متن کوتاه

زندگی شاد غیر ممکن است؛
بهترین زندگی که بشر می‌تواند به دست آورد،
زندگی "شجاعانه" است.

تکرار می‌شوم
در عاشقانه‌های هر نگاهت
در عارفانه‌های شام و پگاهت

آب، رویای صفای زندگی‌ست

ناب؛ مانندِ دوای زندگی‌ست

شهید
شورنده‌ای‌ست شوریده‌حال
که رکعتان عشق را
از شط خون قامت بسته است...

شهید
شوریده‌حالی‌ست
که گل‌بوسه از لبانِ آتشینِ عشق می‌نوشد...

‌و گریستم،
برای ما که زندگی رو آغاز نکرده
پیر شدیم...

سیلاب چشم من شُست هر کوچه‌ی این خانه را
یک عمر ریختم در دلم بارانِ بی‌بهانه را

آواره شدن در خیالت
نهایت آزادی است
در شب‌هایی که کوچه ها
بوی خون می دهند.

آسمان رقص‌کنان در گذر است در گیتی
هرچه پنهان شود آشُفـتـه‌تر است در گیتی

ز شوقِ دیدنت، دل از آیینه می‌پرَسد
کدام چشم دیده چنین تصویرِ جانان را؟

هر جا که قدم نهادم آنجا بودی

در سینه‌ی من، همیشه پیدا بودی

چون نشنود از لب تو آن نغمه‌ی شیرینِ دل‌آزار را
اشکم ببرد تا به تو، راهِ غمِ دیدار را

دیدنت رویا شد و بودن کنارت سخت‌تر

دل ز عشق‌ات می‌بَرم، اما به یادت بیشتر

شعر
مثل باران است،
بر همه می‌بارد،
اما تنها خاکِ آماده
بوی خوشِ زندگی می‌دهد.

شعر
مثل باران است،
بر همه می‌بارد،
اما تنها خاکِ آماده
بوی خوشِ زندگی می‌دهد.

هیچ می‌دانی
که من در قلب خویش،
نقشی از عشق تو
پنهان داشتم...

بید مجنون گیسوانت،
رایحه‌ی عطر زندگی می‌دهد -
حتا ریحان هم چنین عطری ندارد...

بید مجنون است گیسوانت،
عطر زندگی از آنها برپاست -
کجا ریحان چنین رایحه‌ای دارد؟!

سوگند می‌خورم،
حتا دوزخم باشم -
باز به گیسوانت سوگند می‌خورم...

با تو باشم،
حتا در کنج قفس -
احساس می‌کنم در بهشت برینم.

چهار دیوار،
شاهدان مرگ تدریجی من هستند -
این اتاق پر از تنهایی من.

دروغ نیست اگر بگویم:
بهار نخواهد آمد،
مگر که نگاه تو بشکفد!

ون گوگ در طول زندگی خود فقط یکی از نقاشی های خود را بفروش رساند.

خشکیده بر لبانم لبخند مهربانی..
کز شوق خنده هایش عمریست بیقرارم