متن تک بیت

نظر ار ز دوست پوشم که برون رود ز چشمم
به چه اقتدار گویم که برون شو از ضمیرم

خواهی که ز هر سو نظری سوی تو باشد
زنهار مرنجان دل صاحب نظری را

هر سنگ که بر سینه زدم، نقش تو بگرفت
آن هم صنمی بهر پرستیدن من شد

گر از زلف پریشانت صبا بر هم زند مویی
برآید زان پریشانی هزار افغان ز هر سویی

می‌رود قافله عمر به سرعت امروز
ما در اندیشه آنیم که فردا چه کنیم

حرفى نزدم ؛
از غمِ دورىِ تو اما ...
اى کاش بدانى
که چه آوردهِ به روزم ...! 😔💔

شب بخیر گفتنِ ما محضِ اَدایِ اَدب است
وَرنه چون شب بِرسد اولِ بیداریِ ماست....

عاشق که شدی ، شعر شود خنجر تیزی
گاهی بدَرد ، گاه شِکافَد جگرت را

کاش دست دوستی هرگز نمی دادی به من...

« آرزوی وصل » از « بیم جدایی » بهتر است!

تَمام عمر خَندیدم به این عاشق به آن عاشق

چِنان عشقی سَرم آمد که دیگر من نِمیخندم

عقل می گفت برو، عشق به پایان آمد
عشق می گفت بمان، سوء تفاهم شده است...!❤️‍🩹

عشق صیدیست که تیرش به خطا هم برود...
لذتش کُنج دلت تا به ابد خواهد ماند ❤️‍🩹

هرکسی از عشق با خود یادگاری می‌برد
یادگارِ من غمی در جان و زخمی بر تن است...!❤️‍🩹

زیر پای بی کســـی از درد نالیدم ولی

رفتی و آواره کردی مهوش فرزانه را

هم از سکوت گریزان، هم از صدا بیزار

چنین چرا دلتنگم؟ چنین چرا بیزار؟

در جهانی که در آن نیست کسی همدل فرهاد
متولد شدنم فاجعه‌ای بود که رخ داد

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

ما در چه شماریم، که خورشید جهان‌تاب
گردن به تماشای تو از صبح کشیده‌ست

عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت
چه سخن ها که خدا با من تنها دارد

“بیا و بنشین به کنجِ چشـمم
که کس در این گوشه‌ ره ندارد..“

جهان مثل یک زنگ تفریح نیست

اجل چون رسد وقت تصحیح نیست

پند بر صبر مفرما که به این وادی راز

مگر از دلشدگان تو شکیبایی است

بیافتد گر گذار چشمهایم زیر پای تو

بهشتی زیر پایم بشکفد از باغ ریحانی

نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست

گوش کن، نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست