بزا برات بنویسم از پاییزایی که رد شد و تو نبودی از برگ نارنجیایی که بغض میکردن از نبودنت از خیابونایی که دلتنگت بودن بزا برات بنویسم این پاییز چقد هواتو داره خدارو چه دیدی شاید یهو پیدات شد دمِ غروبی زیر قطره های بارون با یه بغل خرمالو به...
بهش گفتم شد شد نشد نشد رهاش کن گفت مگه نمیدونی گفتم چیو گفت چیزی برای شدن نشدن وجود نداره ما چیزی برای رها کردن نداریم رهاییم خودمون ولی بدون هیچی که خودش از قفس بدتره
میدونی چیه مشتی اینا حالیشون نی ما هی پاییز پاییز میکنیم فک میکنن خبریه نه هیچ خبری نیست از بی خبریه که ما دق میکنیم از بی خبریه که زل میزنیم به این زردو نارنجیا و منتظریم آسمون بباره گرد وغبار از روشون بره برق بزنن عین برق چشای دلبر...
بزا برات بنویسم از پاییزایی که رد شد و تو نبودی از برگ نارنجیایی که بغض میکردن از نبودنت از خیابونایی که دلتنگت بودن بزا برات بنویسم این پاییز چقد هواتو داره خدارو چه دیدی شاید یهو پیدات شد دمِ غروبی زیر قطره های بارون با یه بغل خرمالو
نامه ات را ای دوست دو سه مرتبه آن را خواندم همه کلامش غم بود و دل غمگینت من فقط می دانم که اگر داده به من یا تو خالقم کمی در زندگیم غم و آه و حسرت نه برای کینست نه برای بخلست نه برای حسد از جنس آدمیان...
پیدا و پنهان مردی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت: «پشت گوشم زخم شده، ماسک بیچارمون کرد.» مرد قوی هیکلی که عقب تاکسی نشسته بود، گفت: «آقا این ماسک و پاسک همه اش الکیه، ما همسایه مون همیشه ماسک می زنه، تا حالا هم دو بار کرونا گرفته.» مردی که...
زمانی می رسد که تو کسی را پیدا میکنی که، بیشتر از من دوستش داری... ولی او کمتر از من تو را.... و اینگونه می شود که تو هم یکی می شوی شبیه من....!!!!
کجاست آن خواب و خیال هایم؟!... کجاست آن همه ذوق رسیدن به آینده؟!... کجاست آن من بی پروا؟!... این من نیستم... کسی که در تنم زندانی کرده ام؛همان کودک نترس، با آرزوهای بزرگ و امیدی بس بی انتها نیست... این من نیستم... همانی که تنها دغدغه اش رویا پردازی بی...
همه یک روزی عوض میشوند و میروند، از بهترین دوستانتان بگیرید تا کسی که خیلی به آن اعتماد دارید، هیچ چیز در این دنیا ثابت نیست، بعد از شب، صبح است و در آفتاب باران میگیرد، ما به آفتاب اعتماد کردیم و چتر نبردیم اما ناگهان باران زد، این مثال...
کنارِ شومینه... در آغوشت... قصه یِ عاشقانه یِ چشمانت، و منی که غرقِ در نگاهِ توام، و این خودِ خودِ خوشبختی ست...! ️
قدرت نه دست هیتلر است و نه دست تمام کسانی که جنگ به پا می کنند قدرت دست کسی ست که می فهمد دوستش داری...
من اگر می دانستم که وجودم همه سم همه بد همه از نوع بشر دوستیس پس چرا کفته خدا بندگان را زمحبت باید دید نه که از روی جفا نه که از روی اجبار باید آنها را نگاه از مهر کنی من فقط تنها گناهم این است کع بشر را...
آدم رفته را حتی یکبار هم نباید دوباره دید دیدنش عشقی تازه نمیکند هیچ حیرت میکنی آیا این تو بودی که دوستش داشتی...
مادر بزرگم آخرِ همه ی تلفن هایش میگفت: کاری نداشتم که! زنگ زده بودم صداتون را بشنوم ما هم که جوان و جاهل، چه می دانستیم صدا با دل ِ آدم چه می کند...
شب بیداری های من همه از سر دلتنگی نیست راستش را بخواهی می ترسم معجزه بیاید تو را بیاورد و من خواب باشم...
من دلم پرواز میخواهد.... کنار این نبودنها، دلم یک عاشق دیوانه میخواهد.... شبیه دردهای پشت لبخندم... شبیه بغضهای خیره در قلبم.... شبیه حجم یک آشفته بازارِ حسودان جهان .. دلم یک عاشق دیوانه ی دیوانه می خواهد.... عجب هجران جانکاهی ، مرا تا عمق یک آتش کشاندی و شدم غرقت.......
بی قراری ها تمام شد عشقم و رویای ما به حقیقت پیوست، قلبهای ما به هم پیوست و زندگی آغاز شد! من به تو رسیدم در اوج آسمان عشق این بود قصه ی من و تو و سرنوشت تو آمدی و دنیا مال من شد همه ی انتظار و دلتنگی...
ناگهانی آمد... مرا عاشق و دیوانه کرد...!! و باز ناگهانی رفت،،،! به ناگهانی ها شک کنید..✔ قطعا یک روز در غیره منتظره ترین حالت ممکن شما را خواهند کشت...!!!
دروغ گفتن را اگر دوست دارید جویای حال احوال آدماهای دلشکسته شوید! انها خوب میدانند چگونه حال تلخشان را با حرف و لبخند صیقل دهند تا کمی آرام به نظر برسند
هیچ وقت از روى لبخند، حالِ کسى را تشخیص ندهید! یک لبخندِ ساده، در عینِ حال می تواند دردآور ترین حرف ها را در خودش جا بدهد! شما نمى دانید بعضى از ما آدم ها چه مى کشیم تا تمامِ بغض هایمان را در همان لبخند خلاصه کنیم، گاهى لبخند...
از نژاد چشمه باش بگذار آدم ها تامیتوانند سنگ باشند... مهم این است که تو جاری باشی و از آنها بگذری خوشبخت کسی هست که شکوه رفتارش آفریننده ی لبخند برلب های دیگران باشد...
در تاریکی مطلق میان درختها نشسته بودم، تظاهر می کردم کلاغم، و به این فکر می کردم آیا آن ها که دوستمان داشتند و نشد یا نخواستیم یا نتوانستیم بخشی از جهان مشترک با آنان باشیم، آن ها که فراری دادیم و با اندوه به تماشای عبورشان نشستیم، از رد...
آدما همیشه منتظرن، منتظر یه اتفاق، یه روز، گاهیم یه آدم ... اما کسی نمیدونه، ممکنه اون اتفاق، اون روز یا اون آدم هیچ وقت از راه نرسه ... فقط تنها چیزی که میدونیم، اینه که آدم تو انتظار ذره ذره، خودشو از دست میده ...
ما انسان ها گاهی دیر قدر همدیگر را میدانیم! وقتی یک نفر را از دست میدهیم تازه یادش میکنیم، خوبی هایش از جلوی چشمانمان میگذرد، مینشینیم خاطراتی که با او رقم خورده را مرور میکنیم، غصه میخوریم، بغض میکنیم و با خود میگوییم کاش بودی، کاش به همین راحتی از...
