متن تک بیت

قصه به هر که می برم فایده ای نمی دهد

مشکل درد عشق را حل نکند مهندسی

به دو چشم تو که گر بی تو برندم به بهشت

نکنم میل به حوران و نظر با ساقی

این چهره را، بانو، به آرایش نیازی نیست
بر چهره ات زیباتر از رژ، رد لبخند است

احسان پرسا

سهم من در وسط معرکه عشق چه بود؟
غم و دلتنگی و حسرت ، همه یک جا با هم!

که داند بجز ذات پروردگار
که فردا چه بازی کند روزگار

خواب دیدم گریه می کردم ولی از روی شوق

دوستم میگفت: تعبیرش تویی اما نشد!

ارس آرامی

گویی از تقدیر تلخم باخبر بودم ز پیش

مادرم می گفت من مشکل بدنیا آمدم!!

ارس آرامی

قصهٔ تلخی ست شاعر باشی و با شعر خود

نازنینت را خودت معشوقهٔ مردم کنی!!

ارس آرامی

در بلا هم می چشم لذات او

مات اویم مات اویم مات او

مى خواست عشق را بِچِشاند به کامِ خلق
با طعمِ شیر و شَهد و شکر، "مادر" آفرید

هر کس که به گل آب دهد، عاشق گل نیست
شاید هدفش بردن یک شیشه گلاب است

در کنارت هرکجا باشم بهشتی میشود
چونکه دنیا را پراز احساس زیبا میکنی

لب براق تو برقیست که بد میگیرد!
هر لبی را که به یک بوسه رسانا بشود

دل اگر عشق نورزیده که دیگر دل نیست
من اگر دلخوشُ و دلزنده شدم از اینم

به اشتیاق رهایی پریدی از قفسم
چقدر حسرت خوردم که آسمان نشدم

بیش ازاین نتوان حریف دا غ حرمان زیستن

یا مرا از خود ببر آنجا که هستی یا بیا

دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش

به که ماند به که ماند به که ماند به که ماند

چشم نرگس به شقایق نگران نیست دگر
گور بابای شقایق که قسم خورد و شکست

صفت چراغ داری چو به خانه شب درآیی

همه خانه نور گیرد ز فروغ روشنایی

نرگس چشمم، زعیب دیگران شد بی خبر
تا که رد خویش را، در آینه ،ترسیم کرد
حجت اله حبیبی

من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست
تا تو باشی نشوم خیره به لب های کسی!

آنچنان در همه جای دل من جا شده ای
که به غیر تو نباشد دل من جای کسی

خانه ی این کدخدا هم عاقبت ویران شود
ظلم بی حد میکند نفرین عالم پشت اوست

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی

دلم کنار دلت حال بهتری دارد
خدای خوب برایم تورا نگهدارد

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی