جمعه ها در قلب من یکباره طوفان می شود بغض می آید کنارِ عنصر دلتنگی ام، ناگهان چشمان ِ من مهمان باران می شود
بغضم می شکند که هر بار باران می بارد وُ منم پشت پنجره به امید گذشتنت از این سو به آن سو (چشم در راهم) ولی هیچگاه ولی هیچگاه تو نیامدی و نیامدی هرگز منم هر بار که باران می بارد منم و دلتنگی به یادت سرمم سیر می شود
من که گنجشکم دلم برگی ست در آغوشِ باد شیر هم باشم دلم میمیرد از دلتنگی ات...
درست همان روزی که بار و بندیل احساست را بستی و کفش های رفتن را به پا کردی! بدون این که ذره ای به حال ناخوش من بیندیشی به منی که لحظات کنار تو بودن را نفس می کشیدم ! شاید از همان اول می دانستم! می دانستم! که این...
عزیزتر از جانم ! پای دوست داشتنم می مانم ؛ به ثانیه هایم سوگند که لحظه هایم مملو است از تو! دلتنگی ات هرروز مرا در آغوش میکشد و رها نمیکند ، و لبخند هایم در گرو رویایت است... نمیدانم روزهای پیش از تو را تنها زنده بودم یا زندگی...
پاییز عجیب است! یک دلتنگی و هیجان عجیبی دارد.. مثلا با اینکه دوست داری سرسبز باشد و درخت ها پربار اما حسی ته دلت می گوید..نه! زرد و نارنجی اش قشنگتر است.. یا مثلا وقتی دوست داری هوا آفتابی و گرم باشد اما ته دلت هوای ابری و بارانی را...
" تقدیم به خانواده شاعر خوب گیلان،زنده یاد سیامک یحیی زاده و خانواده داغدار راحت طلب" ا پائیز للایی جا بهار اگه واخوابا بو تی سرخه گول،تی چومه ور سیایی امرا قابا بو اگه اوپیچسه بشو،بشو تا آسمانه تان تی خون بخورده دیله مئن،واسوخته خون،الابا بو اگه اوخوس اوخوفته...
پاییز گاهی مثل یک شعر تلخ است میچلاند قلبت میریزد برگت میگریاند چشمت گاهی هم چون مشعوقهء دلربایی است از راه که میرسد عشق دوباره جان میگیرد تا زمزمهء نسیم در بزم رنگها عاشقانه به تماشا بکشاند و نوازش کند خستگی هایت دلتنگی هایت شکستگی هایت حتی گاهی با تلخی...
گاهی دلم برایت تنگ میشود . انگار ناگهان یک نخ از دل کشیده شود میان یک کار عادی بیادم می آیی و چند ثانیه از کار دست می کشم . ناگهان احساس میکنم یک بغض میان گلویم رسوخ میکند اما به خودم می آیم و میگویم به کارت برس ...دلت...
پاییز که آمد به قلب من سر بزن شاید برای دلتنگی برگریزان دیگری نباشد.. .
هر چه گشتیم در این شهر نبود اهلِ دلی که بداند غمِ دلتنگی و تنهاییِ ما
جمعه ها شرح دلم یک غزل کوتاه است که ردیفش همه دلتنگ توأم میاید
پاییز رخصا دره ولگان مئن میز پیرابو تاسیانی جا دوتا ایستکان چئیی ایتِه مرِه ایتِه تی نئسایی رِه... خاطره ن دود کونه ده می لبان سر پاییز/ می رقصد/ میانِ برگها/ میز/ پیرشده از دلتنگی/ دو استکان چای/ یکی برای خودم/ یکی برای نبودنت.../ خاطره ها/ دود میشود /...
عاشقش بودم ولی ناگه ز من بیزار شد سقف کاخ آرزوها بر سرم آوار شد راست بودش آن خبر، دل به رقیبم داده بود راست میگفت! او برای رفتنش ناچار شد قسمت من از گلستانش فقط خار و خزان آن طراوت آن جمالش قسمت اغیار شد هر خطایی سر زَدش...
به اندازه ی کافی قوی بوده ام و حالا زندگی میچسبد به مردمک چشمانم! به انحنای لب هایم، به بند بندِ انگشتانم.. و عشق میتواند شروع این زندگی باشد .. از قوی بودن کلافه ام! و حالا عشق میتواند تمام مرا تسخیر کند! واین نشانه ی ضعف من نیست! نشانه...
می خواهمت که بیایی وبمانی سال نو شد باشد که دلتنگی مان نیز نو شود توکه نباشی به تنهایی ام چه گویم
لبخند می پاشم روی دلتنگی شاید برود شاید بیایی.
- آره،داشتم می گفتم؛ دلتنگی خیلی وحشیه ، مکان و زمان نمی شناسه! یهو وسطِ یه روزِ خوب یا یه روز شلوغ، وسطِ بَلبَشویِ یه دعوا،موقع رد شدن از خیابون، تو پاساژ وسطِ خرید، تو صف نونوایی، وسطِ جشنِ فارغ التحصیلی، شب عید، میونِ شلوغیِ مترو، سر جلسه یِ امتحان،...
گاهى دلتنگى به جایى میرسد که به خدا میگویى : گر به صلاحم نیست، باز میخواهمش ...!
حال_خراب_حضرت_پاییز_مال_من ای عشق! ، آیه آیه ی قرآن به نامِ تو آغازِ آفرینشِ انسان به نامِ تو حالِ خرابِ حضرتِ پاییز، مالِ من شأنِ نزولِ سوره ی باران به نامِ تو گاهی بهار و گاه خزان، فصلِ شاعریست این را بزن به نامِ دلم، آن به نامِ تو تنها نه...
پس از روزهای دلتنگی، هفته های دوری و فصل های بی آغوش، تمام غم هایمان را در آغوش باد پاییزی می ریزیم تا با خود ببرد به دوردست ها قدم می زنیم تا دلمان با بوسه و نوازش باد پاییزی و رقص برگ ها آرام گیرد. تا رنگ بگیرند روزهایمان...
دیگر از خواب هم کاری ساخته نیست, نه مرا میبرد, نه تو را می آورد, تشدید میگذارد روی دلتنگی ها و من عاجزانه تا صبح, دخیل میبندم به ضریح آسمان! شاید با سپیده, تو هم برسی...!
تا دنیا دنیاست صورت خندانت را فراموش نخواهم کرد با اینکه این روزها ذهنم مدام درگیرِ اتفاقات ناجورِی است که گاهی حتی خودم را فراموش میکنم اما مگر میشود صدایِ مهربانی هایت از سرم برود؟! آرام بخواب.... خوب میدانم تولدت را فرشته ها برایت جشن میگیرند... آن لحظه که یکی...
ظهرِ اولین روز از پائیز سال در حالی که سعی میکنی پنجره رو تا انتها باز کنی ک آفتابِ بیشتری به گلای بی حال تو گلدون بتابه؛ با خودت فکر میکنی از کی ظهر سه شنبه ام مثل ظهر جمعه دلگیر و نچسب شده...! حقیقتا چشم انتظار نشستن پشت پنجره...