متن دلنوشته

گاهی گونه هایم را ببین
وقتی که به تو نگاه میکنم
گاهی کلامم را بشنو
زمانی که با تو آهنگ سخن میکنم
ببین زمان شرم کردنم را
آن زمان که قصد احساس به سوی تو میکنم
چقدر سخت است که خوب به تو خیره شوم
وبلند فریاد کنم من عاشق...

دخترک سرخوش آزاد وجودم
لوس است ولی عاشق آن شر و سرورت
درآیینه چشم تو دیدست خودش را
یا آن پسر سرتق و لجباز درونت
حیران توام مست از این باده ی صافی
یامست تو و بوی تو و پیچ به موست

چه سخت است این فراق و این جدایی
چه سخت است دوری و این آشنایی
چه سخت است عاشق دردانه باشی
ولیکن دور و در میخانه باشی
چه سخت است ارگ بم باشی و ویران
و او نقش جهان آباد ایران
چه سخت است کوه باشی قرص و محکم
ولی...

کسی که وقتی میبینه حالت خوب نیست، هرکاری میکنه تا بخندی دوست داشتنی ترین آدمیه که میتونی تو کل زندگیت داشته باشی.

️

دختری که جسورانه
تمامِ شهر را با تو قدم میزند
دوست داشتنش مرزی ندارد
پا به پایش
دیوانه وار عاشقی کن...

سیب لب تو چیدن از این باغ چه سخت است
اندر تب تو سوختن این بار چه سخت است
در حسرت یک لحظه نگاهت چه بگویم
از دوری و این درد رفیقان چه بگویم
آیینه چشمان تو ای داد چه زیباست
آن تاب شکن موی تو ای داد چه زیباست...

آرزو دارم مال من بشی
مال من ...
نه مال کسی دیگر ....
مال من باش که خوشبختت می کنم
مال من باش که بی تو من میمیرم
مال من باش عشقم
دوستت دارم عشق دل
ماه من باش عزیز دلم



🌸🌸💛❤🧡💚💙💜💖

با سرد رفتار کردن هیچی درست نمیشه
فقط حس دلتنگیه طرف مقابل بیشتر میشه
تبدیل ب بغض میشه
تبدیل ب افکار پریشون میشه
فکر میکنه دیگه برات اهمیتی نداره
از درون میخوره خودشو
بعد ب جایی میرسه که دیگه دیر شده
حسرت داشتنشو میخورین

به جای اینجور رفتار کردن بیایین...

سر انجامِ داستانمان را خوب میدانم .
بالاخره روزی میرسد که من هم عروس میشم ،
ازدواج میکنم و میشم زنِ رسمی و شرعیِ یک غریبه !
به رسمِ عادت برایِ همسرم دلبری های زنانه میکنم .
غذایِ مورد علاقه اش را میپزم ...
عطری که دوست دارد به خودم...

و چه دلگیر است در جمع باشی و نباشی
نمیدانم کجا سیر میکنم
ولی این را خوب میدانم که روحم فرسخ ها از تنم دور است؛ آنقدر دور است که حتی ندای خودم را هم دیگر نمیشنود.
و عقلم مرا بخاطر این جدایی سرزنش میکند. مگر نمیداند که دل آنقدر...

یه روز بدون اینکه بدونی به دنیا میای
یکم بزرگ میشی و دنیای اطرفتو قشنگ میبینی
یکم که بیشتر میفهمی میبینی سختی هم داره.. مریضی هم داره.. ناخوشی هم داره. بازم دوسش داری و منتظری زودتر بزرگ شی تا اونی که میخوای بشی
بزرگتر میشی و میبینی صرف اینکه بخوای...

از وقتی که با خودم مهربان شده ام
خورشید زندگی حتی لحظه ای،
"روشنایی اش" را از من دریغ نکرده است!
با غم و غصه بیگانه شده ام و تمام دقایقم
رنگ آرامش به خود گرفته اند...
از وقتی که خودم را بیشتر دوست می دارم
حتی لبخندی که آدم...

امروز برف می بارید و دل من یاد تورا کرد
آسمان شب که اکثر اوقات تیره بود ، امشب قرمز شده بود
کاملا رنگی که مورد پسند تو بود
نور تیر چراغ برق ، بر روی برفهای سفید رنگ سطح زمین می تابیدند و بلورهای برف را واضح می کردند...

عازم 1سفرم
سفری دور ازخود من تاخودم
مدتی هست نگاهم به تماشای خداست
و امیدم به خداوندی خدا

صبور باشید
ایمان داشته باشید
زندگی خود را زندگی کنید

بزرگترین گرفتاری بشر حس تکبر است
که حس حسادت رابر می انگیزاند
و باعث سایر گرفتاریهای اومی شود
این 2 حس و مخصوصا تکبر همان صفات شیطانی هستند
ابلیس بخاطرآن ازدرگاه خداوند رانده شد

زندگی هیچگاه به بن بست نمی رسد
کافیست چشم باز کنیم و
راههای گشوده ی بیشماری را فرا روی خود ببینیم
خداکه باشد هر معجزه ای ممکن می گردد

درها برای کسانی گشوده می شوند
که جسارت در زدن داشته باشند
جسارت داشته باش
با امید ،با عشق، با محبت و با تلاش در بزن
حتما درها گشوده خواهند شد بسوی روشنائی

شادی وعشق راهدیه کن
به آنهائی که دلت راشکستند
دعاکن برای آنهائی که نفرینت کردند
بخشنده باش که خدا قلب مهربان را دوست دارد

وقتی صبح بیدار شدی و توی آینه دیدی زیباتر شده ای، وقتی بی اختیار موقع کشیدن خط چشم آواز بخوانی، وقتی صبح بیدار شوی بگویی سلام فلانی، شب که میخوابی بگویی شبت خوش فلانی، وقتی کم غذا شوی، شلوارهات گشادت شوند، وقتی فکر کنی همچین هم ناجور نیستی نه به...

از دروغ هایش از نیرنگ هایش خسته ام ...
پس کو صداقت و محبت چرا اندکی محبت در میان دل مردم نیست چرا قطره ای از
عشق در چشمان بنده هایت نیست همش دروغ پیدا است همش نیرنگ پیدا است ...

خدایا خسته ام ... از این زندگی ... از این دنیای به ظاهر زیبا ...
از این مردم که به ظاهر صادق و با وفا ...
خسته ام ... از دوری ...از درد انتظار از این بیماری نا علاج خسته ام
از این همه دروغ و نیرنگ خسته ام ...

مهم نیست آن بیرون چه خبر است
دشمن یادوست
مهربان یانامهربان
من به گشوده شدن تمام گره ها ایمان دارم
چون کارم رابه خدا می سپارم

پاهایمان را به اندازه کدامین
گلیم نداشته دراز کنیم
وقتیکه خانه قحطی زده مان
شالوده سُستی از فقر دارد