متن عشق

هر کجا عشق اید و ساکن شود
هر چه نا ممکن بود ، ممکن شود

ای که می پرسی نشان عشق چیست
عشق چیزی جز ظهور مهر نیست

برایم بنویس. هر وقت و هر چقدر که دوست داشتی. تنهایم نگذار عزیزم. آدم همیشه نیرومند نیست. هر چقدر هم فکر کند تواناست ممکن است نتواند بر رنج هایش چیره شود. وقت هایی که آدم خود را بیچاره ترین حس می کند فقط نیروی عشق است که می تواند او...

دوستت دارم ،،،
(تمام قد)
♥
\عشق\
نیاز به اثبات ندارد؛
--باور کن!


لیلاطیبی (رها)

من در رویای خود دنیایی را می بینم
که در آن هیچ انسانی انسان دیگر را خوار نمی شمارد...زمین از عشق و دوستی سرشار است و صلح و آرامش، گذرگاه هایش را می آراید..

عشق مانند بیمار شدن است، نمیدانی چطور اتفاق می افتد، عطسه میکنی یکهو میلرزی و دیگر دیر شده است، تو سرما خورده ای ...!

آدم ها تمام زمین را تسخیر کرده اند ، اما فقط تعداد کمی انسان در کنارشان وجود دارند

عشق طعم خرمالوی رسیده پاییز می دهد
اگر بهترینش سهم شما شد نوش جانتان باشد!

مث پسربچه های تخس و شیطون زل زدع بود ب تی وی و هرازگاهی صدای اعتراضش بلند میشد،،از صدای دادو بیدادش میشد فهمید ک تیم محبوبش نتونسته رضایتشو جلب کنه...
همیشه عادت داشت چاییش لیوانی باشه ،لیوان چاییش رو جلوش گذاشتم و خواستم از کنارش رد بشم ک مچ دستم...

واسه کسی که عاشقه
مرگه پایان رابطه
خاطره اونومیکشه
خاطره مثل قاتله
عاشق نمیتونه عشق واحساسش سرکوب کنه حال خرابش تنهامعشوق میتونه خوب کنه

در دلم چنان اندوه انبوه شده است
 که اگر آنها را روی هم بگذارم
کوهی میشود بلند
 و شاید افسردگی،
تنها کسی باشد که بتواند این قله را فتح کند...

سحرغزانی

تو از کجا پیدات شد که با دلم حرف زدی

من عاشق این رابطه م به زندگیم خوش اومدی

تو از کجا پیدات شد تو بازی بی قائده

به ذهنمم نمی رسید خدا تو رو به من بده

شلوغ و گرم و روشنی درست عین زندگیم

من چشم وا کردم...

سرت را بر جایی از تنم بگذار
که قبلِ رفتنِ تو
در آن قلبی بود به وسعتِ دریا
سرت را بگذار تا بشنوی
این حفره ی خالی با دیدنِ تو
هنوز هم میتپد...

از رستورانِ آسمان سالادِ ستاره سفارش دادم  برای تاریکی هایم...
پرنده ای با لباس آبی آوازِ پرواز مینوازد
وکبوترانِ کور با حسرت کُر میخوانند

ماهِ عبوس مدام با خورشید تماس میگیرد که چرا دیر کرده است!

میدانی...
زمان هایی که نیستی شب در آسمان قد میکشد و نور در ترافیکِ...

در این دوران که مرگ سهل یاب است و عشق دیریاب، در این زمانه که درهای دوزخ گشوده است و راه های رضوان بسته، خوشا آنان که با کوله باری تهی از حسرت رهسپار دیدار با تقدیر خویشند.

ملک الموت یک بار می کُشد، حسرت بارها.

وقتی می گویم دلم حتی برای تاریکی و سیاهی شبهای کوچه ساکت و بی چراغتان تنگ شده، باید بفهمی، هزاران بار بیش از آنچه به رویت می آورم، دلتنگم. باید بدانی هزاران بار بیش از آنچه تصورش را می کنی، غریبم. باید بدانیم، آن به امید دیداری که آخرین بار...

همه فرشته ها هم بال ندارند!
گاهی با مهربانیِ نگاهشان با تو حرف می زنند؛
گاهی با تمام وجود به غصه های تهِ دلت گوش می سپارند!
فرشته ها، همان هایی هستند که کنارشان حوصله ات سر نمی رود؛
همان ها که عشق را از عمق چشمانشان می توان خواند!...

همینطور تا کتابهای معرفت را

عاشقانه ورق زدم

غروب لبت را بر واژه «عشق»

دیدم

در طلوع کتاب شاعری دیگر

فهمیدم

رفتنت بسیار نزدیک است.

او از جهانی دیگر آمده بود،
آمده بود تا نشانم بدهد
چگونه میشود از صمیم قلب لبخند زد،
چگونه میشود مهربانی را لمس کرد و
از فرسنگ ها فاصله در آغوش گرفت؛
آمده بود تا من ببینم چگونه میشود
عشق را هنوز هم در این روزگار احساس کرد.

پریا دلشب

زیبایی ات را دوست دارم و تازه عاشق آنچه در وجودت جاودانه و تا ابد گرانبهاست شده ام: عشق به دل و جانت را.
زیبایی را می توان در ساعتی دریافت و دوست داشت و به همان سرعت از آن دست کشید. امّا عشق به دل و جان را باید...

همیشه زخم کاری ازکسی خورده میشه
که میمیری توواسش علت زندگیته

وقتی که دنیای تو با یه نفر پرمیشه
ندیدنش تورو به سمت خطر هل میده
تصمیم بگیره واسه همیشه ترکت کنه
میمیره قلب عاشق لحظه مرگ توه ...

غمی در قلبم کاشته ای
هم جنس بارانی که بی وقفه می بارد!
مدام دلتنگت می شود
مدام بهانه ات را می گیرد
و نمیدانی
چگونه می شکند قلبی
که در التماسی پُرتکرار
تو را
به نبضی بی امان می خوانَد

شاید... عشق همین است
غمی زیبا
در بطن دوست...

ایران دَرّودی:
هیچ گاه سرطان را جدی نگرفتم. سرطان معجزه زندگی من بود. معجزه ای که به من زنده بودن را یادآوری کرده و هر ثانیه از زندگی ام را لبریز از عشق کرده است. این چیزی است که من را بعد از ۲۳ بار جراحی سرپا نگه داشته است.