شعر

عطرِ جاری در نفس هایت بسی بوییدنیست
ریشه ی اندوهِ من با خنده ات برچیدنیست

عشق یعنی دوره گردی؛خانه میخواهی چکار ؟
سر فدا باید کنی ، پس شانه میخواهی چکار؟
حکمِ طوفانی که باید غرقِ آغوشش شوی ...
قایقی بهرِ نجات ، دیوانه میخواهی چکار ؟

نقش رخ تو نیمه ی ماه ست
و آن نیمه ی پنهان دیگر
در پس خورشید پگاه ست

زندگی خوب ست وقتی در تقلای تو باشم!
دوست دارم بی هوا ، غرق تماشای تو باشم

یک مسافر ، رهسپارِ جاده های انتظارت
بی خیال هر خیالی ، مست و رسوای تو باشم

قهوه ی تلخی بنوشم با شکر خند لبانت
خوب می شد کافه ی دنج غزل های...

به لب آورده جانم را، سکوت و صبر و تنهایی
که از هر گوشه ی چشمم ،سرازیر است دریایی!

آنچه خوبست یقین با تو رفاقت دارد
هرچه زیباست چرا با تو شباهت دارد

مادرم، آن روزگارِ بودنت، یادش بخیر
با نگاهی مهربان خندیدنت یادش بخیر

درد دلهایی که با تو می نمودم گاه گاه...
گوش جان دادن، عزیزم گفتنت یادش بخیر

قصه ها گفتی برایم از غم جانکاه عشق
مادرم، سلطان غم، غم خوردنت یادش بخیر

تو که خود دریای غم بودی ولی...

من و تو در طلب عشق به هم پیوستیم
هر دو اندازه ی هم دل به دلِ هم بستیم

زانو به بغل دارم و دندان به جگر، آ ه
گویی به دلم ریخته غم های دو عالم

بیا، که با تو مرا صدهزار پیوند است

بیا، که دیده به دیدارت آرزومند است

تمام عاشقان شهر من، انگشتری دارند
که نقش خاتمش، ذکرِ:
توکلتُ علی الله» است

نه صبر هست ما را، نه دل، نه تاب هجران

ماییم و نیمه جانی، آن هم به لب رسیده

دلم بس نیست ماوای تو باشد

بیا تا دیده هم جای تو باشد

خوشا چشم نکوبختی که دروی

جمال عالم آرای تو باشد

دو عالم را به یک بار از دل تنگ
برون کردیم تا جای تو باشد

گفتی برای ساحلت قایق نبودم
هرگز نماندم پای تو عاشق نبودم

اصلن به حال من دلِ عالم نمی سوخت
نقاشیِ آیینه های دق نبودم

این لکّه های بالش از چشم ترم نیست
تا صبح هر شب خیس از هق هق نبودم

باشد تمامیِ غزل هایم دروغند
گیرم برایت شاعری صادق...

پول خون های زیادی گردنت افتاده است
کشته مرده می دهد از بس پروفایل شما

ولی من بر درخت سبز یادت
به تیغ آرزو حک میکنم " دوست"
که تا میراث عشقی هست، دارم
امید معجزه ،چون عشق جادوست

صبحی که با نگاهِ تو آغاز می شود
پایان لحظه های غم انگیزِ دیشب است

تا تو با ناز نخندی چه کسی خواهد دید ؟
سی و دو دانه ی برفی که درخشان باشد

گفتم که سرم، گفت جدا می خواهم
گفتم که تنم، گفت فدا می خواهم

گفتم بمیرم عاقبت من ز غمت؟
گفتا به درک من از خدا می خواهم!!

ارس آرامی

دوستت دارم به قدرِ هر چ هست و هر چ نیست
از کران تا بیکران ، از کلّ ِ دنیا بیشتر

مادرم گفت به من: "خیر ببینی پسرم"

مستجاب ست دعایش به گمانم با تو...

هفت سین را چیده ام؛ امسال هم پیش منی بوی سبزه، برق سکه، با تو صد چندان شود ماهی قرمز به لبهایت حسادت می کند!
قلب من لب های سرخ ات را بلاگردان شود