متن آرزو

شاید خدا خواست و
این بهار، درخت آرزوهایمان جوانه زد ...

و کسی

آرام جان است

اویم آرزوست...


آریا ابراهیمی

لبخندهایت
آرزوهای منند
بخند تا یکی یکی برآورده شوند

ب کدامین سمت
رفته ای؟! ک قاصدک ارزوهایم
پیدات نمی کند !...

عالیجناب قلبم...
به دوست داشتنت
دچار شده ام

آنقدر زیاد که تمام وجودم
خواستنت را....
داشتنت را

به آغوش کشیدن و نفس کشیدنت را
آرزویِ خندیدن و آرامشت را
فریاد میزند
قلم به دست میگیرم و مینویسم،
مینویسم، مینویسم
از تو، از تو وَ از تو

اینها شعر نیست عاشقانه...

استجابت دور باشد، گر چه بنماید قریب
قایق رویا بر آب و آرزو در ابرها

وقتی کسی رادوست میدارید
بگذارید از ته دل نباشد
ته دلتان را برای خودتان نگهدارید
برای روز مبادا
برای لحظه ای که
تنها میشوید و دلتان یک جای بی خاطره
می خواهد
دست نخورده
فارغ از هرکس و هرچیزی
بگذارید یک قسمتی از شهر .پارک کافه ها فقط و فقط...

آرزوم برات اینه
تو بلندترین شب سال
شب عشق،شب دوستی
ذره های باقیمونده
از کینه های قدیمی
دلخوری های بی اساس
غم های سرماخورده ی دیروزی
همه و همه رو
با دستای خودت
به آخرین برگای
پاییزی بسپری
تا رها شی و اینبار
دستی از عشق،
تو رو با تموم...

جمعه های بعد از تو همچون باران بی امانی میماند که می بارید و جز خود تو هیچ کس نمیتوانست از آنهمه گلوله باران های دلتنگی و سرمای کشنده اش نجاتم دهد.جمعه های بعد از تو آغشته به ترس و تنهایی بود بی آنکه بخواهم هربار هر غروبش مرا به...

شب برای این است که آرزو کنی ،بی صدا و با دلی بزرگ،میان سیل عظیمی از سیاهی آرزو کنی برای من ، هرشب ،شب آرزوهاست . وقتی ماه ، نور می پاشاند بر تاریکی اتاقت ، اخم هایت را باز کن و دوباره آرزو کن . وقتی قطره های اشک...

گاهی
سکوت اتاق ، خواب پنجره
حتی
بوی داغ اتو بر تن پیراهنم خیالم را
پرت تو می کند
و دل ناخودآگاه
باز به روزهای دور می رود
پی خاطره هایی که دیگر جان ندارند
مثل خیال من که دیگر
رویا نمی بافد
آرزو نمی کند
حتی دیگر در عطر...

باز باران با ترانه


میخورد بر بام خانه


خانه ام کو خانه ات کو ؟


آن دل دیوانه ات کو ؟


روزهای کودکی کو ؟


فصل خوب سادگی کو ؟


یادت آید روز باران ؟


گردش آن روز دیرین ؟


پس چه شد دیگر کجا رفت ؟


خاطرات خوب و...

اسب های سفید بالدار
از مسافر پُرند
پیاده بیایم دو تناسخ آنورتری
و خورشید را با عصا قِل می دهی
این جهان به هم نرسیم
آن جهان قطعاً نمی رسیم
"رسیدن" فعلی ست که صرف نشده
حداقل با "از راه"
بگذار لباس عروسی که تنت است
تنت بماند
حتی در...

اگر
سهم من از چشمت
اسارت بردن دل بود
من این حبس و اسیری را
به صد جان
آرزو کردم...

دستانم به سوی اسمان
و ارزو میکنم دلم را به دلت گره کور بزند !
بلاکت کند در انتهای ذهنم !
من اگر تمام سبزه های روی زمین را هم ، گره کور بزنم او نخواسته باشد محال میشود داشتنت را دلبر جان

تو را همانند اغوش مادرم دوست میدارم از میان تمام واژه ها و ارزو ها
از تو مینویسم و برای تو ارزو میکنم
من هر روز در انتظار اغاز مان
به پایانم نزدیک میشوم و در انتظار فردای با هم بودن اب شدم !
ستاره ای باش بتاب در اسمان...

کسی که جرأت دست زدن به خار را ندارد هرگز نباید آرزوی گل سرخ را داشته باشد.

چیزی تا آمدن بهار نمانده!
چشمهایمان را به روی ندیدن ها، نخواستن ها، دل شکستن ها ببندیم...
لحظه های آخر امسال فرصت خوبی برای قهر و دوری نیست!
این لحظه ها وقت مناسبی برای دلشکستن و تنها گذاشتن نیست!
که اگر دلی بشکند،که اگر از گرمای عشقی کم شود آنوقت...

بهار عزیزم سلام
می دانم سرت شلوغ است و داری چمدانت را برای آمدن،آماده می کنی

خواستم بگویم میان باران وروزهای افتابی بلندی که داری توی چمدانت میگذاری برای همه ی آدم ها یک دشت آرزوی برآورده شده بگذار توی چمدانت،که امسالمان سال بغض بود

حالا که داری از راه...

اگر دستت را در دستم میگذاشتی
زمستان
خنده هایش را روی سرم آوار نمی کرد مگر چند قدم از هم فاصله داریم
که آرزوهایم یخ زده اند!
صدایم را
از سردترین لحظه ها
در آغوش بگیر
شاید
فاصله ها از شرم نگاهت آب شوند...

در اوقات بسیاری از افراد یا حداقل نصف شان، این تفکر مصمم و قطعی آمده که سریعا از خود خلاص شوند و بعدها قتل خویش را به عنوان خودکشی در پاره ای از مکالمات افراد قرار دهند. بعنوان کسی که تقریبا که چه عرض کنم، کاملا این احساس را به...

ای که چون زمستانی
و من دوست دارمت

دستت را

از من مگیر.

... همیشه آرزو داشته ام

روی برف، شعر بنویسم

روی برف، عاشق شوم

و دریابم که عاشق

چگونه با آتشِ برف

می سوزد.

جا مانده
رد نگاهم
بر ماه ِ برکه ی آرزوها

امشب
در نقطه تلاقی شعبان و رمضان
به هنگامه وداع از آن
و نشستن بر سر خوان بیکران رحمان

بی گمان میزبان خود خداست
پس هر آنچه آرزو دارید، درخواست کنید
که امشب، شب استجابت دعا است