متن پیله

پروانه‌ها در پیله خفته، در سکوت،
چشم بر هم بسته‌اند برای دیدنی که نیست،

در دل تاریکی، رنگ رنگین کمانی می‌سازند
از خاطره‌ی کودکی که هرگز کهنه نیست.

پیله، گهواره‌ی صبر است، نه زندان،
هر لحظه‌ی انتظار، بال‌هاست در راه پرواز

چشمِ بسته می‌بیند آنچه را که دل می‌خواهد-
روزهای...

باور پوچ برای دیدن گاهی فقط .....
بودن برای چه بود ....
درون پیله من پروانه نبود ......
گاهی هم نمیشود دید .....
همچون پیله دوختن پروانه....
سبک دیدن در درون عوض شد ....
به پیله فکر کردن برای پرواز...
خندیدن فالش گفتن و نوشتن و
کاش من نمیدانم پیله...

بدپیله شد موجِ عطش، در شورشِ پنهانِ جان

دامانِ دل، پروانه شد، از پیله‌های پیکرم

پیله‌تنیدن به تنم را نبین /
لحظه‌ی پروانه‌شدن مُثله‌ام

پیله‌تنیدن به تنم را نبین /
لحظه‌ی پروانه‌شدن مُثله‌ام

پیله هایم تمامی ندارد
هر چه در می آورم
یکی دیگر به تن دارم
کاش می توانستم
به خدا بگویم
که پروانه ها
پیش از هر فصلی
در جهنم می سوزند
«آرمان پرناک»

اگر زمین و زمان هم
پیله کنه
من پروانه می شم .
حجت اله حبیبی

ای آسمان ،
کم پیله کن
پروانه می سازد
دلم .
حجت اله حبیبی

به تو پیله کرده ام چون،
بی شک میدانم که با تو پروانه خواهم شد...

صبر از من رفت
چون پروانه ای از
پیله ی خود

(فروغ گودرزی)

درست وقتی کرم ابریشم فکر کرد که زندگیش تموم شده و فشار پیله اش در حال خفه کردنش است،پیله گشوده شد و شروع به پرواز کرد.
سختیهای ما مثل پیله اند وجودشان برای تکامل لازم است

نویسنده: عارف محسنی

و عاجز است بکاود هی، روان شناسی بالینی
متافیزیک عجیبی داشت،ضمیر عالم تکوینی

گروه خونی من مثبت ،گروه خونی تو منفی
دوقطب در کشش و رانش،عجب تناقض شیرینی

تو آرزوی خطرناکی ، چگونه زنده بمانم من
ای ارتفاع بلند عشق ،همیشه قابل تحسینی

هزار و یک شب طولانی، دچار وهم...

چشم های دریده / اشک اشک
پیله ی دریده یعنی؛
پروانه ای پرواز کرده است.

پیله ام.
-- پیچیده در لاکِ تنهایی...
***
پروانه ام کن!


(رها)
📕عشق پایکوبی میکند!

ما که قراره پروانه شیم
بزار دنیا تا میخواد پیله کنه

رفت،رفت...
زمین را به آسمان هم بدوزی
هنوز هیچ پروانه ای به پیله بر نگشته است!

وقتی که فهمیدم او به من تعلق ندارد ،
سعی کردم خودم را از او جدا کنم و
او را از افکار و احساسات خودم بیرون کنم !
اما تقریبا بلافاصله متوجه شدم که کار غیرممکنی است .
حلزون‌ها چه طور می‌توانند خارج از صدف خود زندگی کنند ؟
یا...

از هجوم عطرت
خیالم رهایی ندارد
که هر لحظه تو را
از هر جای شهر
به اتاقم می کشم
به گل های پیراهنت پیله می کنم
تا پروانه ات باشم
از اینجای شعر دیگر
در حال خودم نیستم
وقتی به لبان شیرینت فکر می کنم
ضربان های قلبم محکم تر...

نمیدانم
چرا میان این همه آدم
پیله کرده ام
به تو
انگار فقط با تو پروانه میشوم...

️️️

از پیله در آمدیم،
جهان همه
پنجره بود!

بیرون از پیله ی خود
راه گم کرده بود
پروانه ی غریب

ما که قرار است پروانه شویم
بگذار‌ دنیا تا میخواهد پیله کند