شعر

بوسه می خواهی بفرما این لب من این شما
این همان یک جمله ای بوده که او هرگز نگفت!

دلم یک استکان چای و دو حبه قند می خواهد
دلم یک جرعه از شیرین ترین لبخند می خواهد

از رستورانِ آسمان سالادِ ستاره سفارش دادم  برای تاریکی هایم...
پرنده ای با لباس آبی آوازِ پرواز مینوازد
وکبوترانِ کور با حسرت کُر میخوانند

ماهِ عبوس مدام با خورشید تماس میگیرد که چرا دیر کرده است!

میدانی...
زمان هایی که نیستی شب در آسمان قد میکشد و نور در ترافیکِ...

غم نا امیدی من مگر آن زمان بدانی

که برون روی ز باغی و گلی نچیده باشی

چه باشد عاشقی؟ خود را به غم ها مبتلا کردن

هر سخن جایی و هرنقطه مکانی دارد
بخدا حق من این شیوه ورفتار نبود
هر الف جایی و هر حرف نشانی دارد
بخدا حق من این حرف دل آزارنبود

چشمان تو صد طعنه به شیطان رجیم است
لب ها چو عقیق جگری، ناز و حجیم است

اَستَغفُرُالله از این مدح که گفتم
می بوسمت این بار، خداوند رحیم است!
ارس آرامی

تو آرزوی منی از دمی که یادم هست

کنون که مال منی من چه آرزو بکنم؟

نوبت آمدن جمعه موعودت نیست؟
شور تلخی به دل منتظرم میریزد

گاهی به سرم می زند عاشق شوم از نو
از بس که شدیدا گله دارم گله از تو

باور نکنی هرکس لبخند به رویت زد

این شهر که می بینی عشاق دغل دارد

چشم بد از روی خوبت دور باد

سخت خوشی چشم بدت دورباد

هر که می گرداند از ما روی، ممنونیم ما

تشنه بوسی از آن لبهای میگونیم ما

نکند فکر کنی در دل من یاد تو نیست

خیالی نیست
دل سنگ پرآشوبت پشیمان می شود روزی
مرید آستان پاک جدان می شود روزی

گره کردی به کار من اگر با فتنه های خود
معمای من سرگشته آسان می شود روزی

برایت قصه ای از واژگون آلاله را گفتم ؟
بلی بالانشین سردرگریبان می شود روزی

تو از...

تو با نامهربانی هم قشنگی، پس نمی پرسم:
کمی با من، دلت را مهربان تر می کنی یا نه؟

آخرالامر گل کوزه گران خواهی شد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی

چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی

بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم در خلوت

که در عالم نمی داند کسی احوال فردا را

گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو

گر هست بگو نیست بگو راست بگو

گاهی تو را کنار خود احساس میکنم
اما چقدر دلخوشی خوابها کم است

من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی تو

به کدام دل صبوری، کنم ای نگار بی تو