متن فریاد

دستان زنانه ات را به من بده
تا دیر نشده
چشمهایت را ببند
لب بُگشا،
فریاد کن "دوستم داری"
میخواهم
شهد شیرین عشق را
از لبان تو بنوشم...

بغض هایم
میراث دارِ زخم های کهنه اند.
با خنده هایی که طعم تلخی گرفته
فریادهایی که با سکوت
خفه کرده ام ، در میان حنجره ام
دق می کنند.
واژه هم حال مرا نمی فهمد.
و این شب ها قبل از خواب
برای آوار این حجم از دلتنگی
\وَتَوَاصَوْا...

فریاد بزن بغض، بگو درد خودت را
تا کی همه شب چشم تر و بالش نمناک ؟

حالا که غصه آمده ، ما شاد می رویم
بگذار پُر کنند که برباد می رویم

ما را برای کنج قفس دانه می دهند
از خیر دان گذشته و آزاد می رویم

پر می کِشیم از کف آنها که می کُشند
ما دام برده در پی صیاد می رویم

دائم...

پاییز را فریاد خواهم زد بر خشتهای کهنه ی دیوار
بر آن سپیدار بلندی که از تاک همسایه شده بیزار
پاییز را فریاد خواهم زد با قطره های بارش باران
بر بامهای خانه میبارند من زیر چتری مانده در رگبار
پاییز را فریاد خواهم زد در اشکهای کودکی تنها
بر...

به نبودنِ تو فکر کردم
و فریاد کشیدم: «دنیا!
واقعاً می توانی از این هم غم انگیزتر بشوی؟
واقعاً
می توانی؟»

به نبودنِ تو فکر کردم
و کسی چه می داند؟
پاییزها
دقیقاً به کدام خاطره ات تکیه می دهم
که باد حریفم نمی شود...

نقش می شود
بر سنگ فرش دل
حرکات موزون
خاطرات
برگ
برگ
فریاد...

گلوی انتظار خشک است
واژه های تنهایی
آرام و بی صدا
انتطار را فریاد می کشند.

اگر از دلتان "دوستش دارم" را شنیدید
بر زبانتان جاری کنید؛
و اگر دلتنگی را لمس کردید
به زبان آورید؛
و خواستن را اگر
دلتان فریاد زد،
آنگاه بر زبان برانید
تا از دل نشنیدید بر لب نیاورید
و کلمات را بازیچه نکنید

سکوتم ،
امشب ،
قلب شکسته ام را
فریاد می زند
دنیا ،
بدون من ،
مسیرش هموارتر است ...

حالم
خراب تر از
خرابی سیلاخور است
ویران تر از بم
جیگرم سوخته تر از پلاسکو
نفسم تنگ تر بیماران کرونایی
.... حالم خراب است
یجوری خراب است
که کسی مرا ببینید
میبیند تا خر خره در گل و لای فرو رفته ام
چنگ میزد بر سینه ام
قلب پر...

چشمهایت پنجره ای است
گشوده بر باغچه ی پُر گُلِ حیات
اینک دوباره بر دمیدنِ این روشنای صبح
اینک دوباره به غوغای زیستن
بر سیلِ پُرتلاطمِ این آفتاب و نور
از عمقِ جانِ خویش
فریاد می کشم:
جاوید زندگی

سکوت میکنم
اما دلم بی وقفه فریاد میزند
چقدر جای تو اینجا خالیست ...

سر نخ آسمان دست زمین است!
پاره که شد دست زمین از آسمان کوتاه میشود
آنوقت کو تا دوباره آسمان به زمین برسد.
کو تا دوباره کسى زاده شود که فریادش را عرش بشنود،بلکه آسمان به داد زمین برسد....گرفتار شده ایم آقا.رشته محبت را گسسته ایم و روى این کره...

چقدر سخت می شود
یک جاهایی از زندگی
وقتی گلویت
پر از فریادهای خاک خورده است
ولی از ترس جدایی
و ویرانی سالهای عمرت
محکوم به سکوت می شوی!

فریاد می زنم
واژه ها
لغزان بر روی ریل های گداخته ی کلام
هُرم داغ نفس ها در هیبت قطار
پیش می روند

حس می کنم
شکستن
خرد شدن استخوان های صبر را
زیر فشار
سنگین سکوت
سکوت تو ...

دلم می خواست کوچک می شدم
آنقدر که نبینی مرا
به اندازه یک واژه
سبک، بی وزن، پر از فریاد
یا می شدم آن سیگاری
که از سر تفنن کنار لبت بود
و یا فضای اطرافت
که بار هزاران حرف ناگفته داشت
دلم می خواست باد بودم
می وزیدم به...

خسته ام ،
دیگر در من نفسی نمانده
پای سفر ندارم
در من کسی مُرده
به خاک افتاده ام
ناتوانم
دادرسی نمانده
کسی به فکرمان نیست
شهرم در غبار گم شده
وجدان دود شده ، به هوا رفته
در خیابان کودکی می گریست
فریاد می کشید
به گمانم کودکی اش...

همیشه که نباید خودت از ناراحتیات بگی،
یه وقتایی باید بشینی و ببینی اونی که از... نگاهت، صدات، میتونه ناراحتیتو بفهمه کیه؟!!
همیشه که نباید خودت بگی حالت خوب نیست، اونوقت دیگه فرقی نداره که کی کنارته،
حواسمون به حال دل هم باشه... نذاریم به مرحله ای برسیم که فریاد...

ما دور افتادگان را قدرت فریاد نیست

من اگر از رسوایی میترسیدم
دهانم بوی دوستت دارم نمیداد
چشمهایم فریاد نمیزدند،
و قلبم نمی تپید...!

آنقدر از عشق می گویم
آنقدر می نویسم
که صدای سکوت من
دنیا را پر کند...
تو فقط
دست های من را
عاشقانه بگیر
فریادش با من!

بعضی ها پنجره را باز می کنند

و فریاد می کشند،

بعضی ها پرده ها را می کشند

و گریه می کنند.

فکرش را بکن
تو باشی
من چگونه می شوم
دیوانه می شوم
جان می گیرم
بال در می آورم
و سوار بر کشتی نگاهت
تمام خلیج های دلتنگی را پشت سر می گذارم
جان من بیا
جان من بمان
دلم می خواهد فریاد براورم
که دیوانه وار دوستت دارم