مرا ببوس بوسه هایت تزریق جان است
مشتاق حضورم ڪہ بہ ناڪَاه لبانم از بوسہ ے لبهاے تو انعام بگیرد ...!!!
ز گونه و لب تو ، بوسه بر کدام زنم که خوش تر است از آن و این از آن خوش تر
همیشه که قرار نیست من بگویم یک بار هم تو بگو اصلاً هر چه دلت می خواهد بگو مثل یک شب بخیر با طعم بوسه مثل یک بوسه با طعم دوستت دارم.....!! ️️️
صبح و غزل و بوسه و آغوش و نگاهت روزی که چنین وصف شود، روزِ وصال است... ️️️
از من رمیده ای و من ساده دل هنوز بی مهری و جفای تو باور نمی کنم دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید دیگر چگونه عشق ترا آرزو کنم دیگر...
دنبال یک کلمه می گردم یک کلمه ی خاموش مانند یک بوسه که جمع کند همه ی کلمات را روی لب های تو..!
تو را سپاس که اینگونه در کنارِ منی شبیه خوب ترین روزِ روزگارِ منی شهابِ عشق تو پر زد در آسمانِ دلم همین خوش است که در قلبِ بی قرار منی اگر صواب کنم یا اگر گناه کنم تو در بهشت و جهنّم، نگاه دار منی نسیمِ بوسه ات از...
بوسیدمت با اینکه دیدم در هوایت پاسخ نداد این بوسه ها را گونه هایت رفتی و من در تشنگی ترجیح دادم لیوان آخر را بریزم پشتِ پایت رفتی و من با چشم هایم پهن کردم فرشی به زیر قامتِ نا منتهایت گفتم نرو با خواهش و با گریه زاری وقتی...
تمام یک مرد میان دامن گل گلی یک زن خلاصه می شود پر از آب و هوای مدیترانه ای یک بوسه
پدرم فشار خون داشت من هم دارم نسل های بعد از من هم خواهند داشت بیچاره ایم اما همگی تقاص بوسه های یواشکی عزیز جان به پدر بزرگ را پس می دهیم
بوسه اے بکار بر لبانم تا نقش بوسه ات هردم یاداور تو باشد بگذار نقش این بوسه تا اخر عمر بر لبانم به یادگار بماند
زن ها گاهی عاشقانه هایشان را دم می کنند و می شود همان چای خوشرنگ با عطر هل و دارچین که کنار حبه قندی از عشق ، چقدر می چسبد گاهی دلدادگی هایشان را هر شب همراه با عطر مریم در خانه می پاشند و هر صبح با تک بوسه...
جایگاه بوسه ام لبهای توست...
تیغه ی بوسه هایت لبانم را می شکافد، نامِ تو چکه چکه فرو می غلتد بر زمینی که دوست داشتن را علامت ممنوع زده اند. بذرهای خفته ی این خاک شکوفه های سرخی خواهند شد که سرِ سبز بهار را بر باد می دهند.
همه باران دوست دارند اما من باد را.... باد که می وزد تنها چیزی که در خاطرم تداعی می شود یاد چشمان توست که تمام مرا به رقص وا میدارد باد که می وزد روحم تا بلندای بادگیرهای شهر می کشاند و نگاهم میدود در پی دیدارت دزدکی در میان...
آه دلبندم، چقدر افسانه ها خوبند...وقتی راهم برای رسیدن به تو طولانیست، فقط به قالیچه سلیمان فکر می کنم و باد صبا...دلبندم..آرزوی نگاهت که از دنیا بیزارم می کند به پر ققنوس می اندیشم...پری و شعله ای کوتاه...تا در آنی در آینه چشمانت به تماشای من بنشینی...آه دلبندم کاش می...
توی خوابای قشنگم دستای تورو میبینم پشت هر پنجره انگار چشمای تورو می بینم میدونی چشات چه رنگه مثِ شب سیاه ومشکی پشت هر پنجره چشمی با ستاره های اشکی تواز این فاصله هرشب توی قلبم پا میذاری گُلای بوسه رو با غم توی قلبم جا میذاری
اگر کنارت نباشم بوی گل و طعم بوسه هات یادم می رود بودن یا نبودن پلک زندگی ماست در یکی تاب می خوریم در یکی بی تاب می شویم و من در هر پلکی یکبار دیدنت را می بازم...
آخرین خاطره ی بوسه هایت را سالهاست از حافظه ی لب هایم پاک کرده ام... اما گردوهای این درخت هنوز عطر موهای تو را می دهد... کاش روسری جامانده ات را در باغچه چال نمی کردم...!
در کابوس هایم شبی عاشق ماه شد خورشید...! وای اگر گونه ی ماه را ببوسد خورشید ! باید پا در میانی کنند کوهها خورشیدشان را باز گردانند تا مگر به دریا درمان کند تاولِ بوسه را ماه...!
آدم بزرگ ها هم قد می کشند با شنیدن "دوستت دارم ها" با "بوسه ها" با "آغوش ها" ... من می خواهم با تو "قد بکشم" .. .
دونیا جول پوره ماچی ماله بدا یخ آبابه گونه ی دنیا/پر از جای بوسه/بگذار یخ آب شود
گونه ی دیوار گرم از بوسه خورشید پاییز حضور صبح را جار می زد برگ کهنسال در اندیشه ی رقص آخر موسیقی ی باد را به انتظار بود غریبه ای غرق تفکر کوچه ها را رج می زد آشنایی پشت قاب پنجره اندوه پروانه را می شست گل داوودی آخرین...