متن عاشق

به فردا بگویید :
کاش دیشب آمده بودی مرد !
شاعری به قرار عاشقانه اش نرسید
از بس که ذوق کرد...!

جلال پراذران

به تو قول میدهم
از آن مرد هایی میشوم...
که هر شب پشت سرت مینشیند و آن موهای خرمایی ات را میبافد و عطر موهایت را نفس میکشد...
از آن مرد هایی میشوم...
که وقتی خسته و کوفته از سر کار به خانه برگشت
و در حال آشپزی بودی،تو را...

دلم می خواهد ...
زل بزنم به چشمانت
عاشقانه هایت را بخوانم
سیراب شوم از عشق
از بودنت ...
دلم می خواهد زل بزنم به صورتت
به خط و خطوط دگرگون شده ی لبهایت
به هیجان زدگی هایت ...
دلم می خواهد...
دریچه قلبم را باز کنم
بر قلب عاشق...

میگن ...

زندگی همیشه سخت ترین جنگ هاش رو تقدیم قوی ترین سربازهاش می کنه... ولی من دلم نمی خواست یک سرباز قوی باشم، دلم می خواست یک گل فروشِ عاشق باشم، سر کوچه ای که تو توش زندگی می کنی...

هم در هوای ابری آبان دلم گرفت
هم در سکوت سرد زمستان دلم گرفت

هرجا که عاشقی به مراد دلش رسید
هرجا گرفت نم نم باران دلم گرفت

با خنده گفتمش: به سلامت… سفر بخیر…
وقتی که رفت، از تو چه پنهان... دلم گرفت

بیرون زدم ز خانه که حالم...

چندیست که از چهره ی خندان خبری نیست
ابری شده دلها و ز باران خبری نیست

حالا که درختان همه سبزند و زمین سبز
صد حیف که از فصلِ بهاران خبری نیست

دلها همه پژمرده شد از سختی ایّام
در سینه ی پُر درد ز درمان خبری نیست

درگیر به...

حتی همین تهرانِ تا تجریش آلوده
عاشق که باشی آسمان محشری دارد...

دخترها عاشق میشوند زیاد هم میشوند، اولین بار در بدو بدو های عصر های تابستان است در لی لی و تیله بازی های پاییز در مشق نوشتن های با موهای خرگوشی کنار بخاریِ زمستان است این را در بهار که محله شان را عوض کردند و دیگر کسی نیست که...

روز ها بی تو گذشت یادت از سر ما بیرون نرفت
فصل ها گذشت و بوی پرنده ز جان درخت نرفت

چقدر باید بگذرد تا گرمای آغوشت را فراموش کنم
چقدر باید بگذرد تا دستانم را در تهی فراموش کنم

من عاشق خوشی های ساده کنار حضور گرمت بودم
عاشق...

مادرت می گوید از من دور باشی؟خود بگو
من به تو عاشق ترم یا مادرت دلسوز تر؟

دو دستِ من گرفته دامنت را
تعارف کن دو گنجشکِ تنت را
خلاصه عاشقِ آن صحنه هستم
که باران تر کند پیراهنت را

می دانی هنگامی که چشم هایم، انبوه عشق زیبا را در تیله های مشکی رنگت جستجو کرد؛ قلبم به تکاپو افتاد و به عقلم فرمان آماده باش داد...
چه کس می دانست قلبم همدست چشمانم گشته و خود را عاشق و مرا در آتش عاشقانه ها می سوزاند؟
جانب انصاف...

دلم گرفته کنارت کمی قدم بزنم
دوباره تار دلم را به صوت بَم بزنم

دلم گرفته بگیرم دوباره دست تورا
وسرنوشت خودم را خودم رَقَم بزنم

نمیشود که فقط در خیال عاشق بود
چگونه وقت نبودت، زعشق دَم بزنم

عجیب نیست که از دوریت شبی اشکی
به دیده ام بِنِشانم...

کافه های شهر
پر از میز های دو نفره اس
در یک سو
کسی تنها غصه می نوشد
در سوی مقابل
کسی در کافه ی دیگری
می گرید
آنهایی هم که در میز های
چند نفره می خندند
یا هنوز
عاشق نشده اند
یا در حال معامله هستند !

من تو پونزده سالگی
عاشق شدم... معشوق من نوزده
سالش بود و معروف ترین شاعر
جوونی که ازش تعریف میکردن...
اون موقع ها هیچوقت ندیدمش!
یعنی از نزدیک نشد ببینمش...
اما همین یه شعر مگه کافی
نیس برای عاشقش شدن؟!

معشوق ما غایب!
دلش در دل ما حاضر بود:)♡

دیالوگ...

خسته ام مثل عقابی که پیر شده
یا پرنده ی زخمی از پرواز تیر شده

ابر باران عشق از تن ام گذر نکرد
باد پیمان شکسته نصیبم کویر شده

تا آخرین نفس منتظر است آهو بیا
وقتی به چنگ تیز پلنگی اسیر شده

رودی کشته بدون جنگ با آبشار شده...

آنقدر عاشق "تو"
هستم که دردِ نیامدنِ
تو هم برایَم "زیباست" ...!
حالِ دلم تماشایی میشود
وقتی که تو بیایی ...

حالم بد است مثل عقابی که پیر شد
یا کفتری که زخمیِ پروازِ تیر شد

ابری قرار بود از اینجا گذر کند
پیمان شکست باد و نصیبم کویر شد

تا آهِ آخرین نفس، آهو امید داشت
وقتی به چنگ تیز پلنگی اسیر شد

رودم، که در تقابل با رسم آبشار...

پدرم می فرمودند:
خانم!
فرزندمان به سلامتی عاشق شده است
و مادرم آهسته آهسته به نجوا می گفتند:
اسپند دود می کنم...
عشق در خانه ی ما شگون دارد...

یه مردادیم با یه عالم غرور
یه کوهم که پیش کسی خم نشد
یه زخمایی تو سینمه که برات
بجز عشق تو چیزی مرهم نشد
شب توی موهاتو من دلخوشم
که این خونه با چشم تو روشنه
یه مردادیم عاشق پر زدن
مگه عشق تو سر به زیرم کنه
منم...

کمندِ زلفِ تو رقصان میانِ بادِ نوروزی

هرآن کس دید زلفت را روان شد سوی بهروزی

میانِ ظلمتِ شب ها چو از رُخ پرده بَرداری

دلِ تاریک عاشق را به عشقِ خود برافروزی

بیفروز آن چراغِ دل تو ای فتّانهٔ دوران !

که هر صبحِ سحر جان را به آهنگی...

دلنوشته هایم...
نه نانی می شود برای دل گرسنه
نه آبی برای رودهای آرام و کم عمق...!

دلنوشته هایم اما...
جنس خون درون شاهرگ است...
که می تازد به رگهای زندگی ام...

مهربانم ؛
عاشقم چه بمانی چه نمانی ،
میان واژه های به صف کشیده ام
همه ی روزهای...

عاشق شو ارنه روزی کار جهان سرآید...

عاشق شدیم و همان موقع کار جهان سر آمد؛ تمام وجود و بود و نبودمان یک دفعه به دیگری گره خورد. بزرگ ترین ارتفاع مان شد چشم هایش و مدام ترسیدیم مبادا از آن دریچه های مشکی سقوط کنیم.
چشم دوختیم به دهانش...

به داروها نیازی نیست وقتی که تو را دارم
علاج خستگی هایم ،فقط آغوش درمانیست...