متن حجت اله حبیبی

فریاد از تو ،
به که پناه برم ،
وقتی می آیی ،
غم !
حجت اله حبیبی

دلتنگی ،
چیزی نیست،
دلِ تنگی است ،
که
نفس کشیدن هم
برایش سخت است.
حجت اله حبیبی

می گویی،
به شوخی ،
اما نمی دانی ،
توفانی به پا می کنی با هر شوخی،
در قلب شکسته ی من
حجت اله حبیبی

بغض هایم ، راه شادی را بست.
حجت اله حبیبی

آرزویم دیدن یک آرزوست.
حجت اله حبیبی

دل مبند،
شادی !
به دل بسته نمی رسد .
حجت اله حبیبی

جهان،
نمی رسد،
مگر
با لبخند،
انار را ببین...
حجت اله حبیبی

برای پر کشیدن ،
باید تنها بود،
از پروانه بپرس؟
حجت اله حبیبی

پروانه زیباست،
با دگرگونی ،
کرم که دیدن نداشت.
حجت اله حبیبی

من وتو
به هم نمی رسیم،
با هم می رسیم ،چون ریل
حجت اله حبیبی

من می توانم ! ؟

شاید !
دیر شروع کرده باشم.
حجت اله حبیبی

شادی چیست ؟
حاصل
افکار ،
رفتار
و گفتار .
حجت اله حبیبی

با لبخند. ،
زندگی ببخش ،
به چشمانی که خواب ندارد.
حجت اله حبیبی

اگر
نترسی ،
رویا ،
محقق می شود.
حجت اله حبیبی

آنچه می یابیم،
حاصل درون ماست.
حجت اله حبیبی

دنیا
پر از زیبایی است،
ما زشت می نگریم.
حجت اله حبیبی

شکست !؟ مهم نیست،
تو نشکنی ،
که دنیای من ،ترک بر می دارد.
حجت اله حبیبی

اندیشه ی پاک ،
پاکت می کند
ویرانه نشین فکر ناپاک مباش.
حجت اله حبیبی

دل بردار
از زمین
تا آسمانی شوی.
حجت اله حبیبی

برای دیدن اشک،
کافی است
وقتی به چین می نشیند،
چشمان آبی غصه
حجت اله حبیبی

مهر که می شود
بی مهری غوغا می کند ،
زیر پای رهگذران...
حجت اله حبیبی

من و
تو و
درخت
با مهر می باریم
غم و عشوه و برگ را
حجت اله حبیبی

پاییز، لب ریز برگ هاست
که با سر آمدن آن ،خش خشی
به راه می افت.
حجت اله حبیبی

آرام من،
آرام باش،
آرام تر از اقیانوس
تا
دل به دریای تو زنم
و به ساحل خوشبختی رسم
حجت اله حبیبی