بیو

شده دل پیر غمت،
بس که غمت خانه نشین دل ماست.

ولی مـن از غصــه ی نداشتنت دل کنــدم...

ای خوشتر از جــــــان،
بی مــــا به کجــــایی..؟

مثل نفــس،
به بوسیدن لبهای تـــو مــن محتاجم...

فان مع العسر یسرا

گر حکم کنی جانا

خصم دل خود گردم

رفتی و دل را با خود بردی
ای کاش، جان را می بردی

تاوان گناه های من، بی تو زیستن است

تو آن همانی که برایم همه ای

تو نباشی
چه کسی
مرا «کیش » می کند .

زیبایی
زاییده ی
اندیشه است
نه
چهره !؟

با صداقت
می توان
صدها
صدا را قطع کرد .

آنقدر
می خوانمت
که
از یادم نری.

زندگی کن
برای مردن
وقت بسیار است.

فقط
غم باورم کرد و
رفیق و همدمم شد

مزد وفا

این همه بیداد نیست..

‏یه نفر آدمم و یه دنیا صبر و تحمل.

ما برای این همه تلاش کردن و نرسیدن، حیف بودیم

زندگی جالبی ندارم انسان جالبی هم نیستم اخیرا.

سکوت
زیباترین سمفونی بی کلام است

کاش
با رفتن تو
دل
نمی رفت
دنبال خاطراتت.

- امید، آخرین چیزی‌ست ڪہ مےمیرد!🌱'

"مواظب خودت باش"
هنوز کافه های زیادی
منتظرند
تورا به فنجانی قهوه ی تلخ
مهمان کنم

بنویس: «می‌آیم»
تا تمام شهر را
برایت آذین ببندم