متن معشوقه

مادر بزرگ دوستم
پیرزن مدرنی ست ...
از آنهای که چروک صورتشان را اندازه ی حلقه ی ازدواجشان دوست دارند ، از آنهایی که هر صبح جلوی آینه می ایستند ، کرم روزشان را زده، خط چشمشان را با سرمه سیاه میکنند و برای بلندتر دیده شدن مژه هایشان شب...

پاییز همچون
شعر کوتاهی ست، با مضمونِ عشق؛
که شاعری روان پریش
در شبی بارانی آن را سرود.
و سال ها در آغوشِ یک دفترِ کهنه،
کِز کرد و خاک خورد!
اما نگاهِ معشوقه اش
هیچ گاه آن سطر را نبوسید.
سبز و بالیده نشد،
هلاک شد!

مونس آهنگری

برای هر آدمی لازم است یکبار در عمرش عاشق شود.
که بفهمد ویولن سل با سلول های تن آدم چه می کند و کلاویه های پیانو چطور از نوک پا تا فرق سر را به جنون می برد.
برای هر آدمی لازم است یکبار در عمرش عاشق شود تا بفهمد،...

آبان دختریست با چترى از جنس باران...
که عصر هر روز...
در حصارِ برگ ریزانِ پاییز
انتظارِ آمدنِ معشوقه ى بى مهرَش را
می کِشد...

باران
معشوقه ی پاییز است
وقتی این همه زیباست
نغمه ی رسیدنش ...
دلبری کردنش...


جانا
من پاییز باشم ، تو باران می شوی؟

چه دردمند و مطیع
به بهبودی می اندیشد
زخمی که با دستمال معشوقه
بسته می شود

دلتنگی حال و روزِسربازیست
که براے دیدنِ معشوقه اش
با یک گلوله
براے زنده ماندن تلاش میکند
ولے دراخر گوله بر قفسه ے
سینه اش اثابت میکند ..

این حرارت تابستان را بگذارید
به حساب این که فصل دوم سال
دلش به بودن معشوقه اش گرم است.

عاشق که میشوی تمام جهان نشانه معشوقه ات دارند، یک موسیقی زیبا
یک فنجان قهوه ی تلخ، یک خیابان خلوت و ساکت،
به آسمان که نگاه میکنی کبوترانی که پرواز میکنند همه تو را امید میدهند،
حتما که نباید هدهد خبری بیاورد، گاهی کلاغی هم از معشوقه ات پیام دارد.....

دلتنگ توأم،حضرت معشوقه کجایی؟
دل تنگ تو و در کف یک میز دوتایی

دلتنگ تو ای حسرت ممنوعه ی قلبم
تا کِی بنشینم ، تو از این راه بیایی؟

جوری خبر از این دل وابسته نداری
ک انگار نه انگار...تو معشوقه ی مایی

صد توبه شکستیم، تو را سیر ببینیم...

با باد رفتم داخل پیراهن تو
آرام چرخیدم سپس دور تن تو
از چاک سینه آمدم تا روی چانه
آنوقت شد کارم فقط بوسیدن تو
آیینه ی چشمت نشانم داد روشن
خیلی منِ من فرق دارد با منِ تو
از تن در آوردم به تن چیزی اگر بود
اصلاً چرا...

مظهر عشق را عالمیان، قلب میدانند
اما عاشق تراز دل ها دستانی هستند که در فراق یار به جیب ها پناه میبرند و حاضر نمیشوند در دستان کسی جز معشوقه ی خود قفل شوند...
دست ها مهم ترین عضو بدنند!!
اگر دست ها نبودند بشر در حسرت یکی شدن با...

"ولنتاین" یه روز نیست
یه حسه...
یه حس که هرروز تو رگای من جاری میشه از همون لحظه که چشمامو باز میکنم و روز جدیدی رو با فکر به تو شروع میکنم،تا شب موقع خواب که با تصورِ صورت ماهت ب خواب میرم...
ولتناین واسه بقیه اس که یادشون بیاد...

شدم مجنون تو
نشدی لیلی من...
شدم فرهاد تو
نشدی شیرین من...
شدم شاملوی قصه هایت
دل ندادی...نشدی آیدای من...
بگو...شاید دلت قصه ی تازه می خواهد؛
پس مینویسم از نو...
تو معشوقه باش و منم عاشق
و به نامِ عشق می نویسم از عشق؛
که هر دَم میگردم به...

در شبی مهتابی...
نه، مهتاب نبود
آسمان تیره تر از موی سیاهم شده بود
ابر اندوه چنان روی مرا پوشیده بود
که ندانستم من
زن محجوب یا دیوانه ی شاعر؟
کدامینم؟ کدامینم؟

هر قدم یاد تو با رنج و عذاب
می برید نفسم
می درید سینه ام
می چکید از...

عاقبت روزی اگر قاضی این شهر شوم
جای اعدام به هر زندانی،
چند هزار اصله صنوبر بدهم
تا بکارند در این شهر غبار آلوده
تا بکارند در این دشت و دمن
تا که سرسبز شود روح زمین
تا بشوید دل این قوم حزین
تا که عاشق به بلندای صنوبر نگرد...

معشوقه ومحبوبه منظوره تویی تُؤ ویرانه وبیچاره ودیوانه منم من…

تنها، پریدن راه حل اش نیست

این عشق آب و دانه می خواهد

پیراهن گلدار هم یک روز

پیراهن مردانه می خواهد



تنها، پریدن راه حل اش نیست

آغوشمان آذوقه می خواهد

این بوسه ها و بی قراری ها

قسمت شود معشوقه می خواهد



***

دلواپسم قسمت چه می خواهد...

موهایت را پریشان کن؛
بگذار تیتر یک روزنامه ها شوم
جوانی در امواج پر تلاطم
گیسوان معشوقه ی خود غرق شد...

دوست داشتن
یک شیب ملایم است
آهسته، آهسته، آهسته
تا به اینجا برسیم
که من با دو دست، با دو چشم
و با دهانی گشوده
ابراز بدارم که تو
تنها و زیباترین معشوقه منی...


️️️

هرروز....
عاشقانه تر مینویسم ؛
تاهمه تب کنند درحسرت داشتن
معشوقه ای شبیه تو....!!!️

درباره مشروعیت عشق با
من بگو مگو مکن!
عشقم به تو خود شریعت است که مینویسمش و اجرایش می کنم.
اما تو....
تنها کار تو این است
که معشوقه ی ابدیم باشی

️️️

مثل تهران که بغل کرده دماوندش را

حل شدن در دل معشوقه که ایرادی نیست

در بین مصححان ما تنها بود
ارفاق کننده بود و بی همتا بود
آموزش و پرورش به او مدیون است
معشوقه ی من معلم املا بود