100 متن کوتاه شعر عاشقانه متن عاشقانه ۱۴۰۵ جدید 2026
متن های کوتاه درباره شعر عاشقانه متن عاشقانه
100 متن کوتاه شعر عاشقانه متن عاشقانه ۱۴۰۵ جدید 2026
کپشن شعر عاشقانه متن عاشقانه برای اینستاگرام و بیو واتساپ
آنجا که نگاه تو ،،، باشد
شکوفا می شود باغ دیدگانم !
مرا به ییلاقِ آغوشت ،
به آبادیِ نگاهت ،
نه اصلا بِبَر
به دریای دلت ،،،
می خواهم غرق شوم در
امواجِ عشقت ...!
به کرشمه ی نگاهی برده ای قرارِ ما را
تو مگر ندیده بودی دلِ بیقرارِ ما را ؟!
شعله می زند به جانم هر دم آن دو چشم شهلا
تو به چشمِ خود ندیدی حسرتِ اقاقیا را
آهای قاصدکها ، بادِ هرزه گرد را بگوئید :
آهسته تر قدم بردارد ،
گندمزار آبستنِ
خوشه هایِ عشق است !
با تو
در هر
قدم
دل
آرام
است
بغلم کن ؛
یجوری بغلم کن که انگار
مُرده بودمُ دوباره
زنده شدم
تک بیتی
شمیمِ عطرِ تو ،،،
چون می آورد نسیم
زِ عطرانه اش گَرَم
بمیراند چه بیم !
من همچون کهنه درختی پاییزی
تو چون شبنم از طراوت لبریزی
من ابری غم آلوده در شوره زار
تو چون عطرِ گلها دل انگیزی
من یقین دارم روزی خواهی آمد ،
به وقتِ رسیدن خرمالوهای نارس
زیر بارش باران ،
همراه با پچ پچ برگهای زرد و نارنجی
ریخته بر کف خیابان در
پاییزی سرشار از عشق و زیبایی !
کولی شبگردِ دل ،،،
مست از میِ عطرِ نگاهی
می رقصد پایکوبان ،
کنجِ سینه ، گِردِ آتش
پایِ عریان !
عشقبازی می کند
چشمان من با چشم تو ،،،
وای زِ روزیکه مهمان نباشد
چشم من در چشم تو !
با دیگران بودی که من از چشمت افتادم
کردی فراموشم چه راحت بردی از یادم
نفرین به تو که این چنین وابسته ام کردی
نفرین به من شاید که خیلی ساده دل دادم
علی اکبر اسلامیان بیدل خراسانی
༺ آسماט بـہ ما آموخت
براے رسیـבט ب ماهش ، بایـב بلنـב پرواز بوב…
شب با خیال آغوشت خوابیدم و
صبح، با خیال بوسه ات برخاستم
کسی اینجا مرا دید وگفت:
امروز تنت چقدر بوی خوش می دهد!
به قلم شریفه محسنی \شیدا\
چترِ دستانت را
سایه سارم کن
تا احساسم
رها گردد
از دستِ باران دلتنگی
زهرا حکیمی بافقی
(کتاب گل های سپید دشت احساس)
آسمان ابی
پرده یکرنگ آغازین شورش نافرجام ابرهاست
در سرزمین لاله های واژگون خیالم.
حسن سهرابی
من
و تو
پلی ساخته ایم
از عشق که هر لحظه نزدیکتر میشویم تا به هم برسیم
عشق
مثل
حرفی بود
که
هر بار
به
تو
ختم میشد
هر چه کردم تا رهانم دیده را از
موج چشمانت نشد.
این چه طوفان بود که ویران کرده
مژگان مرا
تشریحِ چَشمش؛ آیه هایِ بیقراری
کابوسِ شب، رویا شد و امیدواری
عشق؛ بی پرده ترین سوژه یِ شعرم شده است
بی تو من؛ تا به خودِ حَشر سخن ها دارم.
همیشه میابمت در آن
دلتنگیهای که آخرش اشک میشد
و امروز من
از همین دورهای دور
آغوش میگیرمت
شاید که احساسم کنی
شاید توام دلت تنگ شد
من
به یاد تو و لبخند گل شمعدانی
خانه را
از نفس پاک غزل پر کردم
خیالت جمع
من
تو را
با هیچ کس
تقسیم نمی کنم...
بر می گردی
یا
می گردی
در خاطرات شهر شلوغ ذهنم
تا مُردن.
یک دست....
بیا
دست دیگرم باش
تا
دنیا را بغل کنم.
نقشِ آغوشِ تو را میشه نقاشی کنم ؟
بوسه ات بر لوحِ دل میشه حکاکی کنم ؟
وَز تمنایِ دلم موجِ گیسوی تو و
بحرِ مواجِ تو را میشه صحافی کنم ؟!
بوسه های کالم را
بر بالِ قاصدکها می نشانم ،
رها در باد ،،،
کنجِ لبهایِ تو ،،، می رسد
سیبِ کالِ بوسه هایم !
کاش برسد
سیبِ کال و
نارسِ آغوشِ تو ،،، !
کاش زیرِ گنبدِ کبود
دو تا بود ، یکی نبود
اونی که بود من بودم و تو ،،،
و اون که نبود ،
تنها وهم و خیالِ
بی تو بودن بود !
ماه مهر و چتری زِ عشق ،
جاده ای در پیش رو ،
دست دهیم به دستِ مهر ،،،
در جوارِ حضرتِ پاییز ،
برویم مکتبِ عشق !
قسم ،،، بر زیتون چشمانت
دنیای بی تو ،،،
برایم مکروه که نه ،
حرام ابدیست !
مزن بر طبلِ رسوایی تو ای دل
چو نی نالان و بی پروایی ای دل
تو با این بیقراریهایت آخر
گمانم قصدِ جانم داری ای دل !
کنارِ ساحلِ دریا تنگِ غروب
من و تو کنارِ هم یه حسِ خوب
صدایِ موج و زیرِ سقفِ آسمون
فرقی نداره شمال باشیم یا جنوب
باغ دل شخم مزن ،،،
بذرِ عشق کاشته ام ،
شاید سبز شود در بهار ،،،!
دل بنفشه ی وحشی ، دل نرگس شیراز ،
دل آلاله در بهار ، دل ،،،
نه ،،، دل به شقایقی سرخ می ماند
از شورِ عشق تو ،،،!
فرش قرمز دل را گشودم ،
قدم رنجه فرما
ای حضرت عشق !
به چشمانت چه داری ؟!
که چشمانم بی نگاهت ،،،
لحظه ای آرام ندارد ...!
یک بیت از غزل چشمِ تو
گمانم چشمِ تو جامِ شراب است
من از آن مستم و حالم خراب است
بگفتا دلبرم بالا بلند است
دو چشمش نیلی و گیسو کمند است
رُخش زیبا ، لبش سرخ و اناری
دلم برده ، ولی مشکل پسند است !
فصلِ خزان است و می آید به گوش
صدایِ خِش خِشِ برگهایِ چنار
ترک برداشت دلِ پرخونِ انار
زِ چشمِ خیس و عاشقِ بیقرار
قسم به دانه دانه های انار
به قلبِ عاشقم نمانده قرار
تنها بوی گلهای سرمست
از رویاهای تو
میتواند پنجره را روی زمستان ببندد
سرما مرا نمیکُشد
تا تو در دفترم زبانه میکشی...
می زند موج غمش بر پیکرم دیوانه وار
ای خدا آخر مرا با قصه یِ دریا چه کار...!؟
نبودنت
پیانوییست
در خانهای متروک
که باد با
انگشتهای بریده
مینوازد.
༺ آسماט بـہ ما آموخت
براے رسیـבט ب ماهش ، بایـב بلنـב پرواز بوב…