متن عاشقانه کوتاه

در جهانی که در آن نیست کسی همدل فرهاد
متولد شدنم فاجعه‌ای بود که رخ داد

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

تو چه دانی که چه ها میگذرد بر دل من
حال من را یک نفر مثل خودم میداند 😔💔

معمارنیستم
ولی نقشه ها می کشم
هرشب
برای فردای دوست داشتنت

هر کجا باشی، همان‌جا زادگاهِ من بُوَد

نامِ تو در سینه‌ام معنایِ میهن می‌شود

از سوختن کنارِ تو ترسی به دل نماند

وقتی تمامِ جانِ من از بودنِ تو پُر است

عجب دنیای دلگیری
چه روزای نفس گیری
دارم کم میارم کم کم
دلم میگه داری میری

وفاבارܩ به چشمانت،
به آن لبخنـב زیبایت.
گمانم این بس و ڪافیست.
وفاבارܩ، وفاבاری؟

لباسی
که آویزان کردم بر تنم
هنوز رد دستهایت را به خاطر دارد

میرقصیُ
می‌پیچد عطرِ موهایَت در باد
پرنده یِ کنجِ قفس
دلَش هوایی میشَوَد.

در هر نفس، جز تو چیزی نمی‌جویم،

تو، همه دنیای من، همه‌بهانه‌ام...

باران که آمد
پیراهن گلدارت را بپوش
چند وقت است دل
هوس بهار کرده است

دلم باران می خواهد
کاش ببارد

آبادی به آبادی
ویران است
دل ما آدم ها

با لبخندی
امروزم را
بخیرکن
فدای سرت
که دیروزم چگونه گذشت

هرچه می‌گذرد، من بیشتر می‌فهمم: حقیقت، مهربانی است.

عطرِ بودنت به بهار طعنه می‌زند
دل میبَرَد نگاهِ تو
عشوه یِ گُل خریدار ندارد.

در آغوشت خواهم گرفت...
به جبران تمام آغوش های که یک روزی به رویت بسته شدند.

دیدنِ لبخندِ تو
آسمانِ ابری و غمگینِ دل را
جان می‌دهد.

از فاصله‌ای که بین آمدن‌هایت می‌افتد
دلم می‌لرزد 💔

سلام ای مسیح من !
به شاخه‌هایی نسترن
تو رجعتی دوباره کن
بهار را زنده کن

نبینم اشک نشسته
روی صورت نازت
عزیزم من بمیرم
نبینم بده حالت 💝💝💝

من به قربان ِ گل های پیرهنت
آمدی تا شوم مستِ بوی تنت

دیوار دوست داشتن کوتاه نیست
اما تو اگر بخواهی تا ثریا
برای دوست داشتنت قَد می‌کشم🫠