متن کوتاه

وصف شهید و شهادت را باید، در خون‌نوشته‌های گلگونِ تاریخ خواند!

فرهاد میدونست کوهو نمیشه کند
ولی فقط میخواست از اسمش کنار شیرین یاد شه¿

این رو یادت باشه مهم نی چقدر بالایی
مهم اینه که اون بالا لاشخوری یا عقاب:(

بعضیام از ما فاصله میگیرن
شاید نورِ درخششِ ما اذیتشون میکنه :))

رفتش چنان که باد، بی‌هیچ اعتنایی
نامم ز خاطرش، چو گردی بر گذر افتاد!

تُ بدونِ مَن ؛
مَرا ڪم دارے !
مَن ولے بے تو ؛
جَهانم خالیستْ ... !

‌‌‌

تو همه بود و نبود واژه های بی پایان احساس منی در رج به رج زندگی ام

شعر بهانه است جانا

تا " تو " را
بی دلیل
میان واژه ها
در آغوش بگیرم...

‌

به کسایی که پشت سرت حرف می زنن اعتنایی نکن؛ اونا به همون جا تعلق دارن، درست پشت سرت!

آن سیه چشمان تو باعث دیوانگیِ
این دل دیوانه ی ماست.

جغرافیای تنهاییم را دوست می دارم
دست تبانی میدهد با تاریخ دوران باتو بودن

گویند دلت نسوزد برای کسی
که خودت بسوزی
که سوخت دلت برای کسی

دشنام هم که می شنوم
باز درود پاسخ من است
که در شان خود نمی بینم
پاسخ دشنام را دشنام

چگونه بگذرم ازتو
تمام شیفتگی هایم درتو خلاصه شده است
تو به مانند گسلی هستی بر خانه قلبم

رفتن تو به مانند شوره زار گز کرد مرا
هرچند در نظر دیگران شیرینم

چه چشمان ملتهبی
رگهای اندوه درآن هویدا
چشمانت مرا یاد ایران خسته ام می اندازد

قصیه دلتنگی من به هفت آسمان هم رسید
درحیرتم که چرا خودم هنوز در زمینم

می گویند :انسان پناه انسان است
ولی بعد از تو
هیچ انسانی نتوانست پناه من باشد

میدانم که میگویی
مرا با تو کاری نیست
تو را کاری نیست
و مرا کاری هست

غصه های کات دار و سرکشت سمت من است

شادی بعد از گُلَت را با که قسمت می کنی...!؟

دهخدا تجربه ی عشق ندارد ، ورنه
معنی مرگ و جدایی به یقین هر دو یکی است...

خاطراتت حک شده، بر قلب این دیوانه دل.
قصد جانم کرده اند، تا که مرا کشتن دهند.

هرگز نشوم سیر از آن چشم سیاهت.
سیراب شدن از چشم تو امکان پذیر نیست.

دل میبری از من، با زلف پریشانت.
لعنت به دلی که، بلرزد پی زلفی