شعر

به خدا که بی خدایی به از این خدانمایی

هیچ آفریده چشم به راه کسی مباد

رسد روزی که قدر من بداند حالیا رفتم

گر تو را با ما تعلق نیست ما را شوق هست

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

ز جان، ای دوست، مهر تو جدا کردن توان؟ نتوان

مرا دردی است دور از تو، که نزد توست درمانش

عزت زیاد!

باید از این شهر بی گلخانه رفت
از حریم دشت بی پروانه رفت

مثل رودی خفته در دامان خاک
از کویر سرد این کاشانه رفت

خشکسالی ها امانم را برید!
باید از این باغ بی شادانه رفت

پلکهایم را چه سنگین کرده اند
باید از این جمع بی...

ناله و آه مرا دل ناشاد می فهمد که چیست!؟

درد شیرین مرا فرهاد می فهمد که چیست!؟

ارس آرامی

جان و دل کردم فدای مهر تو

خاک پایت باد سر تا پای من

چای را بی پولکی خوردن صفا دارد، اگر
حبه قندی مثل تو، شیرین زبانی می کند

عمری اسیر یک خواب ماندی
از زبان افتادی و بی تاب ماندی
هرچند که آرزو های زیادی کردم
اما تو مثل بار اول ناب ماندی

ملیکانقدی(پناه)

در این دنیای بی در
که پیکرش ویرانه ای ست
بر قامت خمیده ی تنهایی
میان وارفتگی های درهم روزگار
از آن کهنه زخم تنیده در پیله
حرفی نیست
وقتی نگاهم یک دنیا فریاد است
اما ...
جوانه می زند
بذری که دست دعا و مهر خدا
در خاک گلدان...

ای هر نفست شمیم عشق است سلام
ای بوی تو آن نسیم عشق است سلام
لبریز ز مهر گشته قلبم با تو
ای آن که تنت حریم عشق است سلام

یک کافه، دو دلبر ودو فنجان چایی
آهنگ و سه تار و یک شب رؤ یایی
یک محفل عشق، با دو قلب عاشق
ای یار، نصیبت این چنین شبهایی...

عشق اهورایی


ای باد !
ببر قصه ی تنهایی من را
تا یار بداند
غم رسوایی من را
چون قاصدکی نامه رسان شد
گویم برسان
شعر پریشانی من را
چون یار خیالش شده آسوده ز عشقم
با قافیه ی تلخ بگو راز
شکیبایی من را
من نیز اگر ساکت و...

آنقدر مهربانی که مهربانیت را حد نیست
چیزی به اندازه ی مهربانیت بی حد نیست

مجموعه زیبایی که در تصرفت داری
در هیچ اندام و سر و روی تن و قد نیست

چیزی بخواهی از کسی چشم بر هم زدنی
دیگر برایش فرصتِ اما و شاید نیست

آن چه لای...

ما را به تو سری ست که کس محرم آن نیست
گر سر برود سر تو با کس نگشاییم

خود پرست

آیینه ها برای پرستش تو را بسند
آیینه ها مقابل رویت مقدسند

اقرار می کنند، مگس هم نبوده اند
زنبور ها، به دور دهانت که می رسند

وقتی که دکمه های تو باز است، سیب ها
فریاد می زنند که عمریست نارسند!

پیراهن از تنت که در آری،...

فصلی دیگر در زندگی ام ظهور میکند
بعد از رفتن زمستان بهار عبور میکند

اطاق سرد و تاریک تنهایی ام را
پر از موسیقی و امواج نور میکند

تمام غم هایی که یخ بسته در جانم
تبدیل به رود در خاطره دور میکند

دوباره باور باغ وجودم سبز می شود...

🌹عاقبت گر عمری باشد ماندگار 🌹
🌹میگذارم این سخن را یادگار 🌹
🌹مینویسم روی کوه بیستون 🌹
🌹زنده باد یاران خوب روزگار 🌹

در فراخوان نگاهت،زود شرکت میکنم
با خیالت یک دو ساعت،خوب خلوت میکنم

چشم های تو مجازی نیست اما،تاسحر
با نگاه بی نظیرت،بی صدا چت میکنم

چشم هایت موج دریا و،خیالت آسمان
تا نگاهت میکنم،احساس لذت می کنم

یک زمان میرنجی و یکبار میخندی برام
دل فدای خنده های بیصدایت میکنم...

این دودها یعنی هنوز آرامشی باقی ست
یعنی پریشانی نکن، تا سوزشی باقی ست

این دودها یعنی تو تنها نیستی ای مرد
سیگارهایی را که داری می کشی باقی ست

دنیا همین قدرش برایم بس، که می بینم
در ابتدای دودهایم تابشی باقی ست

دارید میخندید و می گویید دیوانه...

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم
و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی