متن باران

با من اشک بریز که من از هر پاییزی بارانی ترم ...
که تو خزانی...
و من اولین برگ رقصان...
من از پاییز تنها تو را فهمیدم ...
تو از باران بگو ...
من قطره می شوم ...
در نگاهت غرق ...
تو از برگ بگو ...
می ریزم من...

فوران میکند آتشفشان اشتیاقم به تو
در هر بار لرزیدن قلبم تا تند تند تپیدنش
این تو این هم جانم!
همینکه قوی ترین نقطه ضعف منی
همین که یک ذره از تو میشود تمام من
یعنی خوشبختم!
اصلا میدانی محبوبم تا بینهایت خودمم که بروم ابتدا و انتهایش ختم به...

شب یلدا شب چله شب اول زمستون
شب شعر وشب حافظ صدای نم نم بارون
شب شیرین شب فرهاد
شب همدلی شبی شاد
شب دل زکینه خالی
شب آسمون آبی
شب از گذشته ها یاد
شب شور شب فریاد
شب یاد و یاد یاران
شب سرما شب باران
شب بوییدن...

گم شده ای
میان مه...
میان ابر...
نمی دانم
میان کدامین قطره ی باران
بیابمت.

پشت بام خانه پشت پنجره؛ باران مهمان شده است... .
بر آسمان چشمانم، مهر حیران شده در سردی
سکوت واژه های تو!
من تو را برای مداوا به شهر عشق می برم .

اگرمیخواهی رنگین کمان راببینی بایدیادبگیری که باران رادوست داشته باشی

باران ببارد.
هوا سردتر شود.
برگ ها همه بریزند.
اصلا زمستان جای پاییز بنشیند.
تو باشی
دلم گرم است
مثل آفتاب نیمروز تابستان.

فاطمه صحرایی

بازهم در خیابان های زرد و نارنجی با گلوله های سفیدی
که از آسمان به زمین میبارد پوشیده خواهد شد،
ردپایی که مدتها باران نشُست،
به زیر برفها پنهان خواهد شد؛
ما دیوانه های به جا مانده از فصل زردیم،
که در سرمای سفید و دل یخ زده،
به امید...

و کسی در انتظار
باران خشکید...

گنجشک هستم ، بر درخت تو غزل خوانم
بر سفرهٔ قلب تو من ، امروز مهمانم

از هیچ شعری بی تفاوت رد نشد چشمم
من تشنه هستم در پی اعجاز بارانم

هر روز من پاییز می بینم در این دنیا
من سالها در انتظار یک بهارانم

روزی مرا با سنگ...

اینجا دگر پائیز، رنگِ زردِ خود نیست
اینجا کسی دیگر به فکر دردِ خود نیست.

اینجا بهارش رنگ دیگر دارد انگار
همراه باران هم هوای سردِ خود نیست.

اینجا دگر آتش در اوج فصل سرما
پاسوزِ آن بیخانه ی شبگردِ خود نیست.

آخر چه کردی ای وفا با زندگی ها...

تو را به اندازه عشقی که ابر شد ابری که باران
وچشمه ای که به دریا رسید دوست خواهم داشت

یقین دارم که در پائیز،دعا بی اثر نمی ماند
آنگاه که هر چشمِ تَری هم قدمِ باران می بارد
و حالِ دلی را با هوای آسمانی درهم می امیزد.
یقین دارم که دعاهای من و تو آخر ،
یک جای این زندگی را دربغل می گیرد
که اگر بهتر از...

باد و باران هر دو می کوبند بر صورت!!!

باران که میبارد،مرا یاد تو می اندازد،یاد تو ،که هر پاییز،هر بهار،هروقت باران می آمد، پی بهانه ی با هم زیر باران بی چتر قدم زدن،در خیابانها پرسه زدن،میگشتی،مثل موش آب کشیده میشدیم و باک مان نبود،بی پروای نگاه از سر بهت مردم،و سر تکان دادن هایشان،"که این دیوانه ها...

تو را
نمی توانم
از شعرهایم جدا ڪنم
مثل بهارنارنج از اردیبهشت
مثل باران از پاییز
مثل دلتنڪَی از جمعه
مثل ردِّ پا از ڪویرِ شن
مثل آرامش از چشمهایت
تو را نمی توانم از شعرهایم جدا ڪنم
مثل عشق از دوستت دارم

هر سه بی همنفس و خسته دل و تنهاییم
من و این کوچه و باران چه به هم می آییم

باران همه چیز را میشوید
اِلا زخم دلم..!

به خدا خواهم گفت: جاى باران بهار
دلمان تشنه ى احساس شده، عشق ببار

گفتی
دوستت دارم
و شهر، عطرِ باران گرفت.

رخ ام، در شعله ی واماندگی، سر، پُرنشان سوخت
به رویاهای رعد آسای من، دنیای جان سوخت

و تاریکی که بر برگِ نهالان ام، لم انداخت-
تنِ خورشید در گم گشتگی هایش، عیان سوخت

چنان آیینه گم شد در غبارِ دیدگاه ام
که آیینِ جهان، از تشنگی های کلان سوخت...

هی پاییز...

ابرهایت را زود بفرست
شستن این گرد غم از دل من چندین پاییز باران میخواهد

ای دوست بیا کمک که مهمان دارم
درسینه ی خود هوای طوفان دارم
وقتی به سراغ دل من می آیی
آرام که موسیقی باران دارم
***
از خاطره ی من و تو، ما می ماند
عطر نفست همیشه جا می ماند
با این دل دیوانه وفاداری کن
آخر به خدا...

ابری ترین هوای منی
و خودت نمیدانی
وقتی به تو فکر می کنم
چقدر باران می بارد …!

‍ ‍ ‍ ️