شعر

به گنجشک گفتند، بنویس:
عقابی پرید.
عقابی فقط دانه از دست خورشید چید.
عقابی دلش آسمان، بالش از باد،
به خاک و زمین تن نداد.


و گنجشک هر روز
همین جمله ها را نوشت
و هی صفحه، صفحه
و هی سطر، سطر
چه خوش خط و خوانا نوشت

وهر روز...

تو سرگرمِ تماشایی ومن گرمِ تماشایت
تماشای تماشایت تماشایی تماشایی ست

دلم ابریست و باران را نثار چشمم میکند
چشمان بی گناهم را مه آلود و تر میکند
حادثه ی جنونِ دل از تو حکایت میکند
غمِ دل است که بی هوا،به چشم سرایت میکند

کژال گویلی_ آسو

یک نکته فقط داشت قضایای زلیخا…
عاشق شدن ارزنده ترین لکه ی ننگ است

روزهای کودکی ام دلخوشی ها کم نبود
یاد دارم مهر بود و مثل حالا غم نبود


مهدی قربانی کوهبنانی ( چلچله )

ای رفته ز دل، راست بگو! بهر چه امشب

با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟

دلخوشی یعنی همین یعنی میان غصه ها
یک نفر باشد که با یک بوسه درمانت کند



اعظم کلیابی ( بانوی کاشانی)

ابر و خورشید و شب و ماه و فلک گم شده اند

از همان صبح که چشمان تو تابیده به شهر

ارس آرامی

موهای تو نمناک و پریشان باشد
جاده و منظره و نم نم باران باشد

لبت شیره انگور و گل تریاک است
اختیار هر دومان دست خیابان باشد

گردنت شیشه و این شیشه پر از کنیاک است
بی گمان مستی در آغوش تو آسان باشد

در تو زشتی نه زیبایی وحشتناک...

صد بار اگر دایه به طِفل تو دهد شیر
غافل مشو ای دوست که مادر شدنی نیست

عشق یعنی زندگی،یعنی جهان چشمان توست
بهترین لبخندها.....در چهره ی خندان توست

عشق یعنی خنده ی مستانه ات در هر قرار
با همان ته مزه های بوسه ی پنهان توست

عشق یعنی هر شبت، هی باز زیباتر شوی
بهترین توصیف من آن قالی کرمان توست

عشق یعنی اعتیادم گشته چایی...

تو صاحب زیباترین قلب جهانی
ایکاش تا هستم کنار من بمانی

لبت خوش نقش تر از برگ های گل پس از باران
تنت یاد آور زیبایِی کابل پس از باران
زمین از خویش شاعر پشت شاعر می دهد بیرون
همین که می خمد بر صورتت کاکل پس از باران
کشیده آسمان زیباترین نقاشِی خود را
...تو در آغوش من،پاییز ، دریا...

عشق تو به تار و پود جانم بسته است
بی روی تو درهای جهانم بسته است

از دست تو خواهم که برآرم فریاد
در پیش نگاه تو زبانم بسته است 

<🖤🌿>
••What came to your mind was your concept

هر چه در فهم تو آید آن بود مفهوم تو 🕯️‎ ♡ma30r64

قسم به چشم تو ، که کور باد چشمانم
اگر به غیر تو با دیگری نظر دارم

اَلا که از همگانت عزیزتر دارم
شکسته باد دلم گر دل از تو بردارم

مرا دردی است دور از تو،
که نزد توست درمانش

با دلی پر خون نوشتم من از تو
عاشقی چیست ؟ همان رد شدن از تو

خودکشی مرگ قشنگیست با اندیشه شمع
سوختن از من و آموختن از تو

مرگ رسوایی محض است در اندیشه تو
آبرو می برد اینجا با کفن از تو

گوش اگر گوش تو و ناله...

تَرک یاران کرده ای ای بی وفا یار این کُند؟
دل ز پیمان برگرفتی هیچ دلدار این کُند؟

آهِ شب واندوه ، اگر که اثری داشت
این تیره شبِ غصه یقینا سحری داشت

ای کاش که در منطقِ چشمانِ سیاهت
ققنوسِ غزل های دلم،بال و پری داشت

در معجزهِ چشمِ تو کافر شده این دل
ماهِ رخِ زیبایِ تو... شق القمری داشت

از روزِ ازل\عشق\ درونِ گِلِ ما...

بی عشق نشاط و طرب افزون نشود
بی عشق وجود خوب و موزون نشود

ما      کویر خشک  را مانند دریا می کنیم
صد گره در کار باشد،بی گمان وا می کنیم

ما اگر  با  دست خود، جایی  نهالی کاشتیم
شک نکن آن را درختی سبز و رعنا می کنیم

ما  شبیه  رود هستیم  و به  دریا می رسیم
راه خود را بین این بیراهه...

هنگام بوسه سر دو راهیم بین لب و آن چال گونت
کُمکم کُن به هر طرف رَوَم دلم هوای دیگری دارد