چشم خود بستم که دیگر چشم مستش ننگرم. ناگهان دل داد زد؛ دیوانه! من می بینمش.(شهریار)
صد هزاران کیمیا حق آفرید کیمیایی همچو صبر، آدم ندید. مولوی
بود هر چه در آسمانها وخاک نمایند تسبیح یزدان پاک
دیشب دوباره خواب تو را دیدم روشن تر از ترانه ی خورشید شفاف تر از آینه ی جویبار بود خوابی چنین زلال هرگز ندیده ام شاید از خواب های گمشده ی توست ای کاش بذر شب را می شد در خاکِ روز کاشت یا کاش خواب نیز مثل زمان اینگونه...
این عمر پر از قصه ی سرگشتگی ماست ماییم که در هروله ی عشق غریبیم
کف زنیدشادی کنید روز روز دختراست جشن گیرید پایکوبید روز روز دختراست دخت غمخوار مادر میشود در زندگی پرتو افشانی کنید روز روز دختراست دختران گل میشوند بهر پدر گل بچینید گل بریزید روز روز دختراست هرکه دارد دختری در خانه اش پادشاهی میکند چون روز روز دختراست دختران هم...
دیوانه ی تو به غیر من کیست عزیز؟ درگیرم و تکلیف دلم چیست عزیز؟ من قید تورا نمی توانم بزنم عاشق شدنم دست خودم نیست عزیز
عشق را با تاری از روحم و پودی از جنس احساسم هم قد تن تو بافته ام تا انجماد وجودت را با دستان خودم پوشانده باشم.
دورم هرچند شلوغ و سرم هرچند که گرم من در این بین به دنبال تو میگردم باز اگر از ذهن من خسته نیفتد یادت تا ابد حسرت رویت به دل من ماند چه جوابی به دل زخمی من خواهی داد کاش حرف دل تو پیدا بود کاش بودی و به...
شکست اگر دل عاشق به عشق خرده مگیر مگر گناه مسلمان به گردن دین است؟
او تکیه زدن به شانه را درک نکرد / احساس کبوترانه را درک نکرد / با این که به هر دشت و دمن می بارید ، / او تشنگی جوانه را درک نکرد!!
آنقدر امیدوار بودم که پاییز دلش نیامد زرد شود...
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم در حال فرو خوردن بغضی سرطانی
دوسْت داشتن اَت نوری است بر سَرَم. رازی که شعرم را روشن می دارد بر جلد کتابم می غَلتد از نوک خودکارم می ریزد ناخن هایم را می جوَد اضطراب اجتماعم را هضم کُنَد آنجا که مرگ های دَسته جَمعی پیام آوران بَرهوت اند. نوری است ریه ام را می...
... وقتی می بینمش آنقدر در سینه ام می دود که به بن بست می رسم ! دیوار بلند است کوتاه می آیم از زیر زبان این شعر هم نمی شود نشانی اش را بیرون کشید...!
این سهم منه خسته ى از راه رسیدست یه چاى بدون قند و لبخند قشنگت تو مثل همیشه خوب میخندى و شیرین تسلیم تو میشم وسط میدون جنگت
همرنگ سپیده و سپیدار شوید مشتاق سلام و مست دیدار شوید روشن شده چشم آسمان صبح بخیر در میزند آفتاب بیدار شوید
شک ندارم یار من سر رشته اش موسیقی است بس که با احوال من ساز مخالف میزند
با هم متضادند و ندارند تناقض ! گفتم "برو"، یعنی که "بمان" ، کاش بفهمی ... . .
آسمان رانهای خونی اش را باز می کند. ابرها می روند چکه کنان به سمت غروب... پخش می شود روی سطح افق، لکه ای بزرگ کوه ها سیاه می شوند زنی، پشت قله ها ته کشیده است... .
به چشم دوستان ناقابلم، باشد، ولی ای دوست طلا را با ترازوهای بقالی نمی سنجند
خدا کند، به کسی چون خودت دچار شوی که بی قرار نباشد، که بی قرار شوی...
خودم را تکاندم... چقدر غبار این سال ها بر تنم سنگینی می کرد.
گاهی برای گریه کردن بس که تنهایی جایی برایت بهتر از آغوش دشمن نیست
