ارابهٔ خورشید در دست توست هر صبح ؛ از آن سمت نیایش عشق طلوع می کند بر باران بوسه هایت...!
من خاطرات تو بودم، خاطرات تلخ و شیرینت. بگو کدام دست، کدام بوسه، کدام تن مرا از ذهن توخط زد؟
در من از " تو" ؛ یادگار بوسه هایی مانده الحق شاهکار...!
چه خوب می شد اگر در شریعتت بانو جواب بوسه شبیه سلام، واجب بود
با تو هر بار سلام و با تو هر صبح بهشت خیرِ هر روزِ من از بوسه ات آغاز گرفت
تو آرامشم باش و با آغوشت خیالی ازشب بوسه هایت را روی گونه هایم به یادگار بگذار آرامش شب های بیقراری ام باش بگذار سکوت نفس هایت خاموش کند نبض طوفانی قلبم را...
راستی چگونه می شد این عصر بارانی اگر جای خداحافظ لبانت حرف بوسه را می زد
از خود دفاعی نداشتم وقتی لبان او حالت بوسه داشتند
دهانت را که می بندی چشم هایت حرف می زنند آنگاه باد و بوسه در هم می آمیزند و هزاران پرنده با لب های تو به پرواز در می آیند
عطر پرتقال می گیرد نفسم از تو که می گویم نارنجی می شود دنیایم تو را که می بینم. و تو بکرترین منظره ای مثل درخت پرتقالی که در پاییز به بار نشسته باشد! پر از بوسه پر از دوستت دارم...
گاهی سکوت اتاق ، خواب پنجره حتی بوی داغ اتو بر تن پیراهنم خیالم را پرت تو می کند و دل ناخودآگاه باز به روزهای دور می رود پی خاطره هایی که دیگر جان ندارند مثل خیال من که دیگر رویا نمی بافد آرزو نمی کند حتی دیگر در عطر...
یادته چه ذوقی می کردم وقتی موهاتو می بافتم؟ دل گره زده بودم به انتهای بافته ی موهات به سربرگرداندنت به بوسه ای کوتاه به عمقِ بی پایانِ شادیِ چشم هات...
از روزهاى پاییزى ، بى هوا به تو میرسم از تمام راه هاى بدون مسیر که دست هایت هم مسیر دست هایم بود از بن بست خیابان هایى که طعم بوسه هایت را مى داد پاییز کوچک من رنگ سازِش با دل تو را دارد...
این اعترافاتِ خواب آلود و معمولی آخر شب ها را جدی بگیرید... همان حرف های دلی ای که آخرش به دوستت دارم های با صدای خسته و شب بخیر گفتن های بوسه دار منتهی می شود... آخر روانشناسان معتقدند که افراد در مکالماتِ آخر شب،به چیز هایی اعتراف می کنند...
"صبح" که می آید سلام گوشه ای کِز می کند حریف چشم های تو بوسه است و بس ! مریم رضایی حامی
برای مردم جایی که من در آن زندگی می کنم، قانون یک متر فاصله ، قانون جدیدی نیست. اینها اساسا فرهنگ ماچ و بغل و بوسه را ندارند. حتی همان دست دادنشان هم آداب خاص خودش را دارد. اینها آدم لحظه اول پریدن و دست دادن و خودمانی شدن نیستند....
مهریه ات یک جلد کلام الله مجید یک دست آیینه و شمعدان یک دل سیر بوسه حالا تا مے توانے ناسازگارے کن
غرور لعنتی شد پایِ رفتن,گرچه میدانم درون جاده های بی سر و ته,بی توحیرانم منم آنکه برای عشقهای دیگران شاعر شدم امّا خودم یک مصرعِ بی وزن,در اعماق دیوانم شبیه شهریارم,شاعری عاشق بدون تو جوانی رفته و پیرم، ولی نشکست پیمانم شکوفایی نخواه از من,خزان زد شاخه هایم را شبیه...
شهریور است... بیا و امتحان تمامِ بوسه های تجدید شده را یکجا از لبانم بگیر...
کاش دوباره برگردیم به اولین بوسه به اولین دیدار کاش کنار هم باشیم تا اخر دنیا تا اخرش اینبار
همین بوسه ها که بوی دهان های مختلف می دهد برای چشم های تو بهتر است. این روزها که شاعر نیستم و آن روزها که شاعر نبودم می دانستم نام زیبای بعضی از خیابان ها، فقط برای فروختن قرارهای عاشقانه خوب است .
ای صورتت، مزرعه ی گندم در آفتاب ای لبخندت، جشن برداشت زعفران ای گردنت، پرواز پرندگان از نی زار مرا ببین که به اسکله ی تو پناه آورده ام دستان تشنه ام را توی لباس بندری ات بریز به آغوش هایم جواز عبور بده ...
وحشی اسباناَ مانستی ایتِه ماچچی مرا بکفته! مهرداد پیله ور شبیه ی اسبانِ وحشی بود/ با بوسه ای/ رام شد!
من شاید اولین عشقت نباشم اولین قرارت یا اولین بوسه ت اما فقط میخوام که آخرینت باشم️ ️️️