متن کوتاه

رقص مردان پاک و لطیف است مگر
بر آنانکه ز الطاف خدا بی خبرند

تا تو را دیدم از آن لحظه زمان هم یَخ زد

من خلافِ جهتِ عقربه ها خواهم رفت...

زادگاه قلب من چشمان توست،
غیر از این باشد، دروغی بیش نیست.

...من قامتم شبیه الف بود،کوهِ درد
مانند دال،پشت مرا کرده است خم...

از پشیمونیِ بعدش می‌ترسم.
-پشیمونی‌ها ترس ندارن، درس دارن

انسانی هستم که بخشش را یاد ندارم بلکه ببخش را در تاوان دادن می‌بینم

ای کاش، نگاهت بزند، چشمکِ احساس؛

تا در پرشِ چشمِ دلم، برق زند، مهر!

دل‌باخته‌ی چشمِ تو شد، شورشِ قلبم؛

چشمک بزن و مهر بدم، بر تپشِ دل!

با هر نگاهِ عسلی‌چشمانِ نازت

شیرین شود، مثلِ عسل، کامِ درونم!

طلوع کن بر دشتِ احساسم؛
تا از مهر نگاهت،
در من،
عشق طلوع کند!

من از تبارِ بذرهای صبورم
که در سکوتِ شبانه،
به سمت نورِ نگاهت
قد می‌کشند.

مستی می به کنار، چشم سیاهت به کنار.
مستی می بپرد، چشم سیاهت چه کنم.؟

من به اسرار دلم، عاشق چشمت شده ام.
ولی انگاری تو، خبرت نیست از این عشق میان دل ما.

پلک وا کن تا ببینی من گرفتار توام،
آنچنان کز سر شب تا به سحر پلک نزاشتم بر هم.

من این صبح قشنگی را؛
که سرشار از گلِ مهر است،
به حسّ مهربانی،
در نگاهت،
می‌کنم تقدیم!

وقتی نگاهِ مهر، می‌تابی به قلبم،

می‌گردد احساسِ دلم، دلگرم و خرّم!

در نگاهم برقِ شادی می‌زند چشمک ز نو

چشمه‌ی دل می‌زند برق از تو چون دریای شید

تا نگاهِ دلِ دیوانِ غزل، یارِ من است،

گفتن از موجِ جنون‌زای عطش، کارِ من است

من خط خطی می‌شوم هر روز:
در سکوتِ نگاهم؛
در چروکِ چشم‌هایم...

با نگاهِ مهربانت، مِهرزا می‌گردی‌و

بارشِ احساس را، بی‌انتها می‌آوری!

پر رنج ترین لحظه ی دل دادن،
دل کندن از آن چشم سیاه توست.

هرکجا، سازم رها، موجِ نگاه،

باز هم، چشمِ دلم، سوی تو هست...

به‌ ژرفای نگاهِ رازِ رویا

به دنیا بنگر و، رویاسُرا شو

زیر شلاق نگاه تو..،
بیچاره دل ماست که گرفتار و اسیر است.