متن عاشقانه

از نیشابور خیالت
گذرکردم
فاصله ای نمانده
تا مشهد چشمانت

قلک خاطرات را
شکستم
پر شده بود
از آرزوهای کاغذین

و شبی هم من عشق را یافتم
آن شب آسمان از محنت ابرها سنگین بود.
و ماه، کامل می تابید.
در هیاهوی سکوت نیمه های شب
کسی آرام در گوشم زمزمه کرد:
آن ستاره را می بینی؟ درخشان و زیباست.
رد نگاهش را که پیمودم
به آینه رسیدم.
مرا قاب...

به شوقت شعرهای من، هوای دیگری دارد

گمانم دردِ هجران هم ، دوای دیگری دارد


اگرچه درگلستان ، گُل شود هم صحبتِ بلبل

ولی هم صحبتی با عشق صفای دیگری دارد

بهزادغدیری

در خیالم،
دختری از عصر پارینه سنگی،
شانه می زند بر گیسوان بلندش،
در آینه ی گودال های روشن آب باران،
و مردی از پشت تکه سنگی،
به تماشا نشته است،
آبتنی دختری باکره در برکه را،
و این سر آغاز نخستین داستان عشق در جهان است...
مهدی بابایی (...

و من

هر روز الفبای گیسوی

تو را می خوانم...

هوای دلم ابریست

ولی تو خوب میدانی
.
آفتاب مهر تو

هیچگاه در پس این ابرها

نمی ماند .....


جلیل د


😍

یاد تو،
چون مزرعه ای است در وجود من،
و چون جویباری جاری است،
بر دشت و پیکر من...
مهدی بابایی ( سوشیانت)

نشسته ام به تماشا قطار خالی را
مسافران زبان بسته ی خیالی را

عبور می کنی و بی صدا بهم زده است
دوباره عطر تو آرامش اهالی را

هنوز از دل من بوی درد می آید
اگر نفسی بکشی گاه این حوالی را

هنوز شاعر یک لا قبای این شهرم...

به رسم دیرینه ی نخستین عشق جهان، من نیز تو را دوست دارم، آن گونه که گیاهی آفتاب را، و آن گونه که هومر، خدایان افسانه ای را، و آن گونه که رومیان، الهه ی ونوس را... مهدی بابایی ( سوشیانت)

وه، آزادی قرینه ی لب های توست،
یک انار ترک برداشته،
بر بلندترین شاخه درخت عشق،
که چیدنش محال است...
مهدی بابایی (سوشیانت)

صاحب سخنی و صاحبِ انجمنی
در دولتِ عشق، مالکِ قلبِ منی

از دیده گُمی و سازِ قلبم دستت
میسازی و مینوازی و میشِکنی

به رنگ غروبی که صحرا گرفته
دلم از تو واز من و ما گرفته


چه زیبا،چه وحشی،چه دلخواه و تنها
نگاهت درونِ دلم جا گرفته


شبیهِ هجومِ غزل های زیبا
هوای تو در قلبِ من پا گرفته


سکوتت مرا میبرد تاکجاها
که در دامنش موج دریا گرفته

وجودم سراسر غزل...

پروانه شدم ، بال زدم ، سوخت دو بالم
دیوانه شدم ، داد زدم ، وای به حالم

بیخود شدم از خویش و از این گردش ایام
نومید و سر افکنده از این طالع و فرجام

مستانه شدم ، باده زدم گاه به گاهی
دل خسته ز می ، باز...

بنشین روبه روی من زیبا
بنشین زل بزن به چشمانم
زیر لب از خودت بخوان شعری
با ردیف همیشه میمانم
.
دست در دست من بده کم رو
دست در دست من که یار توام
از گناهش نترس عزیزدلم
در جهنم خودم کنار توام
.
غنچه کن باز وقت گفتن...

🌷🌷🌷


کجا رفتی کجا ای یار جانی

که رو گردانی و نامهربانی

مگر ابروی من محراب تو نیست

چرا سویم نمازت را نخوانی

شهناز یکتا

‍ کاش میشد بهت بگم
که من قرار نیست جایی برم،
قراره تا آخرین لحظه زندگیت
گرمای تن منو دایره وار دور وجودت  حس کنی...
حتی اگه ازت دور باشم..
کاش میشد بگم  من آدم موندنم،آدم کم نیاوردن آدم تورو خواستن...آدم عاشقانه های تو
و هیچکس نمی تونه جای منو...

دل داده ام
غرق دریای خیالت
با این همه طوفان
به کدام  ناخدا دل بسپارم

صیدنظرلطفی (صابر)

من تموم آشوب های این دنیام و تو تموم آرامش های ممکن این جهان هستی،من تموم جنگ های پی در پی و تو تموم آتش بس های ممکن این دنیایی، من تموم بارون های پاییزم و تو تموم رنگین کمون های  روزهای بهاری..من تموم قهوه های تلخ کافه های جهانم...

تو اگه آهنگ بودی میشدی اون آهنگی که بعد از چند سال هنوزم گوش میدم غرق رویاهام میشم، اگه غذا بودی میشدی اون غذایی که دو بشقاب و با لذت میخورم و سیر نمیشم، اگه شعر بودی میشدی اون شعری که با یبار خوندنش حفظ شدم و از ذهنم بیرون...

شاید بارها این رو تجربه کردید که وقتی ولع زیاد برای خوردن شیرینی دارید و تو تصورتون اینجوری حرف میزنید که اره اگه یه ظرف پر از باقلوای ترک بهم بدن ،همشو درجا تموم میکنم ولی تو همون تیکه اول شیرینی زیادش،دلتو میزنه..پشت سرهم بشینی همشونو بخوری حالت رو بد...

میدونی چقدر دوست دارم؟! راستش خودم هم نمیدونم چون تا میام از اول شروع کنم به شمردن روزها و وقتایی که بهت علاقه مند شدم،چند دقیقه طول میکشه و من چند برابر بیشتر عاشقت میشم ولی میدونم جوری دوست دارم که دلم یکی از خواسته های قشنگش این شده که...

«حاولت أن أشفی جروحه بدلاً من الحب،
لکنه لم یرد أن یعالج»

من به جای عشق سعی کردم بر
زخم هایش  مرهم بگذارم، اما او
نمی خواست مداوا شود.

«أضعک بین الخلایا الحیه والمیته
فی عالمی بالقفز فوق العظام»

من از استخوان هایم دیگر عبور کردم
و تو را بین سلول های مرده و زنده
وجودم قرار میدهم.