فاصله ی من تا تو میشود زندگی به شرط عشق با موج های میزانی از ماندن های روشن با قطره های ریز ریزی از بوسه های گرم! شکوه چشمانت دلم را امیدواری می دهد به نگاهی شاد ! وصدایت نور را تزریق میکند در بزم ماه با حال و هوایی...
دو دستانش عسل ، لب ها عسل ، گردن عسل جای پوست انداخته او را خدا در تن عسل هر ده انگشتش عسل ، چشمش عسل ، پایش عسل شیرین می گردد بماند هر کجا ناخن ، عسل بوسه کردم روی لب هایش لبانم داغ بود حرف زد بسیار با...
یک روز صبح به او گفتم بشمر ٣ عاشقت شدم ،خندید گفت فقط تا سه شمردی ؟ بیشتر فکر کردم برای عاشقش شدن حتی تا سه هم نیاز نبود بشمرم ...... بعد آن دیگر إعداد به جای ما حرف می زدند وقت رفتن نتوانستم چیزی بگویم با انگشت دستانم ٣...
عشقم نوشته بودم یک قصه ی خیالی در امتداد چشمم در سیر این حوالی تاسور و ساتِ نازت فریاد سینه ام شد گردیده حول و حوشم پاییز خشکسالی دیگر نمانده در دل حسی برای ماندن از هر چه آرزو بود این سینه گشته خالی از رعشه ی لبانم هنگام بوسه...
در میان شعرهایم هر کجا گفتم علی جبرئیل آمد فرود و بوسه زد بر شعر من بهزاد غدیری
یک بوسه چو دادی عوضش بوسه گرفتی بازی به تساوی که رسد وقت پنالتی ست
باور کن که "عشق" در قاموس من نبود . اگر شدم اتفاق ناگهانِ تو گناهِ من نیست . گناهِ من نیست که با همان اولین بوسه حساب تمامِ نبود و نداشتن ها صاف شد . دستی که گونه ی تنهایی ام را ناز کرد چَشمی که پا به پای نگاهم...
و تو همان نامه ی عاشقانه ای که هیچ وقت به دستم نمی رسی وهمان بوسه ی آشنایی که اتفاق نمی افتی تو همان باران پاییزی هستی که دستم را نمی گیری وهمان شکوفه ی بهاری که بر کنج لبم نمی نشینی ولی من به اندازه ی همه نامه های...
دلیل "صبح" گاهی من ، گاهی تُ و گاه دستهای ماست ... که به هم می پیچد !! صبح بوسه ی من است و چشم تُ ... صبح بوسه ی تُ است و لب من ... عشق ؛ اول صبح عجیب می چسبد !!
درخیالم تو و من باشیم و بارانی که نیست به بغل می کشمت در آن خیابانی که نیست فکر بوسیدن و آغوش تو تا زد به سرم به جهنم که ببیند آن نگهبانی که نیست لب تو باشد و من باشم و یک گوشه دنج گنه بوسه زدن گردن شیطانی...
تو چشمام نگاه کرد .. سرمو با دستاش اورد جلو موهای رو صورتمو کنار زد و گوشه ی پیشونیمو بوسید .. تاحالا از این فاصله ی کم به چشمهاش خیره نشده بودم .. یه حس عجیبی داشتم ..یه حس ناب ، یه حس کوتاه و گذرا .. ترسیدم خطایی ازَم...
در دورهٔ ما عشق فقط بند هوس شد با یک بغل و بوسه گرفتار قفس شد تا بوسه اصابت نکند بر بن قلبت بیهوده لب آلوده به آن بوسهٔ کَس شد
موجودی به اسم زن نازیبا در دنیا نداریم.. فقط زن هایی که روی صورتشان جای بوسه های عاشقانه تری دارند، زیباترند..
حالم خوب است از آن روزهاست که دوست دارم شیطنت کنم ببوسمت راستی می شود هنگام بوسه باز بگویی که دوستم داری ؟
اگر زنده بمانیم بیست سال بعد باهم برخورد کنیم در چهره ات نقش لال سال ها و در صورت من شبیه این چیزی خواهد بود دو پیر گوژپشت تکیه داده به درخت به جوانی سال های دور سَرَک خواهد کشید دستان مان که رگ هایش بیرون زده مثل دو عنکبوت...
میان این شلوغی ها،دلم یک بوسه می خواهد تمارض کن به غش کردن،نفس مصنوعی ات با من!
آن شب تمام وسعت تبریز شعر شد چشم تو شعر... هستی من نیز شعر شد عطر دلت رسید و دلم را فرا گرفت گلهای سرخِ روی دل میز ، شعرشد پاییز گفت : عشق حرام است!!... خنده مان؛ در پیش چشم لشکر پاییز ، شعر شد! من عاشق صدای تو...
همیشه همرامی تموم دنیامی؛ همه روز و شبا با تو واسه ی ما غرق بهاره! بهشت بابایی حدیث زیبایی؛ گلی که میشینه روی گونه ی تو رنگ اناره… تو میرسی و میپیچه تو خونه عطر نفس هات! میشینه روی لب تو دوباره خنده ی زیبات… میبری دل منو با یه...
مردم همه جا سرک می کشند ! دیگر هیچ جای امنی برای نجواهای عاشقانه و ؛ بوسه های پنهانی نمانده .
صدای قندی که بالای سرمان میسابیدند دوست داشتنی بود. شیرینی ها در ردیف های دایره ای کنار هم چیده شده بودند و قرآن روی رحل باز بود. هرزگاهی نگاهم را به او می دوختم تا شاید بالاخره باورم شود که او مال من شده است. در لبخند شیرینش گم شده...
کمی کنارم بنشین من و تو باشیم بدون حضور مزاحم ماه باشد دریا باشد باران باشد عشق باشد دستانت باشد چشمانت باشد همین و دیگر هیچ تو باشی کافیست بغل کردنت بامن گرم کردن دستانت بامن خیره شدن درچشمانت بامن بوسه از لبانت با من تو فقط باش فرهاد خجالتی
آغشته به نور می آیم باوقار و زیبا پیراهنم اشعه ی خورشید است و محافظانم افتابگردانهای به صف کشیده آغشته به نور می آیم و آغاز سال را بوسه می زنم بر رویت تا به نور آغشته شوی چشمهایت ، قلبهایت ، رگهایت ... جز برای نور نتپد آغشته به...
به سویم بیا همچون باد همچون طوفان سرگردان همچون رنگین کمان بعد از بارش باران به سویم بیا همچون حرفهای عاشقان به سویم بیا... به سویم بیا ... همچون بوسه هایی که از عشق پر پر می زنند تا خود را برسانند بر رخ یار رعناابراهیمی فرد (رعناابرا)
بوسه اش رگِ گردنم را نشانه گرفته بود ان روز که مرا بوسید کفر نباشد ولی خدایی را دیدم که از رگ گردن به من نزدیک تربود.
