متن شمعدانی

روزهایی که حوصله ندارم،
می‌روم کنار شمعدانی قرمز می‌نشینم.
چیزی نمی‌گویم. او هم چیزی نمی‌گوید.
فقط برگ‌هایش را باز می‌کند.
انگار می‌خواهد #بغل کند.
انگار می‌فهمد نباید حرف زد. فقط بودن کافیست.

من از آدم‌ها خسته‌ام.
آنها همیشه حرف می‌زنند. نصیحت می‌کنند. قضاوت می‌کنند.
اما شمعدانی فقط می‌ماند. سبز. قرمز....

شمعدانی ها
رو به تو اند
و من
بی تو
یک نفس پر پر...

و در این صبحی که آفتاب
روی بند لباس تاب بازی می کند
برای من همین
یک شاخه ی شمعدانی کافی ست...

و در این صبحی که آفتاب
روی بند لباس تاب بازی می کند
برای من همین
یک شاخه ی شمعدانی کافی ست...

تو را که سر می کشم
فروردین از انگشتان زمین
می ریزد
بودنت ، حس خوب شمعدانی
بر حوض حیاط است
ومن
مثل باد که بادبادکی را می دزد
زاویه ی افکارم را به سمت سایه ات
می چرخانم
حالا خیالم با این چند شاخه ی
بابونه پر است

روبروی گلدان شمعدانی درد دل گفتم و بغضم ترکید
از آن روز، اشکهای شمعدانی ،مسئول آب دادن گل شمعدانی شده اند.

برای هر انسان، کسی باید باشد
که با دوست داشتن زیباترش کند.
مثل آن پنجره ی چوبی
که از شمعدانی ها
جان تازه ای می گیرد.

شمعی بیار

برای این شمعدانی ها

و صبح
آغازِ بوسه های شمعدانی
در آغوش نور است
برلب حوض

"گلم"
که صدایت می کنم
شمعدانی
چه اخمی می کند!
مانده ام "جانم" را
چقدر آهسته بگویمت
که هم تو بشنوی
و هم آب از دل هیچ گنجشکی
تکان نخورد.

شمعدانی ها را
آب داده ام
بافه ی گیس هایم را شکافته ام
در ایوان ایستاده ام ..
تو قرار است بیایی...

شمعدانی ها را
آب داده ام
بافه ی گیس هایم را شکافته ام
در ایوان ایستاده ام ..
تو قرار است
بیایی...

هر روز شبیه یک چیزم
امّا سرخ...
دیروز شمعدانی شده بودم، لبِ پنجره
رو به دستان تو
امروز صبح، ماهی بودم
هارمونی زیبایی بود، گلدان و پولک!
امشب به گمانم، یک تکّه ابر شوم
حل شوم در خلسه ی نگاه تو
هی من ببارم، هی تو تماشا کنی...

من از تمام این دنیا
عشق می خواهم و
گلهای شمعدانی پشت پنجره
و لبخندهای تو
که تکثیر می کند عشق را️
به بی نهایت...!

شمعدانی شده ام

تا به ساقه ی نازک تنهایی ام

دست می بری

بوی خوش دوستت دارم

همه ی ایوان

دلم را بر می دارد...

من خودم را پوشیدم
فصل نبود
در لباس بی فصل
من تو را سراسر نبودم
من تو بودم
من تو را خوب گفتم
که گل های شمعدانی را پوشیدم
اتاق من دیگر سفید است
گلدان اکنون خالی است

مرا دوست بدار
گلدان گل می دهد
اتاق سفیدتر می شود
مرا...

دختر کوچولوی زیبای من، جهان با خنده های تو معنا خواهد داشت.. با تو بهار که لبریز شکوفه هاست ، دیدن دارد.

دخترم چون تو هستی شمعدانی های لب پنجره، این گونه زیبا گل کردند و عطر سیب، معنا دارد.

با تو پدر معنا پیدا می کند، و مادر بهشتی...

چقدر چشم های تو خوب است
چقدر نگاهم می کنی کیف می دهد
و دست
لای موهات می کشم
کاش به نسیم گفته بودم سلام مرا به شمعدانی ها برساند
از این رویا کسی بیدار نخواهد شد!

شمعدانی ها
امسال زیباتر شده اند
و عاشقانه های باران را
درست به لهجه ی شمالی تو می خوانند
حسودیم می شود چرا
باغچه عشق بازی را خوب تر بلد است؟

دخترم جهان با خنده‌های تو معنا خواهد داشت
با تو بهار که لبریز شکوفه‌هاست دیدن دارد
دخترم، چون تو هستی شمعدانی‌های لب پنجره، این گونه زیبا گل کردند و عطر سیب معنا دارد
با تو پدر معنا پیدا می‌کند و مادر بهشتی می‌شود