بیو

سلام بر زخم خوردگانی
که زخم نزدند،
مرهم شدند.

دل از شوق رسیدن به لبش در سینه فرسود...

من
قانعم
به دیدن گل های دامنت.

امیــد وصلتـــ را بی میلی های تــو کشتــ ...

چندیست که گرفتار نگاه تو دل ماست...

سایه ات
همه جاهست
کجای جهان ایستاده ای؟

نزدیک به ما هستی و ما دور ز تو..

عشق تو

در بیکسی در می زند..

چه بیرحمانه ما را برده ای از یاد..

دنیا
با
«داد »
درست می شود
نه
با
« داد».

خونی بر زمین ریخت

زمین

آبستن شجاعت شد

تـــو رو داشتن،
شده سقفــ آرزوهــای دلـــم...

دیر کردی
ساعتم
خودرا به خواب زده است
تا مبادا
قول وقرارمان بهم بخورد

خدا حافظ
ای غریبه ی
زود آشنا.

و تنهایی...
تصویری از توست
در پوستِ تنم!!!

مگر می شود
به ماهی در تنگ
آب دریا را تعارف کرد

ته بی انصافیستـــ
دل میبری بی هیچ گفت و گویی...

چه بی رحمانه،
برده ای دل از وجودم...

خیالـتــ جــدا شدنی نیستــ از خیالــــم...

نبودنتـــ
تپش های قلبــم را نامنظــم کـــرده...

هرچه
آه
کشیدم
جمع شد
بیرون نیامد.

تو را به خدا
به خودآ

اسمت،
مصادف است با بغض!
گلوگیری هنوز...

دل خوشم
به
عکس
سه در چهار
اتاقم.