شعر

روزی تورا از بخت بد در آفتابی دیدم
یخ کرد آن دریاچه ی گرم آب چشمانم
بی اعتنا خرما ی موها را به هم بافتی
تار شد روزم وختمی گرفتم بردل زارم
گفتم ای جانای زیبا رو نداری رحم
با خنده بردی از خویش هشیارم
با شیطنت یلدای موها را...

تا خدا هست پریشان نشود خاطر من

اندُه مخور ای شیخ، چه مسجد چه کلیسا

گر صومعه بسته است در میکده باز است
ارس آرامی

مومن به عشقت می شوم، کافر به هر دینی دگر
دل دل نکن دلداده شو، پیغمبر اشعار من

ارس آرامی

من ازنگاه کلاغی که رفت فهمیدم
که سرنوشت درختان باغمان تبر است

ای دل

جنونست اینکه در سر داری ای دل
فسونست آنچه دیگر داری ای دل

نفهمیدم چه می خواهی ز جانم
به آن دینی که باور داری ای دل

گمان کردم که باری را ز دوشم
محبت کرده بر می داری ای دل

ندانستم تو هم در آستین ات
سری...

ای شروع خوبِ هر دفتر شما!
باز من دلداده و دلبر شما!

عشق شد یک وسعتِ بی حد و مرز
این طرف من، آن طرف دیگر شما!

با شما شعرم چه زیباتر شده!
کرده ای شعر مرا محشر شما!

گفته بودم! باز می گویم و باز
از تمامِ هرچه زیبا،...

شیرینی هاشور لبت قند فریمان
خلخال و خطو خال لبت خطه گیلان

هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود

نظر به روی کسی بر نمی کنی از ناز

مثل یک شعرم که خارج می شود از وزنِ خود
روزهایی دارم از ویران شدن هم، سخت تر!

گاه می خندم که حالم را نپرسی، راستش
نیست در دنیای ما، از من کسی بدبخت تر!


شاعر: سیامک عشقعلی

مشتاقِ با من بودنی! جوری که باید نیستم!
یک روز می آیی ولی، آن روز... شاید نیستم!


شاعر: سیامک عشقعلی

در شراب و شعر و شب، غرقِ شکفتن می شوی!
عشق می افتد به سجده، تا تو یک «زن» می شود!

شاعر: سیامک عشقعلی

بعد از این، هرجا که اسم از ما دوتا می آورند
بی تفاوت! سرد! دور از هم! جدا می آورند...

می سپارم دست هایت را به دستِ زندگی
کوچه ها کمتر، کسی را سمت ما می آورند!

با هزاران قصه این مردم دل از ما می برند
بی فایی را...

هر روز اگر چه روز حساب است نزد ما
اما حساب عشق از این حرف ها جداست
روز حسابدار فقط یک بهانه است
اجر فرشته های خدا با خود خداست

بابک وهابی

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان ، درد دل

یک نفس هستی به دوشم عالمی را بار کرد

گره بزن به روسری،که باد ناشیانه ای
گره به زلف می زند،چو عشق ناشیانه ها
رقیب اهل شرم نیست به فرصت و بهانه ای
کشد به دام ،مرغکت،به عشوه و بهانه ها

عاشقی کن! که هنر نیست به تن بالیدن
از هر آغوش به آغوش دگر غلتیدن

لب نهادن به لب هر کس و ناکس هرشب
روزها هم به هوسبازی خود خندیدن

امشب اندر بغل داغ یکی پیک زدن
شب آینده کنار دگری نوشیدن

بزم این هفته به همراه علی مست شدن...

معنی عشق اگر میطلبی جز این نیست
دل یکی هست و به یک نازدلی بخشیدن

جای بوسیدن لبهای هزاران شیرین
لب شیرین یکی را همه شب بوسیدن

ارس آرامی

آمد و ساز دلِ ما را نوازش کرد و آه
با نُتِ چشم خمارش بیقرارم کرد و رفت

آمد و از قصّه ها گفت و غزل های وصال
دور شمع خاطرش پروانه وارم کرد ورفت

خواست تا درس محبّت بر منِ مجنون دهد
در غم هجران عشق آموزگارم کرد ورفت...

چه دل ها بردی ای ساقی به ساق فتنه انگیزت

دریغا بوسه چندی بر زنخدان دلاویزت

گر خون دلم خوری ز دستت ندهم

زیرا که به خون دل به دست آمده ای

پیوند جان جدا شدنی نیست ماه من

تن نیستی که جان دهم و وارهانمت

آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز

وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد

مَه ز خجالت کشید، پرده به سر تا که دید
آن گل تازه رسید، شام سیه شد سپید

گشت خجل آفتاب، از رخ آن ماه تاب 
گفت مرا بُرده خواب، آب به رویم زنید

سرو روان است آن، باغ جنان است آن
مالک جان است آن، جملهٔ جان ها خرید...