متن زمستان

چه نم نم می زند ساز نکیسا
حلول چله را در برف و سرما
در آغاز زمستان می نوازد
به عشق دختری با نام یلدا

باران ببارد.
هوا سردتر شود.
برگ ها همه بریزند.
اصلا زمستان جای پاییز بنشیند.
تو باشی
دلم گرم است
مثل آفتاب نیمروز تابستان.

فاطمه صحرایی

می خواستم
در این پاییز
قلبم را لبریز کنم از عطر بودنت
و عاشقانه هایم را غزل غزل برایت بخوانم
تا تپش های قلبم
خواب شب های پاییزی ات را ستاره باران کند
می خواستم
دلتنگی هایم را به باد بسپارم
خورشید را به دستانت هدیه کنم
و در هیاهوی...

حیف است این همه ابهت به یغما برود
رنگ های زیبا و گرمت به تاراج سرما برود

گرچه شعرسپید می بارد ازنفس های زمستان
حیف است این همه رنگ زیبا از دنیا برود

تابستانی ام و نیستم از تبار حضرت پاییز
حیف است عطر باران پاییزی با جفا برود

درانجماد...

صدای یلدا می آید ،
میشنوی ؟
زمستان با آن دامن سفید و مروارید مانندش
پاییز را کنار میزند !
گویی پیوند عاشقانه ایی بسته است .
آذر
دختر ته تغاری پاییز
چمدان برگ های زرد و نارنجی رنگش را بسته است و هر ثانیه دور می شود .
پاییز،...

خزان آمد و دلبری کرد و در فکر کوچ
مهیا شو ای دل برای زمستان و برف

اینجا دگر پائیز، رنگِ زردِ خود نیست
اینجا کسی دیگر به فکر دردِ خود نیست.

اینجا بهارش رنگ دیگر دارد انگار
همراه باران هم هوای سردِ خود نیست.

اینجا دگر آتش در اوج فصل سرما
پاسوزِ آن بیخانه ی شبگردِ خود نیست.

آخر چه کردی ای وفا با زندگی ها...

دلم پشت دیوار خزان ؛ به زمستان می اندیشد
راستی چقدر زمستانیم در همیشه ی جهان

همین که عشق باشد
آن هم در حوالی "تو"
هر چقدر
هم که زمستان باشد
بهاری ترین
هوا سهم من است . . .!

من دوستت دارم
انقدر که حتی اگر مرده باشم هم
وقتی زمستان برسد
و سرما به جانِ جهان نفوذ کند
از اداره گورستان مرخصی ساعتی میگیرم
آنوقت از امتداد خیابان ها گذر خواهم کرد
و بعد به خانه تو سر میزنم
برایت چای میگذارم
و به اتاق خوابت سر میزنم...

صدای تیک تاک ساعت می آید

زمان می گذرد

و یلدا دستهای پاییز را در دستان زمستان می گذارد

کاش یلدا فکری به حال دستهای ما می کرد. . .

آخرین دقایق آذرماه را ورق می زنیم و شمع های روشن زرد پاییز را فوت می کنیم. شب آغاز زمستان است، چراغ خانه ها هنوز بیدارند و خانه نشینان گرد آتش گرم دوستی، نشسته اند و خاطرات دیروز را پلک می زنند. آن طرف هندوانه ای که ضربات چاقو خون...

بوی یلدا را میشنوی؟
انتهای خیابان آذر…
باز هم قرار عاشقانه پاییز و زمستان..
قراری طولانی به بلندای یک شب..
شب عشق بازی برگ و برف…
پاییز چمدان به دست ایستاده!
عزم رفتن دارد…
آسمان بغض کرده و می بارد
خدا هم میداند عروس فصل ها چقدر دوست داشتنیست...
کاسه...

نظم جهانی را به هم میریزد
سوز آذر چشمانت
نگاهم که میکنی زمستانم بهار می شود

نگاهم کن

تو با زیبایی چشمانی خورشیدفش

که دلگرمم از برقش

زمستان از چه میکوشد با برفش ؟!

طبیعت سرد شده بود
بهار او را در آغوش گرفت
تابستان گرمایش بخشید
اما
کمک به طبیعت بهانه بود
این دو نفر او را کشتند!
ملحفه ای به نام پاییز بر سرش کشیدند
و هیچ کس نفهمید که
ملحفه نه! خونِ طبیعت نارنجی بود!
در مهلکه ی فصل ها
زمستان...

و زمستان آب یخی بود
بر دلِ عاشق پاییز
که باور کند
او برنمی گردد ..

دستت را به من بده
که در این سوز زمستان
گرفتن دستای گرمت
بهار است

دلم برای
زمستان میسوزد
وقتی نگاهت
پاییزم را
بهار میکند!!

وقتی که نیستی؛
دلم،،،
اسیر زمستان ست...
♥
کاش ،
با دست هایت،
-- کمی بهار بیاوری!



لیلا طیبی (رها)

این کوچه ها هنوز بوی پاییز میدهند،
ازلابلای خاطراتت دراین شهر هنوز بوی پاییز می آید!
نَکُنَد بازهم فکر رفتن به سَرَت زده؟!
پاییز رفته و این شهر هنوز بویِ پاییز میدهد؛
هراسَم هست ازاینکه میان زمستان،
عزمِ رفتن کنی،
باور کن این زمستان
بویِ پاییز میدهد..!

زمستان باشد یا پاییز
فرقی نمی کند.
اگر،،،
دوست داشتن،
به جان درخت بیفتد؛
چهار فصلِ سال شکوفه می دهد!




(زانا کوردستانی)

رسید از راه شب یلدا
زمستون باز میشه فردا
نبستی کوله تو ، آذر ؟؟؟
زمستون برفیه اینجا

بجنب آذر ، بجنب پاییز
شدیم از عاشقی لبریز
زمستون فصله دیداره
صدای ساز و گیتاره

شال برفی شو انداخته
ننه یلدا روی باغچه
مثه بید داره می لرزه
چقدر سرده شبه...

تنور قلب من اتشفشانہ گریۂ توست برگرد کہ بے تو در قلب❤م غوغاست پاییز رفت.....
زمستان اندک اندک میرود......
عروسہ فصل ها هم در راه است......
کجاے کہ دل ارام ندارد
شعر وغزل هایم تو را یک بارہ مہمان کردند.....
با یک ربایش بردے غزل ها را ز قلبم
با...