شعر

دیگری از نظرم گر برود باکی نیست

تو، که معشوقی و محبوبی و منظور، مرو

چشمان تو صد طعنه به شیطان رجیم است
لب ها چو عقیق جگری ناز و حجیم است

اَستَغفُرالله از این مدح که گفتم
می بوسمت این بار، خداوند رحیم است!

ارس آرامی

ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم

دیده از روی نگارینش نگارستان کنیم

ملکا مها نگارا صنما بتا بهارا

متحیرم ندانم که تو خود چه نام داری

گاهی نفسی هست٬ ولی هم نفسی نیست
در هر نفست جز نفست، هیچ کسی نیست

آنقدر غریبی که در این شهر دَرندَشت
دنیای تو اندازه ی کنج قفسی نیست!

ارس آرامی

گاهی نفسی هست٬ ولی هم نفسی نیست
در هر نفست جز نفست، هیچ کسی نیست

آنقدر غریبی که در این شهر دَرندَشت
دنیای تو اندازهء کنج قفسی نیست

باید که هوایی به سرت داشته باشی
در قلب زمستانی ات امّا هوسی نیست

تلخ است که راضی شده باشی به دغل...

مشو غره به دنیای سپنجی
بهوش ای نازنین گر نکته سنجی

اگر پرسی مرا جانا ادب چیست؟
ادب یعنی نرنجانی، نرنجی

ارس آرامی

روی دست ام نعش عشق مرده ای جا مانده است
گام های از نفس افتاده ای جا مانده مانده است

زیر پاهای زنی هم سفره با کفتارها
نعش شیری در نبردی با شغال جا مانده است

از غرور سبز جنگل در مصافِ بادها
دارهای تن به ذلت داده ای جا...

شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم،خداحافظ
ولی هرگز نخواهی رفت از یادم، خداحافظ
و این یعنی در اندوه تو می میرم، در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم
چگونه بگذرم از عشق، از دلبستگی هایم
چگونه می روی با این که می دانی چه تنهایم؟
خداحافظ...

چراغانیست شب هایت ،منم درگیر تاریکی
چه خوشبخت است آنی که،به او اینقدر نزدیکی

شاعر :آهو

رفتن آسان است و ماندن مرد می خواهد رفیق
مرد میدان رفاقت،در جهان بسیار نیست

به روز مرگ چو تابوت من روان باشد

گمان مبر که مرا درد این جهان باشد

نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی

قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی

گل نسبتی ندارد با روی دلفریبت

تو در میان گل ها چون گل میان خاری

سعدیا گفتی که مهرش می رود از دل ولی

مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد

تقدیرمان اینگونه شد،محکومِ جبرِ سرنوشت

هر چه که میلش می شده،قسمت به پیشانی نوشت

حسرت به دلها گشته و در زندگانی مرده ایم

نفرین بر این تقدیرمان با روزگار بد سرشت

جاری در این قسمت شدی بی انتخاب و ناگزیر!

محکومِ زنده ماندنی ،گر خوب وبد،زیبا و زشت!

خونی به...

وه که جدا نمی شود نقش تو از خیال من

من باغ ارم بر سر کویت دیدم

من روز طرب در شب مویت دیدم

ز روزگار مرا خود همیشه دردی بود

غم تو آمد و آن را هزار چندان کرد

\آمدی جانم به قربانت ولی\ چند لحظه پیش

یک نفر آمد که خیلی از شما عاشق تر است

ارس آرامی

ز غم مباش غمین و مشو ز شادی شاد

که شادی و غم گیتی نمیکنند دوام

بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست

در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی

دریای بیکران را نگاه ...
رنگ می گیرد پناه ...
کنار هم یاران ...
ابرهای خزان باران ...
می نوازد ۵ انگشتم رازِ پرواز ...
برای آبان ماهِ رو به آغاز ...
...

"آبِ انگور بیارید که آبان ماه است"
جامِ لبریز بنوشید، خزان کوتاه است

گَرنَشُد بوس و کنار از سرِغِفلت، قِسمت
یارِ جانانه بِجویید، الانَش گاه است
...