متن عاشقانه کوتاه

من و تو مثل الفبای ساز می‌مانیم
منم شبیه نت و تو،خطوط حامل من

آرزو تویی
رویا تویی، زندگی تویی
نفس تویی
بارون تویی، دریام تویی.
همه چیزمی.

اگر شیخی حرامم می‌کند یک دم تو را دیدن
نگاهت می‌کنم هر لحظه با فتوای چشمانت

«تو» توانِ دل شدی، در جذرِ قلبِ عاشقم
در ریاضیِ دلم، مهرت، مشدّد کرده‌ام

ثبت شد تصویر تو، در قابِ نابِ عاشقی
بهترین سوژه تو هستی و بهین عکّاسِ من

هر بار که مینویسم دوست،
دارمش را جا میگذارم،
شاید که تو بیایی و پیدایش کنی!

شب‌ها به امید صدای قدمت

تا صبح با سایه‌ها حرف می‌زنم

تو آرام باش…

جهان اگر بر دوش من هم

سنگ شود،

به لبخند تو می‌ارزد.

می ترسم
آنقدر دوستت بدارم
که خدا شک کند شروعِ
عشق واقعی از ما بوده یا آدم و حوا…

چه مژِگان بلندی!
وقتی پلک می‌زنی
پُلی در انتهای قلبم می‌شکند...

روزی از پشت این شب تار
با یک بغل نور میپیچی
در بن بست تنهایی من
می‌دانم...

نفس‌هایش
بوی تمشک می‌دهد
در چشمش
اناری ترک خورده‌ام...‌‌


.

چه کسی گوید که مجنون نکند کاری
که فرجامش شود لیلی چنان دلگیر

لیلیم چه کردم من که اینگونه
ز غم کز من شدی دل سیر

تا تو در آغوشِ من گل نکنی‌،
 این بهار، بهار نمی‌‌شود...

هیچ می‌دانی
که من در قلب خویش،
نقشی از عشق تو
پنهان داشتم...

بید مجنون است گیسوانت،
عطر زندگی از آنها برپاست -
کجا ریحان چنین رایحه‌ای دارد؟!

با تو باشم،
حتا در کنج قفس -
احساس می‌کنم در بهشت برینم.

دروغ نیست اگر بگویم:
بهار نخواهد آمد،
مگر که نگاه تو بشکفد!

رواق منظرچشم من آشیانۂ توست
تمام حظّ دلم نگاه عاشقانۂ توست

مینویسم تا بماند یادگار
تا بگویم یاد باد آن روزگار

مرا در شب بازوانت سفر ده
بی‌پروا، بی‌مرز، بی‌سایه
تا تمام من،
تمامِ تو شود
و بعد… هیچ

تن تو منطقه مین و لبم سربازی‌ست
که جوان است و به سر شوق شهادت دارد

من دلم بند دل توست ، خدا  میداند

گِل من جنس گِل توست،خدا میداند

خدا را شکر می‌گویم از اینکه با منی عشقم

تو مهری، ماه هستی و برای قلب من شاهی