متن عاشقانه

آنهایی را که دوست داریم خیلی قدرتمند هستند چون میتوانند با یک حرکت، یک حرف و یک نگاه ویرانت کنند!
آنها همانقدر که آبادگرهای خوبی اند، ویران کننده های بی رحمی هستند.. .

👤مأوا مقدم

با مصرعی مصدع اوقاتتان شوم...

حالم ز بعد کرببلا روبراه نیست

(بهزاد غدیری)

من فقط حاضرم تو جاده ای پا بگذارم که مطمئن شم تهش به آغوش تو ختم میشه
یاسمن معین فر

میان نوشته هایم
سه نقطه
مدفن حرف هایی بود
که هرگز به زبان نیاوردم
تو نیز نخواندی
نه از نگاهم
نه از سه نقطه هایی که
عشق را
فریاد می زدند


مجید رفیع زاد

آغوش تو
عشق اباداست
صدحیف
که من ایرانی م

آمدی ،
من بودنت را دوست دارم
آرام جان خندیدنت رادوست دارم
تیغ نگاهت چون تیغ آفتاب جان می دهد
برمن به تاب تابی دنت را دوست دارم

اگر شبی زیر این آسمان در آغوشم بخواب بروی،به کنایه از شب خواهم پرسید
که ماه در آغوش او زیباست یا ماه در آغوش من...

گاهی منو بهم می ریزه دنیا
فقط تویی دلیل آرامشم!
خورشید من! بتاب عاشقونه
که با هوای تو نفس می کشم!

زیبایی تو نبض خواب دریاست
چشات کتابی از گل و بهانه
خدای کوچیک منی رو زمین
دوستت دارم! همیشه! شاعرانه!

زندونی کن توو آغوشت ذهنمو
که زنده شه برام...

انگار چیزی مرا سمت تو می کشاند
اما عشق نیست
چیزی فراتر از عشق ....

هوای نبودنت
همیشه سرد است
حتی عصر تابستان ؛
میان کوچه های عشق
جای قدم هایت خالی است
بودنت به قلبم
همیشه چنگ می زند
بیا که بیش از این مرا
طاقت انتظار نیست


مجید رفیع زاد

بوی خوشی مردان شهر را میت کرده است،به گمانم کش گیسوانت را باز کرده بودی:)


راحیل،طُ

بی رحم ترین آدم خوش قلب جهانم!
چشم هایت را می درم
ذهنت را تسخیر و قلبت را منسوخ زغیر
خواهم کرد,
....✒

یقین دارم
دور از خورشید
عاقبت
ماه من خواهی شد

صحن قشنگت یا رضا دل رابه یغما می برد
رنگ طلای گنبدت ، دل از دو دنیا می برد

ای هشتمین ماه ولا ، فرزند نیکوی علی
نام خوشت هوش از سر اهل ثریا می برد


مبهوت خیل زائرین، هفت آسمانها و زمین
خاک تو را هر زائری با قلب...

آنکه زیر سایه ام یک عمر آسوده نشست

آسمانِ باورم را کُشت روزی با تبر

بهزاد غدیری
شاعر کاشانی

تو را با جان نمی خواهم که روزی می شود فانی
تو را با جان دل خواهم که تا روز ابد مانی

شانه ات درمان هر دردی ست
آرامم نمای

شب را به هوای تو نشستم
ای روشنی شب سیاهم

بدترین باگ انتظار،
فراموش کردن خودمونه!
یاسمن معین فر

کاش نگاهم
در تو گره نمی خورد
و کشتی آرزوهایم
کنار ساحل چشم هایت
هرگز پهلو نمی گرفت
دستم به جزیره ی آغوشت نمی رسید
و هیچ شبی با صدای نفس هایت
به خواب نمی رفتم
کاش غریبه ای بودم برایت
که بعد از رفتنت
اینگونه بی تو بودن را...

در انتظار آمدنت
عقربه های امید
و ثانیه شمار ساعت انتظار را
التماس می کردم
تا لحظه ای به خواب بروند
افسوس من ماندم و ساعت صفر
و تجسم نگاهت


مجید رفیع زاد

بعضی وقتا کلمه ها انقدر قصیرن
که توان وصف تو رو ندارن...
بعضی وقتا چشمای تو انقدر گیران
که آدم می ترسه نگاشون کنه....
بعضی وقتا که چشاتو روم میبندی،
دنیام شبیه شب بی ماه ،تاریک ،تاریک میشه...
بعضی وقتا انقدر دلم تورو میخواد که نفسم میگیره...
از وقتی دیدمت...

مادرم,
تو زیبا ترین سروده بزرگترین شاعرانی چگونه عظمت تو را توصیف کنم(
تو پیامبر احساس و عشقی
تو خورشید مهربانی,
که بی هیچ چشم داشتی به من گرما می بخشی
تورا حتی بیشتر از خود دوست میدارم
تو دلیل زیبایی این دنیایی
زاد روزت خجسته باد

آسوده خاطر باش
که اگر بار دگر متولد می شدم؛
باز هم چهره ات آسمانم،
و چشمانت ستارگان شب تارم
می بود....
مبینا سایه وند