چشم سبزو لبِ قرمز، تن تو رنگِ سفید تو خودت پرچمِ اسلامی ایرانِ منی! امیرحسین گرمابی
بوسه از غنچه ی لبهای تو چیدن دارد پیچ و تاب خم گیسوی تودیدن دارد درمیان قدوبالای همه آدمیان الف قامت تو وه که کشیدن دارد احتکاراست و دراین معرکه ی قیمتها به خداچشم سیاه تو خریدن دارد چه کنم مشتری ثابت قلبت شده ام ضرب آهنگ دلت وای شنیدن...
چشم هایت شاهکاری محشرست باقی دنیا سیاهی لشکرست...
چه خوش است آنکه شبی سرزده چون ابر بهار از ره آید به بر عاشق غمدیده نگار مفهوم: چه خوب است که شبی سرزده و ناگهانی همچون ابر بهار دلبر به نزد عاشق غمدیده بازآید.
صبحی که تو باشی و غزل باشد و آغوش یک صبح پر از خاطره و نیک سرشت است گویی که در آغوش خودت معجزه داری آغوش تو چون تکه ای از باغ بهشت است
جانم بیا امشب که جاویدان و جهانگیر شویم با عشق جوان بمانیم و به پای هم پیر شویم جهانگیر
به سیمایِ پُر از مهرت هزاران شور و شَر داری نمی دانم خودت آیا از این نکته خبر داری درون کوچه می آیی هزاران چشم دنبالت برایِ دلبری هایت تو خود صدها هنر داری به هنگامی که می خندی زِ شوقت شهر می خندد که لبخندی به شیرینی چنان قند...
عاشقم….. اهل همین کوچه ی بن بست کناری ، که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادی ، تو کجا ؟ کوچه کجا ؟ پنجره ی باز کجا ؟ من کجا ؟ عشق کجا؟...
نقش چشم آبی ات آخر مرا نقاش ساخت هر چه پنهان کرده بودم دیدگانم فاش ساخت
باشد که من باشم و باشی تو در دور و برم باشد آن روز که دیگر نپرد حال و هوایت ز سرم باشد آن شب که هوا پر شود از عطر تنت باشد آن روز که نباشد دل تو دور ز بَرَم دل من گیر تو و تنگ تو و...
پیدایش خشت خشت من هم آنجاست زیبایی سرنوشت من هم آنجاست ای عشق من،ای فرشته ی روی زمین هر جا که تویی بهشت من هم آنجاست
من عصر یخبندانم و تابان ترین خورشید تو دنیای من شد یک نفر آن هم که بی تردید تو
یک جورِ عجیب خوشگل وُ شیڪ هستی دل چسب ترین سُرخیِ ماتیڪ هستی در تیترِ خبر چنین گُزارش ڪردند تو عاملِ اصلیِ ترافیک هستی !
سبز، قرمز، سرمه ای، فرقی ندارد رنگ ها صورت ِ تو روسری ها را چه زیبا می کند!
چشمان نازت را به رنگ آسمان ساده می بینم خدا هر آنچه زیبایی برایت داده می بینم چه زیباست آن صدای نغز آهنگ قدم هایت ...؟ تکو تک تک، تکو تک تک، به روی جاده می بینم همان نیم چه نگاهت ، با تبسم ، هیچ میدانی؟ تو را اینگونه...
هرگز نکشم منّتِ مهتاب جهان را تاریکی شب های مرا، روی تو کافیست
باز با فکر تو با دلهره درگیر شدم در عبور از غمِ این فاصله، زنجیر شدم در خیالاتِ به هم ریخته ام، سطر به سطر یاد بی مهری ات افتادم و دلگیر شدم من چه گویم که چه آورده غمت بر سرِ دل رفتی و بعدِ تو از زندگی ام...
اگر عشق تورا باز نگرداند به راستی چه چیز باز خواهد گرداند؟ جهان، دیگر چیزی برای آمدنت ندارد چراکه هستی ِ جهان از عشق است و هستی ِ عشق از عشق و آنکه با آواز عشق باز نمی گردد نرفته است مُرده است!
عشق تو نقل و نباته دلم عاشق چشاته بی تو ،تو قفس میمیرم بی تو یه پاییز سردم تو دلیل زندگیمی علت دیوونگیمی دستامو اگر نگیری مثل برگی، زرد زردم پر بزن به سمت خونم تویی آب و تویی دونم کنارم اگه نباشی من سرابی پره دردم تو شدی دارو...
من دعا گوی توأم هر شب و شب می داند,؛ دل ما قبل تو، اینقدر مناجات نداشت!
عشق آن است... عشق آن است که من جغرافیایم را نداشته باشم و تو تاریخت را نداشته باشی آن است که تو با صدای من سخن گویی و با چشمان من ببینی... و جهان را با سرانگشتان من کشف کنی... نزار قبانی مترجم: طیبه حسین زاده
عشقت به من آموخت چگونه ساعت ها سرگردان شوم به جستجوی مویی کولی وار که همۂ کولی ها به آن رشک می برند به جستجوی چهره ای... صدایی که خود تمام چهره ها و صداهاست... نزار قبانی مترجم: طیبه حسین زاده
آرزو دارم که جزء آرزوهای تو باشم در خیالم دوست دارم توی رویای تو باشم من دلم می خواست خیلی... توی این دنیای کوچک با همین لبخند ساده، کلِ دنیای تو باشم خسته از امروز هستی، لحظه ها را می شماری کاش می شد یک دقیقه جای فردای تو باشم...
بادبان ها را ،،، عَلم کرده ام، امّا توفان \عشق\ همچنان کشتی ام را به بندرگاه آغوش تو، هدایت می کند! ... چاره ای؛ مگر جز تسلیم\ دارم!؟ لیلا طیبی (رها)
