینیِ انتظارِ تو
جرعه جرعه نوشید و
باز شیرین وار
شب تا صبحِ هر ابدیتی را
با چشمانی پر خواب به انتظار نشست

تو شیرین ترین فرهادِ شب های منی

امروزم را
یک جرعه از "تو "آغاز میکنم
جامی از" نگاهت"
برای جهان عاشقانه ام

از نگاهم، از نگاهت
می شود فهمید که؛
چشمِ عاشق ها پر است،
از حرف هایِ بی صدا...!

راه می رفتم باز، در مسیر هر روز
با همان دلتنگی، با همان آه و سوز
همه از دم تکرار
همه دل ها بیمار
همه جا تیره و تار
همه در فکر فرار
ابر، یکدست سیاه
آفتاب گم کرده راه
ناگهان آهسته
تو سلامم دادی
روشنی پیدا شد
پر شدم...

دوست داشتنت بهانه ایست
تا در ایوان بنشینم،
و قطره های باران را؛
با وسواس کودکانه ای بشمارم!
که وقتی می گویم
به اندازه ی باران
"دوستت دارم"
مبادا کم گفته باشم...!!!

هرشب تویی
باز هم تویی درکنارمن
پیچ وتاب پیراهنت زیباست
دفترشعریست برای من
تاب دیدن گیسویت راندارم
دل میدهم به تو
دوباره تویی و هزاران بوسه..

نام شعر:دلِ شکسته
درد یعنی من منهای تو
تو هم در جمع دیگران
خوش به حال دیگران
من یعنی بی تو در اندیشه ی تو
تو یعنی منهای من در اندیشه ی او
دلِ شکسته یعنی درد به طور پیوسته
درد یعنی من منهای تو
ابر هم دلش به حالم...

شب شد
شب تو بی من بخیر است
این برای سرنوشت ما
حتما خیر است
اگر بگویم به تو
برگرد و دوباره بشو
ماه شب های تار من
جواب تو
حتما خیر است
مجید محمدی(تنها)
تخلص تنها           کانال تلگرام👇🏻   
https://t.me/majidnegah