متن غزل

لب تشنه ماندم،قطره ای هرگز گدایی
از اَبرهای نانجیب امّا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

در من هزاران جنگل خورشید روئید
زیر درخت سایه ها ماءوا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

وقتی که دیدم محرمی دور وبرم نیست
با هیچ کس جز آینه نجوا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

با پای دل دور جهان را گشتم، امّا
چیزی به جز یک مُشت غم، پیدا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

مانند گیسویی به دست باد، هرگز
نقشی به جز آشفتگی ایفا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

آتش گرفتم بی تو و پروا نکردم
پروانگی کردم ولی پَر وا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

تا پاک کنی از همه دنیا اثرم را

باید که بچینی همه بال و پرم را

بر جام دلم خون جگر ریخته ای باز

از کون ومکان هم تو نگیری خبرم را

باید دل آشفته ی من را توببینی

این حال عجیب وغم عشق دگرم را

لبریز شده قلب من...

...دفترم دریا شد امّا با عبورِ موج ها
دست خطِ کشتیِ بی بادبانم پاک شد...
رضاحدادیان

اقرار می کنم که فراز و فرود من
چیزی شبیه بازی الاکلنگ بود
رضاحدادیان

روزی اگر پَر زد ،بدون هیچ تردیدی
باچشم گریان  می زنم پرپر به دنبالش.
رضاحدادیان

رقصنده ی سمفونی موزون باران است
دل می بَرَد زیر و بم  آوازِ خلخالش
رضاحدادیان

آموزگار مکتب عشق است  و صد معنی
داده  الفبای جهان را  نقطه ی  خالش
رضاحدادیان

آیینه دارِ اتّفاق شمعدانی هاست
پروانگی می روید از تقویم هر سالش
رضاحدادیان

هوش از سر من می بَرَد اسب سپید شعر
وقتی که می افتد به دست بادها، یالش
رضاحدادیان

هرکس که لیلایی ندارد، وای بر حالش
چشمان او بیدار، اما خفته اقبالش
رضاحدادیان

بر ریل های پیر برایم غزل بخوان
سرتاسر مسیر برایم غزل بخوان

بگذار سر به شانه ی تنهاییم عزیز
ای ماه سر به زیر...برایم غزل بخوان

مانند ابر دور تن کوه من بپیچ
بانوی تن حریر برایم غزل بخوان

من یک قطار دربه درِ بی مسافرم
در کوه و در...

اگر چه دریا دریا گریستم، اما
شده ست تشنگی شوره زار، حاصل من
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۱/۱۰

به غیر از آینه هرگز ، قبول باید کرد
نبود همنفسی در جهان ، مقابل من
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۱/۱۰

هزار کوه یخی قد کشید در شعرم
نداشت معجزه ای، آفتابِ مایل من
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۱/۱۰

اگر چه منتظر زخم واپسین بودم
نماند بر سر عهدی که بست، قاتل من
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۱/۱۰

به شکوه لب نگشودم تمام عمر، فقط
شبیه بغضی در پرده ماند مشکل من
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۱/۱۰

شکسته کشتی ام اما ، نمانده ساحل من
هجوم لشکر موج است و سعی باطل من
رضاحدادیان
۱۴۰۲/۱۱/۱۰

.
گفتم دلم عشق تو را هر شب تمنا میکند
خندیدی و بی اعتنا گفتی که بیجا میکند
گفتم که امشب چشم تو خون بر دل ما کرده است
گفتی که از این بدترش را صبحِ فردا میکند
گفتم چرا چشمت کشیده خط قرمز دور من
گفتی که دارد با...

از تشنگی لبریزم و در این حوالی
اَبری به قَدرِ قطره ای اهلِ کرم  نیست.
رضاحدادیان