متن دلنوشته

جانا دیشب که به خانه آمدم قلبم بیش تر از قبل شکست نپرس چرا که ترس از این است آهم دامنش را بگیرد...

جانا بیا که دلم همچو نهنگی که در تنگ اسیر شده است تنگ است ،
بیا و ببین که این آدم ها قصد جدا کردن مرا از جانم دارند ،
تو برایم جانی بیا و نگذار بیشتر از این خاطراتت چنگ به جانم بزنند ،
بیا و ببین که دلم...

و روزی خواهد آمد
که گم بشوم در لا به لای سیاهی آسمان چشمانت
غرق بشوم در موج به موج زلف پریشانت
لبخند بشوم مستقر در گوشه لب هایت
بغض بشوم خانه نشین در عمق گلویت
و در انتها تو شعر بشوی
بنشینی بر روی قلمم
روی برگ کاغذ کاهی...

دلبر جان
تمام عطر فروشی های دنیا
را هم که بگردم
در هیچ جای دنیا
بوی تنت را نمی یابم
همه کتاب های دنیا را اگر بخوانم
باز هم دوست دارم های تو
خواندنی تر است
تمام پناهگاه های دنیا را گر بروم
باز هم پناهندگی
در آغوش تو شیرین...

به فردا ها می اندیشم ،
به فردای بهتر
به سمت خیالات زیبا در سَر ؛
گذشته را باد برده است .
شاید لبخندمان سرخی شقایق ها یا زیبایی نقش و نگار پروانه ها را قرض بگیرد .
اما! بیا بیاندیشیم به زیبا زیستن ؛
مانند تصویر پرنده ی خوشبختی...

من حتی یادم می آید در کدام عکس بیشتر دوستت داشتم !
حتی یادم می آید در کدام
نوشته بیشتر آرزویت کردم !
در کدام تنصیف بیشتر
به یادت می افتادم !
_________

می دانی ؟ من هنوز هم خط به خط حرفهایت را حفظم !
هنوز هم میدانم در...

تو خلاصه ی تمام دلخوشی های عالمی!
همینکه مینشینم و ناز موهایت را میکشم و میبافمشان به مهر؛
همینکه خود ِ خدا هم مینشیندو زُل میزند به این همه دلبرانگی !

همینکه میرقصی و میرقصانیم
مستم میکنی؛
بی بوسه بی شراب!
بعد تمام دوستت دارم هایمان
شعر به شعر
واژه...

میگی عصبی بودی یه چیزی گفتی
معذرت هم خواستی
اما من که میدونم این حرفا برای الان نیست
قبلش حتما راجع به این چیزا فکر کردى..
آدما گله هاشونو رو تو عصبانیت هاشون لو میدن خودت میدونی ...

هیچ میدونی بعضی وقتا
حرفایى که آدم تو دادو بیدادش میزنه
برا...

دختردار که شدید روزی هزار بار در گوشش آهنگِ "یه دختر دارم شاه نداره" را بخوانید؛
اتاقش را پر کنید از خرس و قلب هایِ شکلاتی ..
هرروز ببوسیدش و هر از گاهی حرفِ اولِ اسمش را با گلِ رزِ قرمز در جعبه ای بچینید...
آنقدر مهم بودنش را تاکید...

چشم هارا جدی بگیریم !
چشم ها داستان های زیادی برای گفتن دارند...
بیشتر از دهن ها..!
دهن ها خجالتی اند...
ملاحظه کارند...
ساکت میشن...لوس میشن...ناراحت میشن...اون حرفی که نباید رو میزنن و اونی که باید رو نه!
اما چشم ها نه...
سیاست ندارند...
پنهون کاری بلد نیستن...
اما تا...

ایراد که از دنیا نبود.
ما تحمل همدیگر را نداشتیم،
تحمل این زندگیِ شلوغ و بی در و پیکر را.
همه چیز را رها کردیم جز خودمان.
آنقدر خودمان را به در و دیوار روزگارمان
کوباندیم که شدیم هر چیزی جز آدم.
بماند که عشقمان هم این وسط ، یتیم...

بهش گفتیم :
پاییز با دلتنگیهاش میاد و آدما رو دلتنگتر میکنه.
انگاری آدما ،توش گمشده ای دارن..
گمشده ای که نمیدونن،کیه،چیه...ولی دلتنگشن..
حالا هی میگه پاییز ،همیشه دلگیره...
دلگیر نیست که..دل ،گیره...گیرِ اون گمشدهه..
آدما عینهو دیوونه ها ، غرق میشن توو پاییز و زرد و نارنجیهاش بلکه پیدا...

بعضی آدمها وقتی میفهمند به پایان سفر زمینی نزدیک شدند اونقدر در اندوه غرق می شن که قبل از مرگ می میرند...بعضی ها اما عجیب و زیبا برخورد می کنند...این دسته سریع یک لیست پایانی تهیه می کنند و میرن سراغ آرزوها و رویاهایی که در طول زندگی داشتند و...

لطفاً جواب این سؤال را به من بدهید!
آیا انسان سرنوشت خودش را می تواند عوض کند؟

آدمیزاد سرنوشت را مقصر هرچیزی می داند درحالی که سرنوشت هرکس برگرفته از منش و شخصیت و احساسات اوست. چیزی ، غیرقابل تغییر است. سرنوشت چیزی نیست جز واژه ای باشکوه، برای بیان...

اگر پدرتو دوست داری از زنده بودنش لذت ببر
پدر یکبار و یک نفر و یک نفس ببشتر نیست
هر کس پدرش بهترین پدر دنیاس
ساعت شِنی دنیا خیلی وقته بر عکس شده

️

اگه یه روز خدا ازم بپرسه بزرگترین نعمتی که بهت دادم چی بوده؟
بدون شک میگم دوست داشتن تو
کم نیست داشتن کسی که اینقد به تن لحظه هات آرامش تزریق کنه که وقتی باهاش درد و دل می کنی ، حس کنی انگار خدا نشسته کنارت داره با دقت...

دوست داشتنت مانند ریشه های درختی پیر بود ک درون زمین دلم نفوذ کرد
و اما فراموش کردنت از دلم همچون کشیدن ریشه های همان درخت بود ک سالها با خاکش زیسته است
همانقدر سخت
همانقدر دردناک

متن از نائله

من یک دخترم در تمام بچه گی ام عروسکی با دامن رنگی چین چین به دستم دادند و بهم آموختند که بااااید فداکار باشم باید همه ی وجودم را فدای دیگران کنم که برای لباس پاره شده عروسک دل بسوزونم و اشک بریزم ، بی خبر از آن که چشمم...

همه چی تمام شد ؟ به همین راحتی ؟
لابه لای حلالیت خواستن هایتان برای سال جدید و در میان سفره هفت سین و تنگ خالی از ماهیتان یک لحظه مکث کنید و جواب من را بدهید .
همه چی تمام شد ؟ سیل؟زلزله؟ کرونا ؟ دختر آبی ؟ سردار...

دلم لک زده ، برای انعکاس تصویرم در گوی سیه رنگت ...
همان جایی که انگار منی در تو بود..!
یلدا حقوردی

دوید پاهایش را قلم کردند ...
خندید دندان هایش را خرد کردند ...
دلبری کرد موهایش را پوشاندند ...
عاشق شد قلبش را دار زدند ...
حرف زد زبانش را قطع کردند ...
اشک ریخت چشمانش را کور کردند ...
فقط نفس کشید خفه اش کردند ...
و اخر ،...

دلت را به کوه بزن ...
سنگیست اما از تبار مردانگیست ...
از بالا شهر عزیزت را تماشا کن شهری که از دور تماشایی تر است ...
مردمی را ببین که در باتلاق تکبر دست و پا می زنند و فریاد های غرور آمیزشان گوش فلک را هم کرده است...

در جادهٔ پاییزی جوانی گام بر می دارم ...
برق غرور در چشمانم می درخشد و با نوای رویاهای شیرین می رقصم
گوش هایم از شنیدن درست و غلط های مکرر اطرافیان به درد امده است و تظاهر می کنم به فهمیدن !
در رویاهایم سینه سپر می کنم و...

من انتخاب کردم که خوب باشم ...
که در دل مارپیج مشکلات نور امیدم را پیدا کنم و بی بهانه بخندم ...
یاد گرفتم زیر سایه غم خنده کنان برقصم و نوای زندگی را سر دهم ...
من می گذارم رفتنی ها بروند و ماندنی ها بمانند ...
یاد گرفتم...