متن سکوت

می‌نشینی در سکوتِ قاب عکس روی میز
مرگِ هر روز اسیرت را تماشا می‌کنی...

گاهی لحظه‌های سکوت ،
پرهیاهوترین دقایق زندگی هستند ؛
مملو از آنچه می‌خواهیم بگوییم ولی نمی‌توانیم ..

من درون خویش طغیان میکنم؛
زندگی آرام است.
من مدام فریاد میزنم؛
زندگی سکوت میکند.
درد تا مغز استخوانم تیر میکشد.
زندگی با خنده ای بر لب سیگار میکشد،
و دودش به چشم من میرود.
او چقدر خونسرد است؛
و من خون گرمم را بر پیشانی او میمالم،
تا دشواری...

در من سکوت میکنی
آخر،همین صدای تو
مرا خواهد کشت

تمام مردم دنیا به یک زبان سکوت می کنند

سکوت همیشه به
معنای رضایت نیست.
گاهی یعنی خسته ام از اینکه مدام به
کسانی که هیچ اهمیتی برای
فهمیدن نمیدهند، توضیح دهم.

چقد!سکوت سخته وقتی دلت پر حرفه......

تو تاب توان از من گرفتی-
من در التجای یک معجزه بودم
که سکوتم را با پلک زدنت
تکه تکه کردی
و ریختی روی قالی ابریشمی مادرم
گل های قالی
مبتلا به تکه های سکوت شدند
و تن خانه
هوای تازه را بلعید -تو تاب توان از من گرفتی...

سکوت چه زیباست وقتی همه دروغ میگویند

بعضی ها گریه نمی کنند اما
از چشم هایشان معلوم است
که اشکی به بزرگی یک سکوت،
گوشه ی چشمشان به کمین نشسته..

یه سکوتی هم هست که مال بعد از شنیدن
یه سری از حرفاییه که نباید می‌شنیدی!
حس عجیبیه! بیرونش سکوته
ولی از درونت هی صدای شکستن میاد!

دل چاره ندارد جز سکوت...
و چه طعم شوری دارد سکوتی را که نمیشود فریاد زد!

عاشقﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﺎ ﻣﺮﺩ
عشق ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﺭﺍﭘﺮﻣﯽﮐﻨﺪ
ﮔﺎﻫﯽﺑﺎﺣﺮﻑ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﺳﮑﻮﺕ
عشق واژه ی ظریفی ست
ﻓﺮﻗﯽﻧﻤﯽﮐﻨﺪ
ﺟﯿﺐﻫﺎﯾﺖﭘُﺮﺍﺳﺖﯾﺎﺧﺎﻟﯽ
دلت که پرازمهرباشد، عاشقی...

️️️

نیستی، ولی عزیز؛ عشق تو همیشگی‌ست
پس به احترام عشق، چند ثانیه سکوت...

کاش میشکست این سکوت با صدای تو

ابر و باران و یار
من و یک زن میانسال عقب تاکسی نشسته بودیم. یک مرد چهل و چند ساله هم جلوی تاکسی کنار راننده پا به سن گذاشته نشسته بود. باران به شدت می بارید و برف پاک کن ماشین با سرعت کار می کرد. زن میانسال گفت: «خدا...

تو ونوسِ برنزه‌ای بودی
با یه لب‌خندِ بی‌غش و ساده
پیِ ردِت رو ماسه‌ها می‌گشت
این نهنگِ به ساحل افتاده

من دچارِ نگاهِ ایرانیت،
مستِ عطرِ فرانسویت بودم
شمس بودی تو جلدِ یه پری و
منِ دیوونه «مولویت» بودم

شکلِ آیدای شاملو مُرده،
غمِ پشتِ نگات مُسری بود
بوفِ کوری...

آدمهای موفق همیشه دو چیز بر لب دارند:
لبخند و سکوت

لبخند حلال بسیارى از مشکلات است و سکوت روشى است براى دوری از مشکلاتِ بیشتر ...

بودا

آن ها که تنها زندگی نکرده اند
نمی فهمند
که سکوت
چگونه آدم را می ترساند
چگونه آدم با خودش حرف می زند
نمی فهمند که آدم
چگونه به سمت آینه ها می دود
در آرزوی دیدن یک همدم

عاشقانه،دردره هاوکوه ها

نسیمی رازگونه برما

می آیدومی گذرد...



درسکوت،ناگاه کنار هم

رازی را می گشائیم.

بالاخره باران آمد و هوا کمی تمیز شد. مردی که جلو تاکسی نشسته بود، گفت: «خدارو شکر که این بارون اومد و همه چیز را شست.» زنی که عقب تاکسی نشسته بود، گفت: «همه چیز را که نشست، هنوز آلودگی زیاده.» چند لحظه سکوت شد. زن گفت: «کاش بیشتر بارون...

در خموشی‌های آه
گوش کن، زمزمه‌ی
چشمه را می‌شنوی
با طنینی آرام
صبح را منتظر است
و پرنده بیدار
با طلوع خورشید
بی‌قرارِ پرواز
و صدای بالَش
رنگِ معصومیتِ باران است
هیچ میدانی
گر که یک صبح نخیزد چشمه
و نباشد پرواز
آسمان، آه چه حزنی دارد
چه سکوتی چه...

جمعه ها

تمام دردهایش را

با صبح آغاز می کند …

با سکوتش

جان آدم را به لبش می رساند

به غروب که می رسد

پر می شود از بغض …

پشت پنجره ی خیال که باشی

با او می گریی ….

ما را کِه جگر به دندان و دهان پر از سکوتیم
دل داده ولی دلی نصیبمان نیست
در این شهر کِه غوغا سرِ دلدادگی ست
چاره ام جز خموشیِ ، احوال چیست
چون برگِ خزان بِه زیر پا فتاده اما
جزصدای استخوان شکستنم نیست
یارِ آن کس ک دلی ز...