چقدر به چشمانت زل بزنم چقدر برای روز مبادا کمت دارم به دستت نیاورده ام که بخواهم از دستت داده باشم تو بگو این اشک های بی هنگام از کجا می آیند؟ تعادل شانه هایم را بغض های عمل نکرده ام به هم ریخته است بغض سنگینم می کند اشک...
چشمانت شبیه عصر های پاییزیست باران می بارد از چشمانت قهوه ای می نوشم...
#Amirtataloo Hanoozam مرا به میدان نبرد با چشمانت نکش، من در مقابل چشمانت زانو می زنم مرا به جنگی که پیروزش از همان ابتدا مشخص است دعوت نکن...
چنان زیباست چشمانت که گویا در افق ها هم "خدا خورشید را از چشمهایت می کشد هر صبح"
عشق با نگاه تو آغاز شد در من ع ش ق عطش ، شوق ، قهر و آشتی یار یاری از دیار عشق عشقی به بزرگی کوه کوهی به بلندای گیسوانت گیسوانت به زیبایی چشمانت چشمانت که دلم را برده محبوب من
من از برای عشق یک جفت چَشمانت را بر میدارم و یک عمر آرامشش را! . تو اما برای شیدایی، کافی ست لبخند بزنی، تا من همه ام را، قربانی آن منحنیِ طنازت کنم... .
بهار می شویم برای چشمانت ... برای دلِ کوچکت ، تابستان برای هر گامی که برداری ؛ پائیز زمستان را اما _ برای تار به تار موهایمان نگه می داریم که بختَت را سفید کنند
و در ساحل چشمانت آرامشی عظیم لنگر انداخته است... لیلا قهرمانی آرمینا
بی تابَم برایِ آغازِ روزی دیگر در کنارِ تُ یِک روزِ دیگر از بودنِ تُ در زندگی ام گذشت...! چشمانت را باز کن تا صُبح رونمایی کند..
توصیف نشدنی قلبم آواز طبیعی پرندگانِ چشمانت قلقک می دهند هر صبح خواب را از چشمانم! درست آن هنگامی که با رَدِ نگاهت برگونه هایم لبخند می کشی و زندگی را قطره قطره جاری می شوی به زیبایی در جانِ آغوشم! وآرام آرام در حیاط خلوت گوش هایم آواز دوست...
تمامِ اتفاقاتِ روى کره ى زمین، دلیل میخواهد جانم... از صبح که چشمانت را باز میکنى تا شب که روى هم میگذاریِشان باید دلیل داشته باشى... باور کن باید یک نفر باشد، که زندگى ات را به جریان بیاندازد... یک نفر که حدفاصلِ مبدا و مقصدهایت ، دلَش برایت هزار...
صبح ها دلواپسی هایم را در عطر تنت گم می کنم و با "صبح بخیر" چشمانت نَفَس می گیرم ...
ڪاش میشد تورا از خیال بیرون ڪشید... ڪمی بوسیدت ڪمی به چشمانت خیره شد ڪمی موهایت را نوازش ڪرد تورا به آغوش فشرد و یڪ لبخند تورا مهمان شد...
قرار صبح هایم با چشمانت بود زیر پنجره ی نگاه آنجا که گلدان لبخندگل می داد من پر از شبم دیدگانت سالهاست سر قرار نمی آیند
چشمانت آفتاب سرخ عشق است؛ و من هم آفتابگردانی... که میگردم با هر تابشِ رخِ نگاهت...
خورشید،امروز از لابه لای چشمانت به من سلام می دهد مگر می شود تو باشی و صبح هایم به خیر نشود ... ️️️
عاقلانه نیست زل زدن به چشمانت ! مثل خیره شدن به خورشید می ماند ... ️️️
و چشمانت... همان آهوییست که؛ سالها پی شکارش بودم...!
گربه ای در گوشه ی انبار خوابش میبرد آن زمان که سفره با اقرار خوابش میبرد پای پولی گر میان باشد پلیس زبده ای در مصاف حمله ی اشرار خوابش میبرد زندگی را در پس پس کوچه ها گم کرده ام عاقبت از این همه تکرار خوابش میبرد با مرور...
مَنٰ زندانٰیهِ شَهْر نِگْٰاتَم چَشمٰانَت رٰا وَثیْقه کُن کْه دلتَنگتٰم️ ️️️
حوالی چشمانت فصلِ گلریزان است نویدِ تمامِ شکوفه های بهار
نگذار دیگران نام تو را بدانند همین زلال چشمانت برای پچ پچ هزار ساله آنان کافیست...
هر صبح با طلوع چشمانت جرعه جرعه نگاه مست تو را چون چای قندپهلو سر میکشم
بوته ی نرگس روییده است زیر پای نگاهم از وقتی که سبز کردی در کاسه ی چشمانت بذر نرگس شیراز را..️
