متن حسرت

می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرا

نیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا

حواسم بود به پریشونیش...
به هوای وسیله آوردن رفت بیرون و وقتی که برگشت، بوی سیگار برداشت کلِ اتاقو!
گفتم:
- نکِش بدبخت! می میریا!
با پوزخند روی لبش، سرشو گرم کرد به باز کردن کروم و ویکریل و...
پرسیدم:
- خانومت مشکلی نداره؟
صداش خش دار بود، از سیگار...

بیاید یجوری با آدمایی که تو زندگیمون میان و میرن رفتار کنیم که وقتی از دستمون میدن حسرت بخورن نه اینکه بگن اخیش راحت شدم
آدم خوبه داستان باشیم

یاسمن معین فر

حسرت
نه حسرتها حسرتند

نه داشته ها آرزو

بی سایه در عین همزادگی

بی عشق در عین نیازمندی

پیر عقل دیرزمانی ست که نوری چهره اش را بر نمی تابد

گل فروش دوره گرد

- بر سر بازار-

دل حراج میزند

دریغا که این روزها

رونق شکسته بندها به دل...

ننویس لطفا!

یک جو صداقت توی گندمزار مان نیست
حرف از رفاقت بر سر بازارمان نیست

گرگی برادر های مان را خورده شاید
غیر از لباسی پاره چیزی بارمان نیست

شب زنده داری هایمان را خواب نوشید
صبحی همآوای دل بیدارمان نیست

ای کاش باورهای مان فهمیده باشند
یاری به...

ومن تنها ساکن این خلوتگاهم 
نور هست و ماه 
شور هست و آه 
نور به صفحه ام میتابد 
و نشان میدهد نوشته های بی سرانجامم
شور در سرم ولوله به راه انداخته 
و مرا به یاد حسرت روزهای دور 
اینبار با کمی اشک به چشم فراخوانده 
قلب من امشب در...

از بیش و کم عشق همین بس که دل ما
با طاقت کم حسرت بسیار کشیده است

می دانم که می دانی فراقت درد نیست ...
حسرتی در پی بودنت که جان را به لب رسانده ...

دلی خونین و چشمی تر در این دنیای وامانده
نه یادی از خدا بردل نه رحمی در دلا مانده
نمی دانم چه شد دیگر پر از آشوب و تشویشم
از این نا مهربانی ها دلی حسرت به جا مانده

دلم دلتنگ باران است چرا باران نمی آید

به قلبم خنجری خورده که خون از آن نمی آید

ز حسرت گشته ام لبریز بی تو چند وقتی هست

سراغم دیدن رویت پی درمان نمی آید

بدون تو سیاهی سایه ای افکنده بر جانم

چو آتش کوره ی دل را ،لب...

سهم من در وسط معرکه عشق چه بود؟
غم و دلتنگی و حسرت، همه یک جا با هم!

شکست دست تقدیر
رفتی
وبال گردنم شد
حسرت

بلقیس صلاحی(مریم)

یک روز می آیی که شاید مرده باشم...
تا آخرش هم آدمی هرگز جوان نیست!

دیدی نمی آیی و حسرت می شود عشق
دیدی خدای قصه هایت مهربان نیست!

▪️شاعر: سیامک عشقعلی

آه...دلهامان اسیر حسرت و درد و غم است

سهم ما از زندگی دریای رنج و ماتم است

ما کم آوردیم از بس زیر سقف آسمان
زخم خوردیم از غریب و دوستانِ همزبان

نا امید و خسته از این بی مرامِ روزگار

مانده بر دلهایمان صد زخم کهنه یادگار

در هجومِ...

ای کاش
ختم به خیرهایمان
ختم به عشق می شد !
تا دیگر
حسرت گره
بر دل دست هایمان
باقی نمی ماند


مجید رفیع زاد

زبان روزه خدایا نمی کند باطل
مدام حسرت وصل نگار را خوردن؟؟

خواستم بهترین روز عمر و رویای شیرینم
با تو محقق شود
اما با رفتنت همه چی نقش بر آب شد

زمان عاشقی بگذشت و من در حسرتم بی تو

خدا را شکر از این بابت که در هر حال خوبی تو

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی

ما کِی اینهمه داغون شدیم؟
کی حسرتو روونه ی دلمون کرد؟
کِی اینهمه روحمون له شد؟
کِی افسردگیو بی تفاوتیو ریختن توو رگامون؟
چی شد که نگاهمون یخ زده و منجمد شد؟
چی شد که مردیم؟
کی مارو کشت؟
آخ…
آخ کاش میدونستمو اون تیکه ی پازلو عوض میکردم،
بجاش...

قرار بود با آمدن به خانه من
رو سفیدم کنی
نه اینکه با رفتنت مو و ریش
سفیدم کنی

سهم من در وسط معرکه عشق چه بود؟
غم و دلتنگی و حسرت ، همه یک جا با هم!

به اشتیاق رهایی پریدی از قفسم
چقدر حسرت خوردم که آسمان نشدم

آغوش های تشنه ی آغوش و لک زده
یک آسمان بغل که ز حسرت کپک زده
از سوته سینه ای که غرییانه اش قضا
با رنج حسرت و غم هجران محک زده

دردی ست در دلم که مداوا نمی شود

خسته ام از تمام حسرت های کوچکی که می رسند به نبودن های بزرگ...