متن کوتاه بی تو

بیگانه ام با روزگار، بی تو
نشسته ام درسوگ بهار، بی تو
بی خبرم از خود، مرده ام شاید
آزرده ام از این بازار بیمار، بی تو

باش
تا
دل نسپارم به نگاهی ،
که کوه صبرم را فرو ریزد ، و خانه ی ترسم را بلرزاند
بهار
بی تو
زندگی ندارد ،
ای بهار زندگی.

بی تو
هیچم
و
صاحب جهان
با تو .

من بی تو پنجره ای رو به کویرم
دل خسته و از زندگی سیرم

چرا روزگار مرا از دیدن تو محروم کرد او که می دانست بی تو من تمام در وپنجره ها اتاقم را می بندم وپرده ها را می کشم وتا ابد در تنهایی خود می مانم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

با «تو» بهاران می‌شود پُرشور و پُر،احساس
بی‌ «تو» دلی پژمرده‌و، بی‌رنگ و رو دارم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

شورِ شرابِ عشق را با «تو» بنوشد دل
بی‌ «تو» ولی خونابه‌ی غم در سبو دارم

جــان בل،
خستم از این بــے تــو بوבن ها
بـــہ فـریــاבم بــرس.

رفتی به سرِ زندگی خود؛ دلِ من هم،

باید برود بی تو زند سرد، نفس را.

بی تو زمستان می شود هر چارفصلِ سال ها
با تو بهاران می شود پاییز و تابستانِ من

به هرچه درنگرم بی تو صد هزار افسوس

به هر نفس که زنم بی تو صد هزار دریغ

صدبار بی تو
در شبِ باران قدم زدم،
بارانِ زیرِ چترِ تو،
بارانِ دیگریست...!

اگر از کمند عشقت بروم کجا گریزم

که خلاص بی تو بند است و حیات بی تو زندان

باران و بغض و اشک و ابرم یک منِ بی تو
وقتی که تنهایم به زیر چترِ تنهایی

بی تو دنیا شده زندان و منم زندانی
حکم صادر کن و یکباره مرا راحت کن

ای چراغ شب تنهایی دل
بی تو هر شب،شب یلداست ،بیا

چه یلدای
درازیست
این روزهای بی تو

بی تو
اردی جهنم است
لحظه های ما
حتی در بهار

بی تو دل و جان من سیر شد از جان و دل

جان و دل من تویی ای دل و ای جان من

ما بی تو خسته ایم تو بی ما چگونه ای

ما بی تو در همیم تو بی ما چگونه ای

ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ

هر شب و روزی که بی تو می رود از عمر

بر نفسی می رود هزار ندامت

گفتنی نیست، ولی بی تو کماکان در من
نفسی هست دلی هست، ولی جانی نیست