متن رفتی

تو رفتی و من اشک خون گریه کردم. غمم بیشتر می شود. فقط این نیست که شما رفتید. اما وقتی ترک کردی چشمهای من با تو رفتند. حالا چطور گریه می کنم؟

هزار شب به سَحَر آمد و سحر شد شام
ولی شبی که تو رفتی ، سحر نگشته هنوز

رفتی اما یک نفس چشم انتظارت نیستم
تا ابد هم بر نگردی بی قرارت نیستم

می دهم تن را به زیر تیغ تهمت ها ولی
دیگر آن حلاج مست سر به دارت نیستم

آنقَدَر بر من ستم کردی که در تنهایی ام
بارها گویم چه بهتر در کنارت نیستم

میزنم...

دل به دنبال تو هست و قلب تو انگار نیست
هر چه گویم بی تو میمیرم بجز تکرار نیست

عشق تو تا نقطه ی عطفی برای من کشید
یادم آمد که تو رفتی و فقط پرگار نیست

"دوست میدارم من این نالیدن جانسوز را"
بعد تو جز درد هایم تا...

تو / مرا بدست باد سپردی و رفتی
خیالت راحت تکه تکه شده ام
فرشته آسایش

رفتی ولی ز دل نرود
یادگار تو

رفتی
پاییز

همسایه شد

روزهای عمر پرشتاب در گذرند
برف ریزان شد بر موهای مشکینم
اما هنوز هم چشم به راهم
رفتی
بدون هیچ آمدنی...
کاش تکرار داشتی مثل فصل ها....
عاقل نیستم
فلسفه نمی دانم
عرفان نخواندم
اما نیامدنت به شاگردی ام نشاند...
حالا مسئله های انتظار را حل میکنم
مثنوی های عاشقانه...

وقتی که
رفتی
ریشه عشق
سوخت ،

آتش گرفت
شادی

فراموش نمی شوی
مانند اولین لحظه که دیدَمَت
مانند اولین جانمی که از لبانت شنیدم
مانند آخرین لحظه ای که
دست تکان دادی، دور شدی و رفتی

من از آغاز به پایان تو بد بین بودم
بودی و هیچ کسی حال مرا درک نکرد

همه عمر در این نقطه به پاییز رسید
رفتی و حال و هوای تو مرا ترک نکرد

اون شال زرد پشت ویترینو
اون فیلم خیلی خیلی غمگینو

اون قهوهٔ از عشق شیرینو
آهنگ اون شب توی ماشینو

ساز منو تا صبح تمرینو
اون سیب های سرخ دستچینو

حرفات که میده کلی تسکینو
خوشبختیُ یک عمر تلقینو
.
.
بی تو مگه از یاد من میره
رفتی !؟؟...

رفتی ولی به یاد من خسته دل شبی
هرجاکه شد به گوشه ی پیمانه زن لبی

چه بی موقع رفتی...
تازه داشت شباهت
غروب و گونه هایم...
طلوع و موهایم...
انار و لب هایم را
باورم میشد ...

تا چشم گذاشتم
نشمردی و
رفتی
.

برخاستی و رفتی و در پشت سر تو
انگار نه انگار ... نگاهی نگران ست

رفتی و دائم مرا دل می کشاند سمت تو
کاش دستِ خر نیُفتد اختیار آدمی
.

رفتی...
آواره شد خانه
ماندم غریبانه
لعنت به بی کسی

یکی می‌آید یکی می‌رود و این قانون بقای زندگیست
اما تو که رفتی هیچ کس نیامد
انگار قانون بقا هم پوچ است وقتی تو نیستی.

یه ساله رفتی و اسمت هنوز مونده تو این گوشی.
می‌دونم قهوه‌تو مثل قدیما تلخ می‌نوشی

می‌دونم شب‌ها توی تختت کتابِ شعر نمی‌خونی
کنارِ پنجره شادی با یه سیگار پنهونی.

هنوزم وقتی می‌خندی رو گونه‌ت چال می‌افته
هنوزم چشم به راهِ یه سوارِه زیبای خفته...

اندازه صد ساله رفتی اما هنوز عادت نکردم
خواستم بگم نرو عزیزم
خواستم ولی جرات نکردم …

رفتی و منو تو این شبهای سیاه تنهام گذاشتی

ای شادی جان سرو روان، کز بر ما رفتی

از محفل ما چون دل ما، سوی کجا رفتی؟


تنها ماندم، تنها رفتی

رفتی و آسمان به حرف آمد
تو نبودی چقدر برف آمد