متن طلوع

طلوع زیباست ولی
باید خورشید را در آغوشِ غروب خفه کرد
نوری که نتوان با آرامش نگاهش کرد
بمیرد بهتر است

شب میرود، روشن ترین خورشید می آید آرامش و عطر درخت بید می آید
دلواپسی، تردید، غم اینجا نخواهد ماند
عید و طلوع و معجزه، امید می آید

شب میرود ،روشن ترین خورشید می آید آرامش و عطر درخت بید می آید
دلواپسی، تردید ،غم اینجا نخواهد ماند
عید ،طلوع ،معجزه، امید می آید

خورشید را دوست داشته باشی یا نه
هر روز صبح طلوع میکند
درست مثلِ
دوست داشتنِ تو در من..!

آنقدر دوستت دارم
که
خودم هم نمیدانم چقدر دوستت دارم!

هر بار که می پرسی، چقدر؟!
با خودم فکر می کنم؛

دریا چطورحساب موجهایش را نگه دارد؟!
پاییز از کجا بداندهر بار چند برگ از دست میدهد؟!
ابرها چه می دانندچند قطره باریده اند؟!
خورشید مگر یادش مانده چند بار...

صبح ها
خورشید بیدارم میکند
تا با هم
دنبال تو بگردیم
درکدام مغرب آرمیده ای که
در هیچ مشرقی
طلوع نمیکنی..

هزار سال پس از سکوت من
این چکاوکان عاشق قلب من!
میان تن کبود غروب، طلوع می کنند
هزار سال پس از سکوت من
این سبز درختان تناور دست های من
نم نمک، از زیر پوستم قد می کشند
هزار سال پس از مرگ من
نجوای عشق من میان
تمام...

ارابهٔ خورشید در دست توست
هر صبح ؛ از آن سمت
نیایش عشق طلوع می کند
بر باران بوسه هایت...!

طلوع آفتاب
در نیمه شبان؛
چشم هایت

دوست داشتنت
هر صبح
در من طلوع میکند
و این یعنی
غروب تمام غصه هایم...

از من مپرس
چگونه ای امروز؟!
تا او طلوع نکند
همه روزهای من
غروب جمعه است

به دنبال طلوع ام

با چراغِ خاموش...

آریا ابراهیمی

هر صبح
با طلوع چشمانت
جرعه جرعه
نگاه مست تو را
چون چای قندپهلو
سر میکشم

چه بی موقع رفتی...
تازه داشت شباهت
غروب و گونه هایم...
طلوع و موهایم...
انار و لب هایم را
باورم میشد ...

سپیده آمد و باز هم
طلوعِ سوسن هاست و
از مژه های علف های دشت
شبنم چو اشک می ریزد
درخت ها همه آوازهای غمگینند
که منتظرِ نورِ زردِ خورشیدند
آه! روزها بی حضورِ روی تو
ای آفتابِ جهان
چه ساکت و سرد است
و من که به دوردست ها...

تو ای یارِ محبوب، خورشیدِ زیبا
که در خانه ی من
طلوع کرده ای باز
باد اکنون دگر پشتِ این شیشه ها
نغمه ای شاد را می نوازد
و دیریست کاین نغمه ها را
به صبحی مه آلوده
نشنیده ام من...

موهایت را پریشان کن
به کنار پنجره برو و آسمان را
به نظاره بنشین
بی تردید عطر گیسوانت
خورشید را وادار به طلوع خواهد کرد
آری
در پناه گیسوان تو
صبح و خورشید آمدنی ست




️️️

️
با طلوع چشم هایت
صبح از ره می رسد...!

صبح
بخیرهایت
بهانه است تو خورشید منی
گرمی
کلام
تو عمری برای من کافی ست
تا
طلوع
کنم


️️️

چشم باز کن، تا ...
چشم جهان به طلوعت روشن شود ...

هر صبح
به شوقِ دیدن چشمان تو
بیدار می شوم
طلوعِ خورشید
بهانه ای است
برای
طلوعِ چشمان تو...

آسمان، چشمانت
گریه هایت باران
گونه هایت چو افق وقت طلوع
به شب خانه ی من آوردی
روز را با قدمت

برای صبح شدن
نه به خورشید نیاز است
نه خنده های باد
چشم هایت را که باز کنی
زندگی عاشقانه طلوع خواهد کرد️


️️️

دنیا نمےگذرد
این ماییم کہ رهگذریم...

پس در هر طلوع و غروب
زندگے را احساس کن
و مہربان باش،

شاید فردایے نباشد
شاید باشد و ما نباشیم...
فراموش نکن دنیا به کام توست. پس برقص تا دنیا مجبور شود سازش را روی حرکات تو کوک کند. برقص و زیباترین رقصت...