متن کوتاه

دوست داشتن تو،
پر تکرار ترین چیزیست که خسته کننده نیست.

خبرت هست که از حسرت دیدار تو
دیوانه و ویرانه و آواره شدیم.

از همان لحظه که چشمت به چشمم افتاد
لرزه به قلب من افتاد نمیدانم چرا...؟

آخر این انصاف است،
که نبینم رویت.
و بمیرد قلبم،
در پی حسرت تکرار همان لبخندت.

شیرینی لبخندِ تو، در شطّ عسل نیست
معماری اندامِ تو، در تاج محل نیست

پیداست که نمیدانی.
چه ها کرد آن سیه چشمان تو با ما.

زندگی پانتومیم است!
حرف دلت را به زبان بیاوری
باختی...

کجا درگیر چشمان تو شد قلبم.
که گم کردم میان آن سیه چشمان تو دل را.

قلب خود گم کرده ام،
در یک نگاه
در یک نظر
در چشم تو

دیرل:
شاید اون کسی که داره میره من باشم ولی این تو هستی که منو تنها گذاشت...

اعتماد هم نشون داد که مثل اعتیاد میتونه خانمان سوز باشه :)

آیا باورت را به خورشید از دست می دهی اگر ابری جلوی آن را بگیرد؟

به هر فصلی غمی، هر صفحه ای انبوهِ اندوهی،
وطن جان! خسته ام، پایانِ خوبِ داستانت کو؟

بوسه از لبهای مستت، وای عجب حالی دهد.
حال آن مستیه لبهای تو را ، همچو من دادند و بس.

شکفته در دلِ تو ایران
سرورِ باورِ شهیدان
تو سرزمینِ قاسمی و
جوانه‌های باغ ایمان

امان از دل بیچاره ما که ندانست هرگز
راوی قصه عشق
داستان زلیخارا به نفع یوسف تمام کرد

میشود بگویی نکته ای از غم بی من بودن
یا که بازهم دروغ در حافظه ات می چرخانی

مارا بسی بهانه بود از برای خداحافظیت
اما دل ما قدرت لا مروتی نداشت

ما همانیم که تو پنداشتی
و تو آن نیستی که خانه دل ارزانیت داشتیم

پنداشتم پشت دیوارشب سپیدی قایم است
ندانستم که تو خود سیاهی در سپیدی هستی

باشد تا تورا با ناکامی بجویم
عاقبت جوینده یابنده بود

دل من را توعاشق کردی ورفتی
نگفتی عشق مانده ات دردل بوی کهنگی گیرد؟

عمرمان بیهوده بگذشت و نفهمیدیم چرا
آنکه برده قلب ما، اصلا چرا قسمت نشد.

تو ای تنها دلیل زندگانی
نباشی سخت است بر من جوانی.