متن زندگی

بعضی اوقات در زندگی به جاهای میرسیم که به گذشته نگاه میکنیم
حسرت میخوریم ، بغض میکنیم و خیلی بی صدا اشک میریزم
بعضی اوقات ، بعضی حرفا از بعضی افراد دوست داشتنی زندگی ما
مهر پایان بر تمام زحمت هایی که کشیدم میزنه
خیلی راحت از تمام ارزو ها...

سکوت نکن …

زمزمه کن گاهی !

قدم بزن در کوچه های زندگی …

و گاهی آرام پرواز کن …

این آبی بیکران مال تو نباشد …

مال کیست ؟

یاد گرفته ام که هرگز عشق، محبت، رفاقت و هیچ چیز با ارزش دیگری را از کسی گدایی نکنم.
چون معمولا چیز با ارزش را به گدا نمی دهند.
یاد گرفته ام که همیشه آنگونه سبک بار زندگی کنم که به هنگام رویارویی با ناگزیر های سهمگین زندگی چون دوستی،...

روز پدر که می شود مثل خیلی های دیگر به نبودن بابا فکر می کنم. نه اینکه اندوهگین باشم. حس می کنم مدت هاست به نبودنش عادت کرده ام. به زندگی اش فکر می کنم. آمدن و رفتنش. شکل نگاه کردنش. به چیزهای دیگری که مرگ یاد آدم می اندازد....

خون به دل پنهان و غم پنهان و بر لب خنده دارد، آشکار
از تبار لاله ها باشد "پدر" ، گویا به دشت زندگی

زندگی مثل یک پیاز است. هر بار یک لایه آن را پوست می کنی، و بعضی وقت ها به گریه می افتی.

آدم های این روزگار؛
زندگی هایشان
همانند کویر است.
با روزهایی گرم و
شب هایی سرد و یخبندان.
ترک های بی شمار قلب هایشان
حتی اجازه نمی دهد،
امیدی به آب و آبادانی داشته باشند.
آدم های این زمانه
بیش از اندازه همانند کویرند.
همانقدر سرد،
همانقدر بدون امید
و...

میگفت :
زندگی در جریانه ،
شاید آرزوهای الانت چند سال دیگه برات جذاب نباشن...
یهو به خودت میای میبینی سرتو انداختی پایین خیره شدی به لیوان قهوت و تو فکر گذشته ای
که چرا اینطور ؟
چرا اونطور نه ؟
ولی خب نگاه برای همیشه گره نمیخوره به چیزی،...

گاهی اوقات بی هیچ دلیلی باید خوشبخت بود. سکان زندگی را در دست بگیر ، برای خود هدیه بگیر ، خودت را به صرف قهوه یا چای دعوت کن و از زندگی لذت ببر، بی هیچ دلیل فریاد بزن خوشبختم ،

کتاب نگارش زندگیِ امسالت رو به پایان است ۱۱ فصل گذشته رو خواندی و نوشتی و در ذهن و قلبت ثبت شد؛ گر زیبا نوشتی بُرد کردی؛ لبخند بزن. گر حواس ات نبود و نوشتند برایت ،سعی کن فصل آخر را خودت زیبا بنویسی چون دگر این کتاب گشودنی نیست...

آزادی

زیباترین واژه ی زندگی ست

وقتی الف

از نام کوچکم

استعاره می گیرد

.


آریا ابراهیمی

وقتی دلم میگیرد و ناامید میشوم
فیلم ها و سریال های قشنگی را به یاد می آورم که در سال های گذشته با شوق و ذوق نگاه شان میکردم
سریال های قشنگ و دیدنی که کارگردان هایشان با مهارت و زیباییه تمام آن ها را به تصویر کشیده بودند.
هرلحظه...

نگران این نباش که زندگی ات زیر و رو شود ؛ از کجا معلوم زیرِ زندگی ات بهتر از رویش نباشد ؟

زندگی آنقدر کوتاه است که گاهی حیف است "دوست داشتن" ها را دریغ کنیم...
چقدر خوب میشود اگر ؛
دوستی به ما حس خوبی را انتقال داد ،
اگر همدم تنهایی مان شد،
لبخند بر لب هایمان نشاند،
و باعث دلگرمی مان شد...
ما هم مهربانی را دریغ نکنیم و...

گاهی چقدر دلم یک رفیق شش دانگ میخواهد...
کسی که به دور از جنسیت همراهت باشد،
مذکر و مونث فرقی ندارد...
فقط کسی باشد که بفهمد حالت را...
بتوانی به دور از حاشیه و ترس از هر چیزی،
تا نا کجا آبادهِ زندگی بروی..
اگر کمی حد دوستی های معمولی...

زن ها ، ضعیف نیستند ، ظریف اند ، و خاصیت زن بودن است این ظرافت...
زنانگی زن ها را زیر لباسشان جستجو نکن ، آناتومی را با زنانگی اشتباه نگیر لطفا!
از انگشت کوچک تا آرنجش را طلا نگیر و با افتخار باد نینداز توی غبغبت که «بله ،...

از کودکی بر من آموختن که بر لبانم نام تو را زمزمه کنم و در دلم یادت را زنده نگه دارم؛ خالقا! در کوران زندگی دستانم را بفشار و در مسیر زندگی تنهایم مگذار .....

فصل ها را به نظاره بنشین و تغییر احوال را تجربه کن در زندگی تغییر احوال را به نیکی یاد کن که قطعا تعالی تو را بدنبال دارد؛ گِلایه های زندگی را بر پیشانی روزگار حک کن که داند تازیانه های روزگار را تاب داری

چه خواهیم از این زندگی؛مگر غیر از آن است که من و تو خالقی زیبا داریم که زیباترینها را برایمان خواسته پس ای رفیق بهترین و زیباترین ها را برای خود و دیگران بخواه که خداوند زیباست و همراه همیشگی ات خواهد بود

روزگار میگذرد و روزها تکرار میشوند من و تو تکرار شدنی نیستیم پس بیا با بهترین و زیباترین احساس زندگی را زندگی کنیم که روزگار بر من و تو سخت گیرد که گمان بریم تکرار میشویم .

روز عشق روزیِ که نمی دونی چجوری و کی
ولی می فهمی فوتبالی شدی
روزیه که می فهمی عاشق موتور شدی و اسم بیشتر ماشینارو یاد کرفتی
روزیه که سعی میکنی فیفا یاد بگیری
روزیه که حاضری تنها تیکه ی پیتزای تو یخچالو با یکی دیگه نصف کنی
روز عشق...

زندگی خلاصه ایست از:
ناخواسته به دنیا آمدن
ناگهان بزرگ شدن
مخفیانه گریستن
دیوانه وار عشق ورزیدن
و عاقبت در حسرتِ آنچه دل میخواهد
و منطق نمیپذیرد، مُردن!



‎

پیراهنت را به گوشه ترین گوشه ی اتاقم سنجاق کرده ام، تا چندان در دید نباشد...
آدمهای حسود را که می شناسی، بی هوا می آیند و عطرت را استشمام میکنند.چندروزی هم که گذشت انگ دیوانگی را به پیشانی ام میزنند... آنها چه میدانند عشق چیست... از کجا باید بدانند...

بس که جفا ز خار و گل دید دل رمیده ام
همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام
شمع طرب ز بخت ما آتش خانه سوز شد
گشت بلای جان من عشق به جان خریده ام
حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود
تا تو ز من بریده ای...