تا از دهان نیافتاده ام ... مرا ببوس .......
بیمار توأم برایم تجویز کن: مهرِ دلت را ، برای قلب شکسته ام گرمای دستت را ، برای لرزش دستانم محبتِ نگاهت را ، برای چشمانِ بی فروغم آرامش آغوشت را ، برای آشفتگی هایم و بوسه هایت را ... آخ بوسه هایت را ... من ، برای درمانم فقط...
دکمه ی پیراهنت باز است، دلبرتر نباش! آستین پایین بیاور، سِرتق و خودسر نباش! در نگاهت لات و عُزی، در دلت داری هُبَل! بت بساز از هیکلت، اما، دگر، آزر نباش! هی نمایش می دهی آن، هیکلِ پُر تاب را سیکسپک هایت بپوشان. جانِ من، دلبر نباش! بوسه ات مستم...
روزی غنچه ی بوسه ام را بر کنج لبت خواهم کاشت تا روز ها به یادم با اشکت ، سیرابش کنی ؛تا بدانی ،برای روییدن ،چقدر باید خون دل خورد؛همان گونه که من نگاهت را در چشمم کاشته ام وهر روز، زیر باران قد می کشد تا تو روزی از...
فرصت کم بود و سردرگمی های تو زیاد در این مدتِ کم از دستِ هیچ علمی برای تو کاری برنمی آمد فقط بوسه می توانست در یک لحظه تکلیفِ تو را معلوم کند و..!
شبیه مرداب بغلم کن بوسه ای کنج لبم بنشان نگاهت مزاحم نیست برای کشتن اجازه نیاز نیست..... ... «فاطمه دشتی»
دلم تنگ است، خندیدن بیایم ؟ لبت گُل کرده، گُل چیدن بیایم ؟ نگاهت صیدِ چشمانم اگر شد عزیزم بوسه دٌزدیدن بیایم ؟
ترس و لرز است که در بین لباس من و تست بانگ هر صاعقه ای، تیرِ خلاص من تست در سکوتم چقدر شعرِ مُکدر شده است! در صدایت چقدر نغمهء پرپر شده است! و غم انگیز ترین قصه ی این چرخ کبود در عشقبازیء تو با عشق نبود بوسه می...
امن یجیب می خوانم به وقت طلوع چشمانت تا دوست داشتنت سرریز شود از دستانت بر روی موج های تنم بریزد، تا حلاوت کنم شیرینی بوسه هایت را....
با طلوع چشمهایت در من انقلابی برپا می شود بوسه از من سبقت می گیرد و بر ساقه های طلایی گیسوانت نوازشبارانه فرو می ریزد و من ترانه زیبای هستی را از نگاه تووو به زبان می آورم دلاا چشمهایت زیباترین ملودی دنیاست که با نگاه تو دلباخته شدم....
هنوز عطرِ نفس های من از توست روندِ موجِ رگ های من از توست چه بود در بوسه ات تزریق کرردی ؟ که شهدِ کنچِ لب های من از توست
بوی اردیبهشت می آید در این حوالی... بوی لوس ترین دختر بهار...که لای موهای فرخورده ی خرمایی رنگش عطر شکوفه های گیلاس است و از چشمهای سبزش شیطنت میبارد... خلاصه که آب و جارو کنید راه را برایش... این دخترک لوس بهاری دلش به نازکی شیشه و قهرش به سختی...
آب از رگ جوی ما روان می گردد گل بر سر و روی ارغوان می گردد این کهنه درخت آرزو بی باران با بوسه ی عاشقی جوان می گردد
یک عمر به سودای لبش سوختم و آه روزی که لب آورد ببوسم رمضان شد
شبی که با بوسه های تو بخواب بروم بخیر ترین شب جهان خواهد شد
بوسه هایت برگ برگِ تقویمم را آتش می زند تا فراموش کنم زمستان با چکمه های گلی پشت در ایستاده است از بهار به تابستان و باز از تابستان به بهار با تو می کوچم بوسه هایت معجزه های روزانه اند که هوای خانه را آفتابی و زیر پای زمستانِ...
بوسه هایت شوک برای قلب بیمار من است ایست قلبی کرده ام... یک شوک دیگر واجب است
صدایت شاه کلید، قفل تمام بغض هایم است بیا و با دوستت دارم هایت با بوسه های پیاپیت قفل تمام این خستگی ها را بگشا محمدامین تیمورزاده
عجب صحنه ی رمانتیکی میشود در این هوای سرد پاییزی دستانم به گیسوان طلاایی ات زنجیر شود و من عصرانه ای پر از بوسه از لب هایت را در آغوش گرم ات میل کنم
آغشته به نور می آیم با وقار و زیبا پیراهنم اشعه ی خورشید است و محافظانم آفتابگردان های به صف کشیده آغشته به نور می آیم و آغاز سال را بوسه می زنم بر رویت تا به نور آغشته شوی چشمهایت، قلبهایت، رگهایت جز برای نور نتپد آغشته به نور...
صد بوسه ی نداده میان دهان توست من تشنه کام و آب خنک در دکان توست سر تا به پا زنی تو و زیباست این تضاد زان شرم دخترانه که در دیدگان توست باغی تو با بنفشه ی گیسو و سرو قد یاست تن است و گونه و گل ارغوان...
صدای شب بخیر تو تمام تنم را مور مور می کند من شهوت انگیزتر از صدایت نشنیده ام شب آرام می شود، ستاره ها چشمک می زنند عطرت در آسمان می پیچد و ماه لبخند به زمین هدیه می دهد من می خندم و غم به احترام صدای تو بساطش...
من که عمری چشم در راه نگاهت بوده ام حرف عاشق را دو چشم باز میفهمد فقط طعم مطلوب عسل را از لب شیرین تو جای بوسه آنکه گیرد گاز میفهمد فقط بسته بر طبع و هوا دل را حسود ناتوان درد ما را دلبر طناز میفهمد فقط چون کتاب...
شکوفه های هلو رُسته روی پیرهنت دوباره صورتی ِصورتی ست باغ تنت دوباره خواب مرا می برد که تا برسم به روز صورتی ات رنگ مهربان شدنت ... چه روزی آه چه روزی که هر نسیم وزید گلی سپرد به من پیش رنگ پیرهنت... چه روزی آه چه روزی که...